01. ágú. 2012 - 11:00Aðsend grein

Opið bréf til hæstvirts velferðarráðherra; Guðbjarts Hannessonar

Ragnheiður Rafnsdóttir

Ragnheiður Rafnsdóttir

Hæstvirtur Velferðarráðherra Guðbjartur Hannesson

Þar sem þú sérð þér ekki fært að svara tölvupóstum sem ég hef skrifað þér undanfarna daga sé ég engin önnur ráð en að skrifa þér opið bréf í fjölmiðlum.

Ég hef áhyggjur af þrem systrum sem teknar voru nauðugar frá móður sinni þann 29. júní sl.  Þess skal getið að systurnar þrjár hafa lengstum búið a íslandi og eru tengsl þeirra við land og þjóð mikil á meðan tengslin við Danmörk eru nánast engin og frændgarður þeirra þar rýr þótt ekki sé meira sagt.  Einnig er það áhyggjuefni sú sundrung sem orðið hefur á systkinahópnum en bróðir þeirra systra býr á íslandi og er það þeim öllum þungbært.  Það er ljóst að mjög mörg mistök hafa átt sér stað í þessu máli ásamt því að mörg lög hafa verið brotin svo og sáttmálar.  Mistökin eru svo börnin  látin gjalda fyrir með lífi sínu.

Forsaga málsins er sú að í tæp þrjú ár hefur íslensk kona barist við að vernda börnin sín fyrir föður þeirra. Eftir skilnað við fyrrverandi eiginmann sinn hefur baráttan  farið fram í Danmörku og á Íslandi. Í Danmörku eru útlendingar litnir hornauga og því miður ekki meðhöndlaðir til jafns á við heimamenn, það hefur þessi fjölskylda reynt á eigin skinni svo um munar. Sem betur fer erum við Íslendingar  betri gestgjafar því eins og við sjáum í fréttum hafa hælisleitendur fengið vin í eyðimörkinni og er þó um fullorðið fólk að ræða í flestum tilfellum.  Tel ég það mjög mikilvægt að fólk sem á um sárt að binda geti hallað höfði sínu að einhverjum og vel sé komið fram við það.

Vistin í Danmörku var ekki góð og fóru þær systur hverja helgi til föður síns og var það kvöl og pína þar sem mikill tími fór í að undirbúa þær undir þá heimsókn þar sem þær vildu ekki fara og grétu mikið. Vikan fór svo í að róa börnin og byggja þær upp þar til að þær fóru aftur í helgarheimsóknina.  Það skal tekið fram að útlit barnanna gjörbreyttist, elsta dóttirin varð upphvít, með svarta bauga undir augum og algjörlega líflaus. Yngsta dóttirin þyngdist um 7 kg á mjög stuttum tíma þar sem hún var höfð „góð“ með sælgæti og kökum.  Þetta líf var ekki eðlilegt líf fyrir börn. Þær systur voru þvingaðar hverja helgi til manns sem var vondur við þær, lokaði þær inni, lokaði þær úti á stigagangi, reif niður um þær í margmenni og hló, sló elstu stelpuna, hélt henni niðri, öskraði á þær, henti hlutum, fékk brjálæðisköst og sagði þeim hveru ömurleg mamma þeirra væri og öll hennar fjölskylda.  Systurnar höfðu oft áður orðið vitni af ofbeldi sem faðir þeirra beitti mömmu þeirra og stóra bróður. Ennfremur urðu  þær systur vitni að því þegar hann réðst á ömmu þeirra sem þær elska heitt.  Eitt sinn við mikil læti bankaði nágranninn upp á en faðirinn opnaði ekki og lét sem engin væri heima.  Hann gerði margt fleira sem af virðingu við börnin ég skrifa ekki í þessu bréfi en þú veist alveg um.

En það var ekkert skjól að fá í Danmörku og eftir að hafa þrisvar leitað til lækna vegna áverka á 7 ára dóttur sinni og legið með henni inni á sjúkrahúsi þar í landi í tæpa viku var móðurinni  gert ljóst m.a. af barnalækni að „svona væri þetta bara í Danmörku, ofbeldisfullir feður væru með forræði yfir börnum sínum og þannig yrði það“.  Læknir sem sendi félagsmálayfirvöldum þar ytra tilkynningar var orðinn óþreyjufullur, hann lýsti því í bréfum að „ofbeldið yrði sífellt verra og verra og að hann væri mjög áhyggjufullur“.  Félagsmálayfirvöld töldu að það væri ekki gott að tala við föðurinn þar sem hann gæti hugsanlega orðið ennþá verri við það. 

