Ótrúleg lágkúra DV

Þegar maður heldur að DV geti ekki sokkið dýpra þá finnur blaðið sér nýjan botn, nýja lágkúru, setur í raun nýtt met í ómerkilegheitum. 

Pressan hefur síðustu daga fjallað ítarlega um fátækt hér á landi og þá neyð sem hér ríkir hjá stórum hópi fólks. Í tuga- og hundruðatali hefur Pressunni borist frásagnir, reynslusögur og hjálparbeiðnir frá þeim sem minna mega sín.  Sumar þeirra hafa verið birtar, aðrar ekki.

Ein þeirra sem hafði samband við Pressuna er einstæð móðir sem skuldaði húsaleigu og hún skuldaði líka orkureikninga. Í frétt Pressunnar kom fram að hennar eina ósk væri að geta skrúfað upp í hitanum og að lenda ekki á götunni á næstunni. Það var það eina sem hún vildi.

Þessi frétt snart strengi í hjörtum landsmanna og meðal þeirra fjölmörgu sem höfðu samband við Pressuna vegna málsins var karlmaður sem bauðst til að ganga frá leigunni fyrir konuna og borga rafmagnsreikninginn.  Hann vildi ekki að nafn sitt kæmi fram og vildi einungis að konunni yrðu færð skilaboðin „Gleðileg jól.“

Meira góðverk er erfitt að gera og hugheilar óskir fylgdu manninum. 

En það eru ekki bara góðar og fallegar hugsanir sem fylgja slíku góðverki, því sumir mega ekki til þess hugsa að jákvæðir hlutir séu í gangi. Allra síst á Pressunni. 

Þannig hefur DV verið með Pressuna, eigendur móðurfyrirtækisins Vefpressunnar og starfsmenn á heilanum síðustu vikur, og jafnvel mánuði. Stundum er það krúttlegt en stundum finnst manni reiðin, öfundin og afbrýðin, fyrir utan illgirnina, keyra úr hófi.  Þá verður maður hreinlega dapur. En það er önnur saga.

DV getur ekki unnt einstæðu móðurinni að hafa notið góðverks. DV hefur nefnilega ákveðið að konan sé ekki til.  Þeir hafa nefnilega hringt nokkur símtöl og spurt hvort einhver kannist við að kona fái úthlutun sem skuldi húsaleigu og búið sé að loka fyrir rafmagnið hjá. Og með einkennilegri aðferðarfræði hafa þeir komist að því að það sé ekki til einstæð móðir sem skuldi húsaleigu og rafmagn.

Ef DV hefði sýnt örlítið meiri manngæsku og lesið það sem birtist á Pressunni, þá hefðu blaðamenn þar getað séð að aldrei var lokað fyrir hitann hjá konunni.  Þar stóð:

Konan hefur ekki getað haft hita á íbúðinni sem þau búa í þar sem hún er í vanskilum vegna orkureikninga og vill ekki bæta við þá „himinháu skuld“ sem þar er fyrir.  Íbúðin sé því yfirleitt ísköld...

Konan skuldaði orkureikninga, en ekki var lokað fyrir hitann. Hún gat hins vegar ekki leyft sér að hafa hitann í botni, þess vegna var íbúðin „yfirleitt ísköld.“ 

Með þessar staðreyndir að vopni kemst DV að þeirri niðurstöðu að konan sé ekki til. DV kemst reyndar líka að þeirri niðurstöðu að lokað hafa verið fyrir rafmagn hjá konunni, þó það sé hvergi fullyrt og komi hvergi fram.

Ég reikna með forsíðufrétt DV um að á Íslandi sé ekki til einstæð móðir sem skuldi húsaleigu og sé eftir á með greiðslu hita og rafmagns.

Blaðamaður DV hringdi í mig og sagðist hafa hringt nokkur símtöl og sagðist ekki hafa hitt á neinn sem kannaðist við konuna. Virtist hann þar með draga þá ályktun að ekki væri til einstæð móðir sem skuldaði húsaleigu og rafmagn og efaðist líka um að til væri fólk sem vildi koma fátækum til aðstoðar. Var helst á honum að skilja að Pressan yrði að gefa honum upp nafn fátæku konunnar, annars yrði dregin sú ályktun að hún væri ekki til.

DV vill kannski skúbba því gagnvart börnunum að móðir þeirra sé ekki til?

Mér finnst þetta ósvífið og satt best að segja móðgandi í garð fátækra á Íslandi, þeirra tuga og jafnvel hundruða sem þiggja mataraðstoð, hlýjan fatnað, fá jólapakka til dæmis með pakkajólum Bylgjunnar. Þeirra sem standa í biðröðum í kulda, þeirra sem þurfa að brjóta odd af oflæti sínu og biðja um hjálp, þeirra sem ekki geta gefið sínum nánustu gjafir, þeirra sem líða.

Þetta er líka móðgandi í garð þeirra tuga sem í frítíma sínum aðstoða við matarúthlutun, gefa notuð föt, fara með matargjafir, gefa fé til styrktar þeim sem minna mega sín.

Pressan er ekki hjálparsamtök heldur fjölmiðill og þeim tugum og hundruðum sem hafa viljað leggja þessari móður eða öðrum sem glíma við fátækt lið, hefur verið bent á Fjölskylduhjálpina, Hjálparstarf kirkjunnar, Mæðrastyrksnefnd, Samhjálp og svo mætti áfram telja. Umrædd einstæð móðir hefur ítrekað hafnað persónulegum gjöfum og óskað eftir að framlögum yrði beint til hjálparsamtaka. Samkvæmt DV virðist það útilokað að konan vilji deila þeirra hjálp sem berst með öðrum. Nei, samkvæmt þeirra hugsunarhætti er samhjálp og samkennd ekki til.

Mér finnst að DV eigi að skammast sín. Mér finnst að Reynir Traustason, ritstjóri DV, eigi að blygðast sín og ætti að taka eins og eina til tvær vaktir um þessar hátíðir hjá hjálparsamtökum til að finna á eigin skinni hvernig fátæktin er á Íslandi.

Einstæða móðirin var augljóslega fátæk á röngum stað. Hún var nefnilega ekki fátæk á DV.

Kannski DV vilji birta lista yfir fátæka Íslendinga?

Þeir væru reyndar langefstir á blaði ef birtur væri listi yfir andlega fátæka einstaklinga sem setja met í lágkúru.