18. júl. 2012 - 15:24Aðsend grein

Menningarstórvirkið Eistnaflug

Birgir Jónsson.

Birgir Jónsson.

Nú um helgina var rokkhátíðin Eistnaflug haldin á Neskaupstað í áttunda, ég kom þar fram með hljómsveit minni Dimmu eins og ég hef raunar gert undanfarin ár sjálfum mér og vonandi einhverjum öðrum til mikillar gleði. Þegar heim er komið sækja á mann hugsanir um hversu margir gera sér ekki grein fyrir því hversu stórmerkilegur hlutur þessi hátíð er í raun og veru og hversu mikilvæg hátíðin er fyrir menningarlíf landsins.

Eistnaflug er nefnilega  menningarlegur stórviðburður vegna þess að allar hljómsveitirnar sem þar koma fram spila sína eigin tónlist, þetta er tónlistarveisla þar sem gefur að líta rjómann í Íslensku rokki á hverjum tíma. Þetta er alls ekki útihátíð eða þvílík samkoma þar sem tónlistaratriði eru oft notuð sem ástæða til að safnast saman og stunda ólifnaði og dólgslæti og fæstir muna eftir því hver var að spila. Eistnaflug nær saman öllu því besta í mannlífinu því þar koma saman vel á annað þúsund gesta til að hlusta á fleiri hundruð tónlistarmenn flytja frumsamda tónlist. Það eru miklar pælingar í gangi um ágæti sveitanna, sumar eru handónýtar, aðrar goðum líkar og sitt sýnist hverjum, fæstir eru alveg sammála um hverjir eru bestir. Jafnvel þó að þetta hljómi allt nákvæmlega eins fyrir óinnvígða. Fólk kaupir diska og boli af sínum uppáhaldsveitum og sýnir þannig samstöðu með öðrum sem hafa sama smekk og gefur hljómsveitunum mikilvægar tekjur til að mæta kostnaði við listsköpunina.

Langflestar rokkhljómsveitir á Íslandi nota þessa hátíð sem hápunktinn í sínu starfi á hverju ári, menn gefa út plötur fyrir hátíðina og frumflytja lög á Eistnaflugi því þar eru flestir áhangendurnir saman komnir. Fyrir margar ungar hljómsveitir er þetta kannski eina tækifærið á árinu þar sem kostur gefst á að spila við bestu mögulega aðstæður fyrir stóran hóp af fólki sem hefur einlægan áhuga á tónlist þeirra. Það má því segja að Eistnaflug haldi þar með skapandi starfi uppi hjá mörg hundruð manns út um allt land fyrir utan allar þær hljómsveitir sem eru að æfa markvisst til að komast á þessa hátíð. Samfélagslegt hlutverk Eistnaflugs er því ótvírætt og mjög uppbyggjandi, hátíðin gefur listsköpuninni vettvang og þar með tilgang.  

Stefán Magnússon og hans vinahópur sem skipuleggur hátíðina hafa einnig sýnt fram á hvernig hægt er að nota nýsköpun og frumlega hugsun til að skapa ávinning fyrir sína heimabyggð, hvern hefði grunað að Neskaupstaður yrði miðpunktur rokks á Íslandi og að þekktar íslenskar og erlendar hljómsveitir myndu keppast um að fá að koma þangað til að spila sína tónlist. Ekki þarf að fjölyrða um viðskiptalegan ávinning af hátíðinni fyrir byggðarlagið, það er ekki ónýtt að fá þennan fjölda af fólki í heimsókn ár hvert til að nýta sér verslun og þjónustu. Fjölmargir hafa farið að dæmi þeirra út um allt land og margar svipaðar hátíðir hafa sprottið upp að fordæmi flugsins.

Langflestir tónlistarmenn sem koma fram á Eistnaflugi gera það launalaust, fá einungis greiddan kostnað og uppihald. Á móti lofa skipuleggjendur að slá hvergi af í tæknilegum aðbúnaði enda er fagmennskan á öllu tæknilega skipulaginu til fyrirmyndar og í heimsklassa.

