Viðskipta...blaðamaður

Sammála er ég félaga Agli Helgasyni á Eyjunni að ekki er mikil eftirsjá að Markaðnum, fylgiriti Fréttablaðsins á miðvikudögum. Ég er forfallinn blaðalesari ..næsta sjúklegur, ef því er að skipta, en sísta efni blaðanna hefur jafnan birst í óskiljanlegum viðskiptafréttum; á stundum skrifaðar af klappliði gömlu ebidtu-kónganna.

Líklega er eitthvert mesta niðurlægingarskeið íslenskra fjölmiðla fólgið í fylgilaginu við íslenska fjárglæframenn, sem voru oft og tíðum skrifaðir upp til skýjanna, gagnrýnislaust og giska innihaldslaust. Hér verður þó vitaskuld að undanskilja einstaka blaða- og fréttamenn sem leyfðu sér að vera efins allan tímann - og fengu fyrir vikið færri boðsferðir til útlanda. Það alvarlega er hins vegar hve margir létu glepjast.

Eina ferð þáði ég, sem fréttastjóri Stöðvar 2. Þá var Eimskip að sigra heiminn og himinhvolfið. Avion hét það víst. Eignaðist eitt flugfélag fyrir hádegi og svo sem eins og tvö skipafélög síðdegis. Einhverjar frystigeymslur og hafnir voru keyptar í bríaríi á kvöldin.

Þetta var skrýtin ferð um Bretland, Holland og þaðan aftur um Bretland og Írland og gott ef ekki Skotland. Já, einhver hringaveitleysa á fyrsta farrrými með heilli fragt af viðskiptablaðamönnum og fjárfestum í selskinnsjökkum. Gott að borða. Gott að drekka.

Ég gerði enga frétt þegar heim kom, blessunarlega - og komst einhvern veginn aldrei á þetta undarlega stig … að verða viðskiptablaðamaður.

Viðskipta … blaðamaður.

Já, kannski er það akkúrat málið. Þetta fer ekki saman …