Eins og allir góðir foreldrar var hugsun umræddrar konu fyrst og fremst að bjarga börnunum sínum. Og hún gerði sér grein fyrir að í Danmörku ættu þau ekki möguleika. Hún undirbjó brottför í flýti og kom til Íslands þar sem hún var handviss um að hér yrðu börnin hennar  örugg.  Hún framfylgdi íslenskum barnaverndarlögum sem segja:

Í 28. grein. Barnaverndarlaga:

Forsjá barns felur í sér skyldur foreldra til að vernda barn sitt gegn andlegu og líkamlegu ofbeldi og annarri vanvirðandi háttsemi.

Þetta þýðir að ekkert barn á að þurfa að þola ofbeldi eða verða vitni að ofbeldi, allra síst á heimili sínu. Friðhelgi heimilisins nær ekki til ofbeldis.  Allt ofbeldi á heimili þar sem börn eru, er jafnframt ofbeldi gagnvart börnum.

Ef móðirin hefði ekki komið börnunum sínum til Íslands hefði hún í raun verið að brjóta lög.

Á Íslandi var strax haft samband við barnastofu og beðið um hjálp, en þess skal getið að sl tæp þrjú ár er búið að grátbiðja Barnastofu og forstjóra þeirrar stofnunar um aðstoð, hjálp við að vernda börnin, án árangurs.

Þess skal getið að breytingin á börnunum við komuna til Íslands var með ólíkindum, þær í einu orði sagt blómstruðu, það kom líf í augu þeirra og brosin urðu blíð.  Allt lék í lindi og stundaðar  voru sundferðir, fótbolti, skólagarðar, sumarbústaðir, stangveiðar, steinatínsla, gróðursetningar og leikir.  Þangað til að lögmaður föður sá glufu í kerfinu, mistök sem Sýslumaðurinn á Höfn hafði gert árið áður.  Þegar aðfararbeiðni sem átti að falla úr gildi samkvæmt lögum var notuð til að hremma börnin úr fangi mömmu sinnar.  Því ef allt hefði verið eðlilegt og rétt þá hefði verið farið í annað afhendingarmál og það mál hefði móðirin og börnin hennar unnið með öllum þessum nýju gögnum sem nú eru til staðar.  En í stað þess var farið af stað með gjörning sem hefur nú valdið tjóni sem ekki er vitað hvort  úr verður bætt.

Í 4. tl. í 12. gr laga 160/1995 kemur fram að heimilt er að synja um afhendingu barns ef, afhendingin er ekki í samræmi við grundvallarreglur hér á landi um verndun mannréttinda. Með ákvæðinu er átt við að afhending er ekki heimil ef hún brýtur gegn alþjóðasamningum um mannréttindi, sem Ísland er aðili að. Hér eiga við ákvæði 8. gr mannréttindasáttmála Evrópu, nr 62/1994, ákvæði 17. gr. 4. mgr. 23. gr, og 1 mgr. 24.gr. Alþjóðasamnings um stjórnmálaleg og borgaraleg réttindi nr 10/1979. Og svo ákvæðið 8., 9., 18., 19., og 20. samnings sameinuðu þjóðanna um réttindi barns 18/1992.

Áfram var fólk beðið um hjálp, félagsmálafulltrúi Hornafjarðar var grátbeðin um hjálp, nú og svo Barnaverndarnefnd Kópavogsbæjar til að vernda börnin.   Þess skal getið að allt þetta fólk var með myndir af áverkum, áverkavottorð, tilkynningar frá læknum, skýrslu frá barnasjúkrahúsi í Danmörku ásamt sálfræðiskýrslu ákaflega vel og faglega unninni af tveim barnasálfræðingum hér á landi.  Þar sem sálfræðingarnir beinlínist undra sig á því að faðirinn hafi ekki verið gert að afhenda vottorð um geðheilsu sína og voru þær mjög uggandi um hans andlegu heilsu  og hræddar um börnin í hans umsjá miðað við það sem þær höfðu komist að með ýmsum alþjóðlegum prófum sem þær gerðu á börnunum. 