Það hefur skapast mjög sterk hefð hjá öllum gestum á hátíðinni að allt fari vel fram og allir sem koma að Eistnaflugi eru mjög stoltir af því að þar eru aldrei nein vandræði. Þar safnast vissulega saman óárennilegur skari, en við nánari kynni kemur í ljós að þarna er samankomin fallegur hópur sem er samheldinn og blíður. Heiðarleiki, einlægni og áhugi á hinu mannlega eru allt kostir sem flestir þungarokkarar sem ég hef hitt eiga sameiginlegt.  Á Eistnaflugi eru allir bræður og systur í rokkinu.

Á fimmtudagskvöldinu er einn af hápunktum hátíðarinnar þegar Sólstafir, sem er að marga mati ein fremsta rokkhljómsveit í heimi, spila ár hvert fyrir fullu húsi. Stefán skipuleggjandi fer þá á svið og býður fólk velkomið fyrir hönd aðstandenda og listamanna. Ræðan endar alltaf á sama veg og það sleppur engin við gæsahúð þegar óvígur her þungarokksaðdáenda tekur undir þegar Stefán segir: og munum svo EKKERT VESEN EÐA KJAFTÆÐI, SKEMMTUM OKKUR FALLEGA!!!

Það er nefnilega öllum mikið metnaðarmál að fallegu blómin í blómabeðinu fyrir utan Egilsbúð séu jafnfalleg á mánudeginum eftir hátíðina eins og þau voru áður en hátíðin hófst. Það er varla að það þurfi að tína upp rusl eftir að hátíðinni lýkur. Eftir hátíðina þá lítur málaskrá lögreglunnar út eins og eftir venjulegt sveitaball, smá mál hér og þar en ekkert í líkingu við svokallaðar útihátíðir eða aðrar bæjarhátíðir.

Þar sem ég hef starfað sem framkvæmdastjóri í alþjóðlegum fyrirtækjum um nokkurt skeið hef ég oft velt fyrir mér hversu dýrmæt reynsla það var fyrir mig að hafa barist í gegnum hljómsveitarharkið á mínum yngri árum, í raun var rokkið alveg jafn mikilvægt veganesti og hið dýra háskólanám í stjórnun sem tók síðan við eftir það. Rokkið gaf mér sjálfstraust og skilning á því að maður uppsker eins og maður sáir, ef maður æfir sig þá verður maður betri. Það getur engin tekið það frá manni og það er gott veganesti út bardaga og basl hversdagsins að finnast maður sjálfur vera sinnar gæfu smiður.

Börn og unglingar sem eru svo heppin að vera heltekin af hljómsveitarbakteríunni fá oft ekki eins mikinn stuðning og þau sem hafa áhuga á að taka þátt í skipulögðu tómstundarstarfi. Þau eru oft spurð hvort þau ætli ekki að hætta þessum hávaða og það er andvarpað þegar trommusett kemur inn á heimilið eða í götuna.  Krakkar sem stofna hljómsveit vinna oftast að sínum áhugamálum í mun meiri mótbyr en félagar þeirra sem eru t.d. að æfa fótbolta. Það  þarf að sýna mikinn sjálfsaga til að æfa sig og fjármagna dýrar græjur. Næsta skref er að leigja æfingarhúsnæði til að skapa tónlistina í og greiða leigu af því. Svo þarf að skipuleggja tónleika og kynna sig. Þetta eru allt hlutir sem hljómsveitarkrakkarnir gera sjálfir, mamma og pabbi eru ekkert að fara með þau erlendis í æfingarbúðir eða leggja í langar ferðir innanlands til að horfa á litlu dótturina æfa sig á bassann sinn. Það kemur ekki oft Slayer bolur upp úr jólapakkanum og fermingarbarninu er sjaldan boðið á Wacken þungarokkshátíðina  eins og fólk þeytist nú með fótboltakrakkana sína út um allt til að horfa á fótbolta, sem er auðvitað hið besta mál í sjálfu sér.   

