Frábær ósigur!

Núna brosi ég allan hringinn. Liverpool tapaði aftur. Enn og aftur. Núna fyrir Everton, litla liðinu í Liverpool borg. Það er frábært. Í raun var þetta frábær ósigur.

Ég hef áður í pistli minnst á að ég var afar ósáttur við ráðningu Roy Hodgson sem þjálfara Liverpool. Ég hafði enga trú á leikkerfum hans (afsakið, leikkerfi á að sjálfsögðu að vera í eintölu. Kick and run er nefnilega bara eitt kerfi), gersamlega kjaftstopp yfir leikmannakaupum hans, algjörlega gáttaður yfir því að maðurinn virðist þrátt fyrir aldur ekki hafa áttað sig á að það má nota varamennina fyrir 85. mínútu og forviða yfir viðhorfi hans til klúbbsins.

Tímabilið byrjaði enda illa og hefur bara versnað síðan. Liverpool er enda í fallsæti.  Fyrir gallharðan stuðningsmann Liverpool hefur tímabilið verið martröð.  Stuðningsmenn annarra félaga dansa í kringum gullkálfinn af gleði yfir slæmu gengi félagsins sem ég hef stutt frá því að ég man eftir mér (það heitir að gleðjast yfir óförum annarra og er aldrei fallegt), maður er hreinlega lagður i einelti af vinnufélögum og hinum svo kölluðu „vinum“ á Facebook.

Ég hef verið pirraður, fúll, reiður, leiður, ósáttur, brjálaður, niðurdreginn, niðurlútur og vonsvikinn eftir þá leiki sem liðið hefur spilað.

Og svo töpuðum við í dag.

Mætti þá halda að skapið myndi versna enn. En merkilegt nokk...nú brosi ég fyrir allan peninginn. Ég er himinlifandi, glaður, sáttur, brosandi og í verulega góðu skapi.

Þar sem ég sat eftir leikinn á Ölveri og ætlaði að sökkva mér niður í þunglyndið, áttaði ég mig skyndilega á því. Það rann upp fyrir mér ljós.  Þetta var frábært!

Nú reikna ég með að lesendur skilji hvorki upp né niður. Telji mig hafa gengið af göflunum, álíti að botninum sé náð og því sjái ég ljósið handan við hornið.  Neibbs, það er ekki málið.

Ég er allt í einu búinn að fatta stóra plottið.

Ég skil skyndilega ráðningu Hodgson. Ég skil kaupin á Konchesky og Poulsen. Ég skil Kick and run boltann. Ég skil töpin.  Þetta er nefnilega allt með ráðum gert.  Skoðið bara töfluna:

Sko...(draga andann djúpt)...hver var staðan?  Rafa og allir sem styðja Liverpool voru að verða vitlausir á könunum tveimur sem áttu og voru að reyna að eyðileggja klúbbinn. Hicks og Gillett (Gög og Gokke) voru að rústa honum.  Hvað er þá til ráða?  Jú...og þá kemur að plottinu.

Rafa fer og stjórnin fer.  Ný stjórn veit að það þarf að losa klúbbinn undan fíflunum tveimur.  Hvernig er best að gera það?  Ráðum vonlausasta knattspyrnustjóra sem hægt er að finna. Einhvern sem kann bara eitt leikkerfi, kaupir leikmenn á fertugsaldri sem enginn annar vill og getur ekki annað en klúðrað málum.  Klúbburinn sekkur neðar og neðar, tekjurnar minnka og minnka...brilliant!  Auðveldara að selja kúbbinn!

Næsta skref: Nýir eigendur koma.  Þeir mæta á fyrsta leikinn sinn í dag.  Hvað hefðu þeir haldið ef við hefðu spilað eins og meistarar og valtað yfir Everton, sem er náttúrulega eitt það auðveldasta í heimi?  Jú, þeir hefðu haldið að Hogdson væri snillingur og ekki þyrfti að kaupa einn einasta leikmann.  Það mátti því að sjálfsögðu alls ekki vinna þennan leik.

Nei, Liverpool varð að spila eins illa og hægt var.  Það er eina leiðin til að sýna nýju eigendunum hvað Hodgson er í raun og veru og hversu nauðsynlegt það er fyrir liðið að kaupa aaaaaaðeins betri leikmenn en Poulsen og Konchesky, var að stilla upp liði með Lucas sem burðarás og Konchesky í bakverðinum.  En til að ofleika ekki og gera þetta ótrúverðugt, þá var ekki hægt að stilla Poulsen upp líka, svo hann var straujaður á æfingu og settur á sjúkralistann.

Snilld!  Þetta er tær snilld!  Og ég áttaði mig bara á þessu eftir leikinn í dag.

Þess vegna brosi ég hringinn og segi að þetta var frábær ósigur! (Eða að ég hef misst vitið og sturlast af vonbrigðum. Vona að það sé það fyrrnefnda, því annars er ég í djúpum.....)