Eins og við vitum hafði líka virtur hæstaréttarlögmaður bent á ýmsar leiðir lagalega sem nota mætti til að kyrrsetja börnin á þeim grundvelli að málið yrði þá skoðað á meðan og ef móðir barnanna væri að fara með rangt mál og hefði í raun falsað öll þau fjölmörgu gögn sem hún hefur undir höndum frá t.d. skólum barnanna, leikskólum, Kvennaathvarfi  í Danmörku, frá félagsráðgjafa ytra, frá nágrönnum,barnalæknum, sálfræðingum,  fleirum og fleirum  þá yrðu börnin send út. Ekki var beðið um langa kyrrsetningu bara að talað væri við börnin og þessi gögn skoðuð. 

Þú vissir allt um málið þar sem afi þeirra systra hafði ítrekað reynt að fá fund með þér, og hitt þig heima hjá þér. Fleira fólk hafði einnig reynt að ná í þig vegna málsins.

Undirmaður þinn í barnaverndarnefnd Kópavogs lét þau orð falla í vitna viðurvist að ef hann og fulltrúar nefndarinnar sæju að aðgerðin þann 29. júní sl. yrði börnunum erfið myndi hann stoppa hana strax og ekkert yrði úr henni.  Þetta sveik umræddur starfsmaður og lét ekki sjá sig. 

En  þér hæstvirtur velferðarráðherra, Barnastofa með barnaverndarnefnd Kópavogs í vasanum varð ekki haggað og því fór sem fór og börnin tekin frá mömmu sinni. Einu manneskjunni sem hefur hugsað um þær allt þeirra líf. Manneskju sem hefur byggt þær upp meðan faðir þeirra hefur rifið niður. Manneskju sem hefur nært anda þeirra og sálir með gleði og góðum siðum, brosi og fallegum orðum. Þú getur rétt ímyndað þér sjokkið sem börnin voru í við þessar aðgerðir og svo settar á fósturheimili sem þær hafa sjálfar sagt frá að hafi verið hræðilegt. Fyrir utan að það var algjörlega ólöglegt þar sem annað foreldrið var á staðnum og með sameiginlega forsjá.  Starfsmaður hjá Kópavogsbæ sem reif börnin úr fangi móður þeirra sagði í viðurvist barnanna að móðir þeirra myndi fá að hitta þær sama dag og aðgerðin var gerð, það var líka svikið og borið við að það yrði svo erfitt afþví að stelpurnar söknuðu mömmu sinnar svo mikið. 

Starfsmenn barnaverndarnefndar í Kópavogi sögðu að fylgst væri með föðurnum úti í Danmörku og börnunum.  Fullvissuðu þau móður barnanna, afa þeirra og fleiri um að allt væri eðlilegt og verið væri að vinna í málinu í Danmörku.  Þegar svo starfsfólki nefndarinnar var ljóst að ekki væri allt með felldu, fór það að sleppa því að svara símtölum, og  vildu svo ekkert meira með málið hafa.  Mistökin urðu sýnileg þessu fólki og í stað þess að taka á þeim, var höfðinu stungið í sandinn og farið í sumarfrí.  Mikið áhyggjuefni verð ég að segja miðað við að við erum að tala um börn, litlar sálir sem geta enga björg sér veitt og treystu á þetta fólk.

Þú og þitt ráðuneyti talið mikið um forsjárdeilu og haldið ekki vatni yfir þeirri deilu.  Ef þið hefðuð kynnt ykkur málin þá hefðuð þið vitað að þetta mál snérist ekki um forsjárdeilu foreldra þar sem þeirri deilu var lokið í janúar sl. í Danmörku.  Þetta mál barnanna snérist eingöngu um ofbeldi gegn þeim.   Ofbeldi sem félagsmálayfirvöld í Danmörku létu sig ekki varða. Sem yfirmanni barnaverndar á landinu bar þér að bregðast við með öðrum hætti en þú kaust að gera.

Langar að vitna í  barnaverndarlög okkar Íslendinga  og legg áherslu á síðustu setninguna í annari grein.