Það sem er síðan merkilegra er það sem gerist þegar kemur að því að stýra sjálfu hljómsveitarstarfinu. Ef hljómsveit kemst á kopp, gefur út plötur og spilar á tónleikum þá vil ég meina að meðlimir hennar hafi oft meiri reynslu í mannauðsmálum, stjórnun, stefnumótun og mannlegum samskiptum en margir langskólagengnir stjórnendur sem ég hef unnið með.

Að stýra skapandi starfi hljómsveitar er alveg eins krefjandi og þau mál sem stjórnendur í fyrirtækjum glíma við í sínum störfum. Hvernig á að sjá til þess að fólk skili framlagi sem er í þágu liðsheildarinnar á sama tíma og allir fá að njóta sín. Hvernig skiptum við fólki inn og út úr hópnum, það er engin þjálfari sem ræður, ekkert boðvald og  engin fyrirliði. Hópurinn þarf bara að koma sér saman um málin með lýðræði og rökræðum. Á sama tíma þarf að skapa andrúmsloft sem hvetur til sköpunar, allir verða að fá að leggja fram sínar hugmyndir og menn þurfa að læra að vinna fyrir liðsheildina.

Allt þetta sér maður kristallast á Eistnaflugi. Fólk hittist til að njóta listsköpunar og koma vel fram við hvort annað á fallegum stað. Þegar fólk spyr mig hvort ég ætli ekki að hætta í þessu þungarokks gargi fullorðin maðurinn,  þá er svarið einfalt : ég er sá sem ég er vegna þess að ég er þungarokkari, ekki þrátt fyrir það.  

Birgir Jónsson

Tónlistarmaður og  framkvæmdastjóri.





10.júl. 2017 - 07:00 Aðsend grein

5. akreinin

Í öllum verkefnum þarf að skoða mál i samhengi. Vissulega væri fínt ad hafa Borgarlinu og Fluglest. Og það væri líka fint að hafa göng til Evrópu. Hafa brú til Bandarikjanna væri einnig mjög gott. En hvers vegna er það ekki gert? Vegna þess að kostnaðurinn yrði gífurlegur.
06.júl. 2017 - 12:00 Aðsend grein

Klósett-strategía fyrir Ísland

Að vissu marki verður að segjast að ferðaþjónustufyrirtæki sem eru með rútur fullar af fólki beri skylda til að tryggja lágmarks snyrtiaðstöðu. Þetta á við flugvélar, farþegaskip og vinnustaði. Rúturnar þurfa annaðhvort að vera með salernisaðstöðu eða ferðaþjónustufyrirtækin taki sig saman og stofni fyrirtæki sem sér um snyrtiaðstöðu gegn gjaldi á ferðamannastöðum.
05.jún. 2017 - 07:00 Akureyri vikublað

Halldór: „Þú, sama hver þú ert, átt að hafa rödd“

Ég hef heyrt oftar en einu sinni að Píratar séu borgarflokkur, að Píratar nenni ekki upp fyrir Elliðaárdalinn, að Píratar rati ekki út úr Reykjavík. Það er allt fjarri sanni. Á Norðurlandi eystra er starfandi Píratafélag, PáNA, sem hefur staðið fyrir nær vikulegum fundum síðustu mánuði þar sem rætt er um allt á milli himins og jarðar. 
21.maí 2017 - 18:00 Akureyri vikublað

Samskipti

Mér verður oft hugleikið þetta orð – samskipti. Í þá gömlu góðu þurfti að senda bréf eða taka upp símtól til að vera í samskiptum utan heimilis. Maður jafnvel beið fram yfir kvöldmat með að hringja á milli landshluta því það var þó ódýrara. Í dag er ekkert vandamál að hafa samskipti við fólk um allan heim, og það á sömu sekúndu og maður finnur þörf fyrir að heyra í einhverjum.
14.maí 2017 - 07:00 Akureyri vikublað

