Starfslaun blaðamanna

Áhugamaður er ég um fjölmiðla - og hef svo sem starfað á þeim nokkrum um árabil.

Og af því að ég þarf stundum að taka hattinn ofan, vegna þess sem vel er gert, verð ég að lofa blaðamenn DV þessa dagana.

Mér sýnist þeir einir hafa almennilega áhuga á útrásarglæfrunum og sinni þeim af viðvarandi áhuga og metnaði til að upplýsa og fræða fámenna þjóð. Þögnin um brennuvarga bankakerfisins á svokölluðum “stórum blöðum” þessa lands er næsta grátbrosleg. Eru krosseignatengslin þar enn að þvælast fyrir mönnum? Auðvitað er það eðlileg spurn. Í besta falli þurfa þau blöð að taka sig á. Það er enda eftir nógu að slægjast - eins og sést hefur í hverju eintaki DV af öðru síðustu daga.

Ef til vill þarf hér að hvetja menn enn betur til dáða. Og hér tillaga - og kannski þingsályktunartillaga síðar meir: Ég legg til að blaðamenn, rétt eins og listamenn, komist á starfslaun hins opinbera - og fái skjól til að skrifa sig inn í þessar einar mestu svikamyllur Íslandssögunnar. Það á að hefja blaðamennsku á þann stall sem henni ber. Allt eins má líka hugsa sér borgarblaðamann, rétt eins og borgarlistamann, svo rótað sé enn betur í þeim viðkvæma ranni. Það er nefnilega svo að í menningarlegu samhengi skiptir metnaðarfull, ágeng og ábyrg blaðamennska sköpum fyrir inntak umræðunnar í hverju landi, svo og sjálfsmynd þjóða.

Oft var þörf, en nú er nauðsyn. Skóflum flórinn út með tiltækum ráðum. Og þorum umfram allt, fremur en að þegja …