2. gr.
Markmið og lögsaga.
     Markmið laga þessara er að tryggja að börn sem búa við óviðunandi aðstæður eða börn sem stofna heilsu sinni og þroska í hættu fái nauðsynlega aðstoð. Leitast skal við að ná markmiðum laganna með því að styrkja fjölskyldur í uppeldishlutverki sínu og beita úrræðum til verndar einstökum börnum þegar það á við.
     Lögin taka til allra barna sem eru á yfirráðasvæði íslenska ríkisins.

Samkvæmt lögum bar þér að stöðva nauðungarfluttninga þessara litlu íslensku ríkisborgara. Þar sem öll börn á yfirráðasvæði íslenska ríkisins eiga rétt á því að þeim sé bjargað frá ofbeldi og öðrum hremmingum.

Ég vitna í ræðu þína  við ákveðið tilefni hjá Barnaheill 19. nóvember 2010, hæstvirtur Velferðarráðherra, þín eigin orð.

Ábyrgð okkar fullorðnu er mikil og við verðum að standa undir henni. Við megum ekki undir neinum kringumstæðum láta ofbeldi gagnvart börnum viðgangast og verðum að bregðast við ef minnsti grunur vaknar um illa meðferð á börnum af einhverju tagi. 

Mig langar að vita afhverju, undir þessum kringumstæðum valdir þú að standa ekki undir ábyrgðinni?  Það var ekki bara minnsti grunur um ofbeldi eða illa meðferð á þessum systrum, það voru sjúkrahússkýrslur, og áverkavottorð og svo margt, margt fleira.  Lögsagan var ekki í Danmörku því samkvæmt barnaverndarlögum  eiga öll börn rétt á vernd á Íslandi.

Einnig langar mig sem hjúkrunarfræðing sem mun starfa með skólabörnum komandi vetur að vita hvort búið sé að breyta verklagsreglum varðandi tilkynningar um ofbeldi á börnum. Þær virðast skýrar inn á vef Landlæknisembættisins en það er þó umhugsunarvert að ljósmyndir af áverkum, tilkynningar frá læknum, og sjúkrahúsinnlögn sé ekki nægjanlegt og gefi tilefni til viðbragða af hálfu þíns ráðuneytis og barnaverndaryfirvalda.  Umhugsunarefni fyrir heilbrigðisstarfsfólk sem vinna við þessi mál þar sem þeir sem eiga að vinna úr þessum málum virðast ekki traustsins verðir. 

Að lokum langar mig að vita hvort þú ætlar að halda áfram að klóra yfir þessi hörmulegu mistök eða hvort þú ætlar að taka höndum saman með öðrum sem virkilega hafa reynt að hjálpa börnunum eins og t.d. innanríkisráðherra og bjarga börnunum, þessum íslensku ríkisborgurum sem búa við óviðunandi kjör í öðru landi með manni sem hefur beitt þær ofbeldi?  Það er í raun stóra spurningin.

Með virðingu og vinsemd

Ragnheiður Rafnsdóttir hjúkrunarfræðingur

Höfn - 31. júlí 2012




22.maí 2015 - 10:30

Hinn fullkomni drengur

Ég sat í bílnum mínum við vegakantinn og grét. Ég grét og grét og grét í langan tíma. Afhverju hann, afhverju við? Þennan dag gekk ég í skugganum og fann kuldann læðast að mér.  Mér leið eins og ég væri föst í martröð lífssins og ég vissi að ég myndi aldrei vakna frá henni. Ég var föst í raunveruleika sem ég skildi ekki. Ljósið slokknaði. Líf mitt var brotið, ég var brotin.
21.maí 2015 - 20:30

In memoriam: Tinna Ingólfsdóttir

21. maí fyrir ári síðan mun eflaust aldrei líða mér úr minni þó að strax hvíli á honum einhver óræð móða í huganum. Ég hafði tiltölulega nýlokið eftirmeðferð uppi á Von, í kjölfarið BA-ritgerð, var á yfirtörn í kosningabaráttu ofan í erfiðar aðstæður heima fyrir og var, sem gefur að skilja, gjörsamlega andlega og líkamlega búinn á því.
14.maí 2015 - 19:53

Hugvekja Kristins: Feður, ekki bregðast börnunum ykkar

„Þið pabbar sem beila á börnunum ykkar. Þið eruð að missa af lífinu, ég skil ekkert í ykkur og þið megið skammast ykkar. Ef ekki fyrir ykkar hönd þá alla vega barnsins!“ segir Kristinn Bjarnason í stuttri hugvekju sem vakið hefur athygli á Fésbókinni.  
10.maí 2015 - 16:30

Atvinnu-góðmenni?