Sumarið er tíminn

Mér hefur alltaf fundist skrýtið að sumardagurinn fyrsti skuli vera haldinn í apríl hér á Íslandi. Á þeim tíma erum við yfirleitt enn að eiga við snjó og frost og veldur dagurinn því alltaf vonbrigðum, ár eftir ár – að ekki sé hægt að fagna fyrsta sumardeginum á stuttbuxum og ermalausum bol. Til gamans má geta þess að víðast hvar annars staðar er sumardagurinn fyrsti í kringum sumarsólstöður.
05.maí 2017 - 18:00 Akureyri vikublað

Vorið

„Vorið er komið og grundirnar gróa.“ Með vorinu lengist útivera barna og fullorðinna. Með vorinu hækkar hitastigið og jörðin þornar og grær. Með vorinu verða börn og fullorðnir léttklæddari og léttfættari. Eða hvað? Því miður virðist mér sem það eigi ekki alltaf við.
05.maí 2017 - 12:02 Austurland

Hvernig er staðan fyrir austan?

Oft á ferðum mínum í öðrum landshlutum er ég spurðum um hvernig staðan sé fyrir austan. Oftast svara ég, bara góð ! en síðan reyni ég að koma með dæmi um gott gengi einhvers staðar og nefni eitthvað nýtt sem er að gerast á svæðinu. Þá er ég tilfinnanlega meðvitaður um það að svar mitt er ekki byggt á miklum rökum heldur frekar tilfinningu og er í versta falli rangt.
30.apr. 2017 - 18:00 Akureyri vikublað

Tilfinningar og lífsgildi fara aldrei í frí

Í nýliðinni dymbilviku fór ég til Berlínar. Ég hef aldrei komið þangað áður en hef heyrt vel látið af borginni. Ég átti erindi þangað því í vetur hef ég verið að kenna unglingum um Kalda stríðið í samfélagsfræði. Berlín kemur óneitanlega við sögu þar og ég tjáði nemendum mínum að ég myndi hafa myndavél í farteskinu og taka myndir af því sem eftir stendur af Berlínarmúrnum og fleiru sem tengist sögunni og sýna þeim þegar heim væri komið.
28.apr. 2017 - 18:00 Suðri

Að vera fyrirmyndar fyrirmynd

Það er eitt mikilvægara en að eiga góða fyrirmynd, það er að vera góð fyrirmynd. Við þurfum að taka eftir góðum fyrirmyndum og vekja athygli á þeim svo að við getum fleiri notið þeirra og lært af. Fólkið sem gerir „meira“ er okkur fyrirmynd. Fólk sem gefur af tíma sínum til verkefna á vegum Rauða Krossins, til kirkjunnar og tekur þátt í ýmsu félagsstarfi.
14.apr. 2017 - 07:00 Austurland

Samkeppnishæfni trúarinnar

Síðastliðinn vetur var ég í námsleyfi frá prestsstörfum á Vopnafirði. Ég ákvað að venda kvæði mínu í kross og innritaðist í viðskipta- og hagfræðideild Háskóla Íslands í stjórnun og stefnumótun. Í náminu lærði ég að besta leiðin fyrir fyrirtæki til að ná samkeppnisforskoti er að vera opin fyrir samvinnu og samstarfi. Að hjálpa öðrum stuðlar að aukinni nýsköpun og gefur tækifæri á nýjum mörkuðum. Nýjar kenningar í stjórnun byggja á að hvetja fólk til að gefa af sér, hjálpa hvert öðru og horfa á sameiginlega hagsmuni umfram sína eigin. Þetta er það sem kristin trú hefur boðað í nær 2000 ár, að listin að lifa er að treysta og hjálpa í samstarfi, elska Guð og náungann eins og sjálfan sig. Nú er þessi kenning orðin að opinberun í viðskiptalífinu.
09.apr. 2017 - 18:00 Akureyri vikublað