Lengi hefur það fylgt umræðu um hjúkrunarfræðinga að þeir séu atvinnumenn í góðmennsku, þeim er jafnvel líkt við engla sem svífa um og veita axlir til að gráta á og hendur til að halda í. Umhyggjusemi er góður kostur að bera fyrir hjúkrunarfræðing en það er ekki það sem gerir þá að hjúkrunarfræðingum heldur það sem gerir þá mannlega. Að veita andlegan stuðning og nærveru er vissulega mikilvægt og nauðsynlegt en er einungis lítið brot af verksviði hjúkmrunarfræðinga. Veit almenningur hvað hjúkrunarfræðingar gera í vinnunni?
06.maí 2015 - 20:21

Hvað hindrar eðlilegt hundahald á Íslandi

Hundaeigendur á Íslandi sem bera saman aðstæður til hundahalds hér á landi og í nágrannalöndum okkar, furða sig á því hvað þær eru gífurlega ólíkar?
04.maí 2015 - 12:40 Aðsend grein

Húmoristi með hjartabilun

Það er alltaf forvitnilegt þegar lífið tekur óvænta stefnu. Það gerði það svo sannarlega í mínu tilviki þar sem stefnan fór í átt sem ég hefði aldrei órað fyrir. Ég er skemmtikraftur og mikill húmoristi, ég framkvæmi töfrabrögð af guðs náð og elska að skemmta fólki og veita mannkyninu upplifun á heimsmælikvarða. Líkt og flestir upplifa einhvern tíman á lífsleiðinni þá upplifði ég ódauðleika á líkama og sál. Svo var ekki raunin. Seinni atvinna mín felst í að aka fólki milli staða með gult taxamerki á toppnum, ég hef oft álitið mig sem töfrataxa og ek um götur borgarinnar með ódauðleikann í farteskinu. Eftir mörg ár undir miklu álagi sem var einungis almennt líf fyrir mér, þar sem ríkti hamingja og gleði sem aldrei dvínaði, þá var kippt í spotta – ég fékk gula spjaldið.
04.maí 2015 - 11:38 Aðsend grein

Sonur minn var handtekinn: Getur þú hjálpað?

Í dag 3. maí eru 7 mánuðir síðan sonur minn var handtekinn í Svíþjóð, 21 árs. Dómur hefur fallið í máli hans og fékk hann 4 ár og 3 mánuði.
01.maí 2015 - 14:48 Aðsend grein

Vo(p)nlaus barátta lögreglumanna

Ég sat einu sinni við eldhúsborðið heima á Akureyri og las sunnudags Moggann þegar ég rak augun í auglýsingu eftir nýnemum í lögregluskólann. Ég hafði aldrei á ævinni hugsað mér að vera lögga. Aldrei nokkurn tímann. Ég ákvað samt að taka smá flipp á þetta og senda inn umsókn og sjá hvort ég kæmist inn. Nokkrum mánuðum seinna var ég fluttur til Reykjavíkur og sestur á skólabekk.
20.apr. 2015 - 20:25 Aðsend grein

Er það ákveðið fyrir okkur í barnæsku hver kynhneigð okkar er?

Oft hef ég heyrt að ef strákur og stelpa eru góðir vinir að setningin „ertu soldið skotin(n) í henni/honum?“sé sögð oftar en einu sinni og oftar en tvisvar en ef það er gagnvart saman kyni er það „rosalega eru þið góðar/góðir vinkonur/vinir!“
15.apr. 2015 - 21:00 Aðsend grein

Þetta er stelpan sem mér var sagt að eyða: Hvað ef fleira myndi sjást í sónar?