Mötuð afþreying

Hermaðurinn stendur fyrir framan heilt lið af óvinunum. Hann er sá eini sem stendur, allir vinir hans liggja eftir. Það er enginn séns að hann geti sigrað þá. En hermaðurinn lætur það ekki stoppa sig, hann er hetjan. Hann flýgur upp, sækir tunglið og kastar því í átt til óvinanna. Hann sigraði þá. Hann er hetjan… Mamma kallar og leikurinn stöðvast.
09.apr. 2017 - 12:00 Reykjanes

Hættulegasti þjóðvegur landsins

Stjórn Pírata á Suðurnesjum vill stefna að traustum og öruggum vegasamgöngum á Suðurnesjum. Mikið mæðir á enda fara hér um svæðið vel yfir milljón ferðamenn á ári, auk allra Íslendinganna sem keyra um Reykjanesbrautina á leið sinni í og úr millilandaflugi. Allt þetta fólk þarf að aka brautina sem er einn fjölfarnasti en um leið hættulegasti þjóðvegur landsins eins og dæmin sanna.
08.apr. 2017 - 16:40 Akureyri vikublað

Elsku líkami

Úr auglýsingum, bíómyndum, sjónvarpsþáttum og öðrum miðlum fáum við endalaus skilaboð um það hvernig líkamar okkar eigi að líta út, hvað þeir eigi að geta gert, hvernig þeir eigi að eldast og svo framvegis.
02.apr. 2017 - 18:00 Akureyri vikublað

Hamingjuperlurnar mínar

Þetta með hamingjuna. Strax í æsku heyrir maður að það sem skipti mestu máli sé að vera hamingjusamur. Öll ævintýri enda á þá leið; og þau lifðu hamingjusöm upp frá því. Endir. Þannig að ég lagði af stað í hamingjuleit. Leitaði úti um allt. Þessi brennandi innri þörf fyrir að vera hamingjusöm. Upplifa þá dásamlegu tilfinningu að vera „happy ever after“. Þegar ég yrði grönn yrði ég sko hamingjusöm, eignaðist draumabílinn, draumahúsið, fengi draumavinnuna, þá yrði ég sko hamingjusöm.
23.mar. 2017 - 18:00 Austurland

Að hafa ekki skoðun

Á tímum samfélagsmiðla og kommentakerfa er hægt að hneykslast, tuða og vera brjálaður 24 tíma dagsins 7 daga vikunnar. Ananas á pizzur, ókeypis túrtappar í bíóum og áfengi í verslanir (þreytt dæmi, afsakið). Það er hægt að hafa skoðun á öllu og öllum og það er auðvelt að reyna troða skoðunum sínum uppá aðra. Treystið mér ég hef alveg reynt það.
12.mar. 2017 - 07:00 Austurland

Bjartsýni í bakið

Við vorum býsna bjartsýn á haustdögum þegar verðandi þingmenn riðu um héruð og boðuðu betri tíma. Staða ríkissjóðs var góð og þess að vænta að nú væri hægt að ráðast í brýnar framkvæmdir, sem dregist höfðu um árabil. Í október var samþykkt samgönguáætlun 2015 – 2018 sem beðið hafði verið eftir. Áætlunin var samþykkt mótatkvæðalaust en reyndar voru aðeins tæplega 40 þingmenn viðstaddir atkvæðagreiðsluna.

11.mar. 2017 - 18:00 Akureyri vikublað

Á tímum samskiptamiðla

Ég er svo ljónheppin að umgangast unglinga flesta daga vikunnar. Unglingar eru skemmtilegt fólk, þeim fylgir einhver fölskvalaus gleði og tilhlökkun fyrir lífinu sem margir þeim eldri hafa týnt í annríki hversdagsins. Það er þó annað sem fylgir unglingum nútímans og það eru samfélagsmiðlar.
05.mar. 2017 - 18:00 Akureyri vikublað

Nafnaveislan

Ég fór í nafnaveislu um daginn. Barnið var þó ekki nýfætt heldur á sjötta ári. Barnið hefur líka átt strákanafn allan þann tíma, en hefur í nokkur ár upplifað sig sem stelpu. Því varð að velja nýtt nafn sem passaði og af því tilefni var slegið upp veislu.

04.mar. 2017 - 07:00 Suðri

Viðskiptahugmynd

Ég er að hugsa um setja saman viðskiptahugmyndir um eitthvað og allskonar, búa til góða beitu, setja upp skyggnur, þrívíddarmyndskeið og síðast en ekki síst gróðaplan. Gæti komið með hugmynd um að byggja golfvöll á svörtum sandi, hótel sem byggir á hugmynd sem ég segi öllum að fáum hafi dottið í hug, jú byggja risa gróðurhús og rækta eitthvað sem fólk um allan heim vill borða og já svo vantar miðbæ í fullt af bæjum um allt land.

25.feb. 2017 - 07:00 Aðsend grein

Sameining í suður

Margar ástæður eru fyrir því að sveitarfélög fara í það að kanna sameiningarmöguleika. Stundum er það útaf sameiginlegri hugsjón og að tækifæri sjást í stærra og fjölmennara sveitarfélagi, stundum er það vegna þess að lögformlegar skyldur sveitarfélaga eru orðnar of sligandi fyrir þau, og þá sérstaklega þau fámennu og stundum eflaust af allt öðrum ástæðum.

19.feb. 2017 - 18:00 Aðsend grein

Kúldrast í kotbýlum

Í síðasta blaði var ég með eilitla frásögn af upphafsárum byggðar í Hveragerði en hún hverfðist einkum um eitt fyrsta húsið þar í bæ sem nefndist Lindarbrekka. Sagði ég lítillega frá fyrstu húsráðendunum, þeim Guðmundi Einarssyni og Sigríði Guðmundsdóttur, og mun ég nú gera nánari grein fyrir æviferli þeirra sem um margt var dæmigerður fyrir lífsbaráttu alþýðufólks á fyrri hluta síðustu aldar.

 

18.feb. 2017 - 18:00 Aðsend grein

Einelti er samfélagsmein

Einelti er alvarlegt samfélagsmein. Hátt hlutfall þeirra sem á fullorðinsárum glíma við geðræn og félagsleg vandamál eru fórnarlömb eineltis.  Afleiðingar eineltis eru gríðarlega alvarlegar. Til þess að komast í gegnum þá þungbæru reynslu þurfa mörg fórnarlömb eineltis á umfangsmikilli heilbrigðis- og félagsþjónustu að halda til margra ára, með tilheyrandi kostnaði fyrir samfélagið.
17.feb. 2017 - 18:00 Akureyri vikublað

Hin dásamlegu mistök

Ég ólst upp á Þingvallastrætinu á hæðinni fyrir neðan skákfélagið. Ég kíkti stundum upp á laugardagsmorgnum og tók eina og eina skákæfingu með öðrum krökkum en ég varð aldrei sterkur skákmaður. Mig skorti þolinmæðina og einbeitinguna. Athyglisbresturinn þvældist þar fyrir mér eins og annars staðar.
17.feb. 2017 - 18:00 Vesturland

Verkfall sjómanna – til umhugsunar

Ég er ekki á íslenskum kjarasamningi og á því ekki beinna hagsmuna að gæta í sambandi við verkfall sjómanna og því getur enginn sagt að eftirfarandi pistill sé skrifaður í eiginhagsmunaskyni. Ég nýt því þeirra forréttinda, öfugt við marga, að geta sagt það sem ég hugsa án þess að eiga á hættu að missa plássið.