Ég varð ófrísk mjög ung og þegar ég settist niður á móti félagsráðgjafanum á Landspítalanum leið ekki að löngu þar til hann var farinn að leggja sig allan fram um að ég ætti að fara í fóstureyðingu. Félagsráðgjafinn, kona, sagði mér meðal annars hryllingssögur af því hvernig líkami minn myndi líta út, ég myndi missa af öllu því skemmtilega sem vinir mínir væru að gera á meðan ég sæti föst heima með barnið mitt. Þá gaf hún í skyn að samband mitt við barnsföður minn myndi ekki endast lengi og að ég yrði eflaust einstæð móður það sem eftir væri, þar sem það væri fráhrindandi að fara á stefnumót með einstæðum mæðrum.
13.apr. 2015 - 12:28 Aðsend grein

Ég myndi engu breyta varðandi bróður minn

Litli bróðir minn er á þrettánda ári og er átta árum yngri en ég. Þegar mamma og pabbi tilkynntu okkur að þau ættu von á barni var ég ekkert rosalega spennt – langaði frekar í nýtt dót eða utlandaferð, sem betur fer hef ég þroskast smá síðan þá. Hann var kallaður Tumi þegar hann var í bumbunni á mömmu eins og Tumi tígur í Bangsímon.
13.apr. 2015 - 10:47 Aðsend grein

Þórarinn V: Selsemgull

Í upphafi síðustu aldar fóru kaupahéðnar um héruð og falbuðu skartgripi fyrir gott verð. Aðspurðir hvort í þeim væri örugglega gull munu þeir sumir hafa sagt þetta „selt sem gull“ – svolítið hratt, svo einhverjir töldu þetta sérstaka tegund af gulli, kennda við þann ágæta stað Selsem.
12.apr. 2015 - 08:00 Aðsend grein

Hana fæ ég aldrei aftur að knúsa og kyssa

Það er búið að vera svo mikið í umræðunni að bólusetningar geti valdið einhverfu og ég hugsaði ansi mikið um það í gær á degi einhverfunnar þar sem að sonur minn, Askur Óli, er einhverfur. Getur verið að hann hafi orðið einhverfur vegna þess að hann hefur fengið allar þær bólusetningar sem að talið sé að eru nauðsynlegar. Askur Óli getur stundum verið mjög krefjandi en yfirleitt er hann mjög ánægður og ljúfur drengur sem að veitir mér mikla hamingju. Það fer mjög mikil vinna í það að vinna með hann og að hjálpa honum að vinna á einhverfunni.
10.apr. 2015 - 19:45

Hvernig getur þetta verið?

Ég var að fara yfir lánin mín. Ég er búinn að borga íbúðalánasjóði síðustu 11.ár.  Upphafleg lánsfjárhæð hefur verið greidd upp.  Samt skulda ég þeim ennþá alla upphæðina + 5.5 miljónir.  Bíddu hvernig getur þetta verið!

09.apr. 2015 - 10:38 Aðsend grein

Ég trúi því að það sé raunverulega hægt að lækna Duchenne vöðvarýrnun

Ég trúi því að það sé raunverulega hægt að lækna Duchenne vöðvarýrnun. Ég og aðrir Duchenne drengir og foreldrar þeirra værum mjög þakklátir ef þið gætuð hjálpað okkur að auka þekkingu, áhuga og hvetja til frekari rannsókna á sjúkdómnum. Endilega dreifið (share) eftirfarandi skilaboðum.
26.mar. 2015 - 09:00 Aðsend grein

Ég bjargaði mannslífi í nótt

Oft er ég spurð: „Hvað gerirðu eiginlega í Aflinu? Ég svara ósköp hógvært: „Ég hjálpa fólki sem hefur orðið fyrir ofbeldi.“ Meira get ég ekki sagt, meira má ég ekki segja.

21.mar. 2015 - 10:53 Aðsend grein

Fræða en ekki hræða: Raki og mygla í húsum -Fyrri hluti

Undanfarið hefur verið umfjöllun í fjölmiðlum um raka og myglu í húsum og veikindi sem fylgja í kjölfarið. Margir bregðast við með því að fara í vörn og segja að mygla geti ekki haft áhrif á heilsu á meðan aðrir verða dauðhræddir og sjá myglu í hverju horni, og allt þar á milli
13.mar. 2015 - 11:49 Aðsend grein

Samkeppnissektir sem hlutfall af veltu

Bergþóra Halldórsdóttir lögfræðingur hjá Samtökum atvinnulífsins birti ágæta grein hér í VB 5. febrúar sl. „Samkeppni og óhagkvæmni smæðarinnar,“ þar sem hún hóf tímabæra umræðu um sérstakar aðstæður smáríkja eins og Íslands, sem er fámennt, dreifbýlt og landfræðilega einangrað. Efnahagslíf slíkra ríkja einkennist af framangreindum ástæðum af mikilli samþjöppun, sem getur verið hagstæðari neytendum en óhagkvæmari rekstur fleiri eininga. Einnig þarf að huga að því að íslensk fyrirtæki geti náð burðum til að taka þátt í alþjóðlegri samkeppni og hver áhrif sú samkeppni hafi á íslenskum markaði.
08.mar. 2015 - 09:00 Aðsend grein

Fann til hvern einasta dag í tíu ár

Fyrir um 10 árum síðan spurði ég konu mína hvort hún færi alltaf í gegnum daginn, án þess að finna til. Svarið var: Ég finn nánast aldrei til verkja og hef ekki gert frá því ég man eftir mér! Þetta svar hjálpaði mér endanlega að átta mig á því að ég mundi ekki þann dag sem ég hafði ekki fundið til einhversstaðar í líkamanum. Þetta hjálpaði mér að átta mig á því að líkamlegt ástand mitt var langt frá því að vera eðlilegt. Stoðkerfið var í rúst. Ég var farinn að læra að lifa með því að finna til hvern einasta daga, meira eða minna.
07.mar. 2015 - 12:38 Aðsend grein

Afnám áfengishafta dýrara en afnám gjaldeyrishafta?

Ef aðgengi að alkóhóli verður aukið mun neysla þess aukast. Heilbrigðisfólk í Danmörku, Bretlandi og víðar og víðar vill skera niður aðgengið að þessu hættulega efni vegna þeirrar ógæfu, ofbeldis, kostnaðar og sorgar sem það veldur.
27.feb. 2015 - 17:54 Aðsend grein

Hvað er verið að kenna þessum börnum? Finnst fullorðnu fólki þetta eðlilegt?

Ég stend og bíð eftir subway með strákum úr áttunda bekk sem ítreka nota orðin:  Faggi, bitch, fokking tussa, drusla og syngja lagið, move bitch get out of the way!
21.feb. 2015 - 12:13 Aðsend grein

Hann hjálpaði mér á óttastundum ofbeldis og reisti mig úr eymd alkóhólismans

Þegar mér auðnast að hverfa um stund frá mínu eigin sjálfi og fara með bænir og taka á móti þeim áþreifanlega friði sem Jesús veitir mér þá finn ég að Guð er til. Einn var hann við hlið mér, barni, á skelfilegum óttastundum ofbeldis.
13.feb. 2015 - 21:25 Aðsend grein

Gleymdu karlarnir

Í dag dansaði milljarður manna á fullt af stöðum í heiminum gegn kynbundnu ofbeldi. Fólk dansaði líka á Íslandi. Snilldar framtak, ekki spurning. Ofbeldi á aldrei rétt á sér og það að karlmenn misnoti sína líkamlega yfirburði og samfélagslegu rætur til þess að beita konur ofbeldi er algjörlega óafsakanlegt.
12.feb. 2015 - 13:20 Aðsend grein

Valur Freyr: „Er ég eineltispési sem fólk úti í bæ hlær að?“ - Slökkviliðsmenn vilja starfsfrið

 „Er ég eineltispési sem fólk út í bæ hlær að, ætti ég kannski að finna mér aðra vinnu eða fara úr bænum og byrja upp á nýtt?“ Valur Freyr Halldórsson slökkviliðs- og sjúkraflutningamaður hjá Slökkviliði Akureyrar, skrifar:
10.feb. 2015 - 20:38 Aðsend grein

Íslendingar eru týndasta þjóð í heimi

Íslendingar eru týndasta þjóð í heimi. Ullapeysuklæddir álfar sem keyra um á hvítum Range Rover sport, beint úr kassanum. Við segjumst hata kerfið sem við rembumst við að byggja upp aftur. Fyrir hrun sátum við sveitt í vinnslusal auðvaldsins og prentuðum Mattador peninga eins og enginn væri morgundagurinn. Við trúðum því að ef við værum nógu ógeðslaga dugleg myndum við fá teinótt jakkaföt í hraðpósti. Við sáum ekki að stiginn upp í betri stofuna var bara málaður á vegginn. Vegginn sem hrundi með öllum hinum um leið og allt þotuliðið hafði komið sér burt. Við grófumst undir brakinu, alveg ógeðslega fúl og vildum fá byltingu. Svo stóðum við upp, dustuðum af okkur rykið og fórum að vinna.
07.feb. 2015 - 20:00 Aðsend grein

Opið bréf til Strætó bs


27.jan. 2015 - 15:24 Aðsend grein

Hver vill eiga fólkið mitt?

Við lendum öll í einhverju á lífsleiðinni. Stundum kýlir lífið okkur niður og við lendum í slysum, veikindum eða áföllum sem hefur áhrif á vinnugetuna. Sumir ná að „girða sig í brók“ og gera það sem þarf til að koma sér út á vinnumarkaðinn aftur.  Fyrir aðra er það mun erfiðara og þá er nú ótrúlega gott að búa í velferðarkerfi sem tryggir mannsæmandi lífsgæði og möguleikann á betra lífi. Eða þú veist, það var allavega þannig... 
09.jan. 2015 - 11:32

Fasteignaviðskipti– að kaupa köttinn í sekknum og síðan eiga á hættu að allt fari í hund og kött

Ef þú ert að fara í fasteignaviðskipti er að mörgu að huga. Það eru alltof margir sem hafa samband við skoðunaraðila þegar búið er að ganga einn hring í íbúðinni og festa kaup á henni, í stað þess að láta skoða og kanna ástand á eign áður en kaupsamningur er undirritaður.
17.des. 2014 - 18:32 Aðsend grein

Með óbragð í munni

Nú sest ég niður til að skrifa, mögulega, erfiðasta pistil sem ég hef skrifað frá því ég lærði að draga til stafs. Ég er með óbragð í munni og ég skelf aðeins innra með mér. En í von um að létta á erfiðum tilfinningum mínum ásamt því að ná til, þótt ekki nema til einnar manneskju sem á við sömu erfiðleika að stríða, skrifa ég þessi orð.

Aðsendar greinar
Hér birtast aðsendar greinar og yfirlýsingar sem tengjast efni því sem birtist á Pressunni. Netfang: pressan@pressan.is
Pyngjan: Pepsi-deilin er í Pyngjunni - maí
Brynjar Nielsson
Brynjar Nielsson - 09.5.2015
Sennilega búnir að gleyma
Gunnlaugur Jónsson
Gunnlaugur Jónsson - 11.5.2015
Vinstri slagsíða í kennslu
Vilhjálmur Birgisson
Vilhjálmur Birgisson - 21.5.2015
Hræðsluáróðursmeistarar ræstir út
Vilhjálmur Birgisson
Vilhjálmur Birgisson - 15.5.2015
Óvissan á vinnumarkaðnum ógnar rekstri Haga!!!
Bryndís Schram
Bryndís Schram - 08.5.2015
Hinn slavneski lífsháski
Hannes Hólmsteinn Gissurarson
Hannes Hólmsteinn Gissurarson - 16.5.2015
Furðuskrif um sjálfstæðisbaráttuna
Hannes Hólmsteinn Gissurarson
Hannes Hólmsteinn Gissurarson - 09.5.2015
Bresku kosningarnar og Krugman
Hannes Hólmsteinn Gissurarson
Hannes Hólmsteinn Gissurarson - 10.5.2015
Breska kosningakerfið
Bryndís Loftsdóttir
Bryndís Loftsdóttir - 13.5.2015
Hver tók kaupmáttinn minn?
Björn Jón Bragason
Björn Jón Bragason - 12.5.2015
Að ráðast á Alþingi
Sigurður G. Guðjónsson
Sigurður G. Guðjónsson - 20.5.2015
Hin nýi Sjans
Hannes Hólmsteinn Gissurarson
Hannes Hólmsteinn Gissurarson - 13.5.2015
Deilurnar um bók Braga
Fleiri pressupennar