14.feb. 2017 - 07:00 Akureyri vikublað

Algjör gaur

Vinkona mín var að byrja í nýju starfi sem yfirmaður. Hún er eldklár og gengur vel. Við vorum að ræða nýja starfið og hún sagði: það gengur vel og ég er bara algjör gaur. Ég vissi hvað hún var að meina en fékk samt smá sting í hjartað. Algjör gaur? Hún var að meina að það væri ekkert vesen. Hún gæti tekið erfiðar ákvarðanir og svo framvegis. Hún gat gert allt það erfiða án þess að vera miður sín.
12.feb. 2017 - 17:00 Aðsend grein

Örlagarík sjóferð

Mynd af Hvanneyri frá 1912. „En nú kemur að þeim kafla í sögu vinar míns sem mér er sárt að minnast en segi þó sannleikanum samkvæmt. Þegar leið á sláttinn kom skólastjóri auga á það að Jón var ekki meðal allra fremstu sláttumanna. Það var eðlilegt því hann hafði alltaf á sjó verið. En nú fór það svo að skólastjóri fór fram á það að Jón lækkaði kaup sitt dálítið af þeim sökum. Jón neitaði því að sjálfsögðu og sagði upp vinnunni.“
12.feb. 2017 - 07:00 Akureyri vikublað

Brýnt að fjölga leikskólakennurum

Dagur leikskólans var 6. febrúar. Hann er haldinn hátíðlegur í öllum leikskólum landsins en mjög er misjafnt hvað gert er í tilefni dagsins. Margir leikskólar bjóða heim til að kynna starf sitt á meðan aðrir gera sitt lið út af örkinni eða senda efni frá sér á veraldarvefinn, til að kynna sig og starfið.
11.feb. 2017 - 18:00 Akureyri vikublað

Eigum við ekki að tryggja öllum hagkvæmt húsnæði?

Skortur er á hagkvæmu húsnæði til leigu og í búseturétti víða um landið. Íbúðaverð og leiguverð á Akureyri endurspeglar þetta og hefur þotið upp. Almenningur sem ekki heldur á fúlgum fjár á mjög erfitt með að kaupa íbúð og leiguverð er hærra en svo að auðvelt sé að spara fyrir útborgun.
10.feb. 2017 - 10:00 Aðsend grein

Tortola

Heilir og sælir kjósendur góðir. Þið eruð sérlega skemmtilegt fólk. Vitið þið hvað það er sem kosningarétturinn færir ykkur í hendur? Þið gætuð haldið pólitíkusunum í spennitreyju,vegna hugsanlegrar útkomu úr kosningum hverju sinni. Þ.e.a.s. ef ekki væri borðleggjandi í þeirra herbúðum sú staðreynd að kjósendur kjósa alltaf það sama og síðast , á hverju sem veltur. Að loknum kosningum rjúkum við heim  og grenjum þar yfir því að engar breytingar urðu á hinu pólitíska sviði í þessum kosningum. Auðvitað ekki, ég kaus alveg eins og síðast. Stjórnmálamennirnir haga sér nákvæmlega eins og þeim sýnist.
09.feb. 2017 - 13:00 Aðsend grein

Lausn sjómannaverkfallsins, gjörið svo vel

Þegar ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur og Steingríms Sigfússonar afnam einhliða sjómannaafsláttinn svokallaða 2009 eftir að hann hafði gilt nærri hálfa öld þótt ekki væri hann hár varð fjandinn laus og morgunljóst að einn daginn yrði allt í báli. Þegar sjómannaafslátturinn var settur að tilhlutan ríkisstjórnar voru sjómenn eina stétt landsins sem naut fríðinda vegna vinnu fjarri heimili og þótti eðlilegt. Í dag njóta allar stéttir landsins skattfríðinda vegna vinnu fjarri heimili nema sjómenn. Ótrúlegt. Það er náttúrulega fáránlegt og skýtur skökku við að sjómenn skuli þannig látnir sitja á hakanum og það er mikill dónaskapur og mikil valdbeiting gagnvart sjómönnum að slíkt skuli viðgangast.


Aðsendar greinar
Hér birtast aðsendar greinar og yfirlýsingar sem tengjast efni því sem birtist á Pressunni. Netfang: pressan@pressan.is
Kristjon Kormakur Guðjonsson
Kristjon Kormakur Guðjonsson - 14.7.2017
Ég barði nauðgarann minn
Jón Steinar Gunnlaugsson
Jón Steinar Gunnlaugsson - 15.7.2017
Undirheimafólkið
Vilhjálmur Birgisson
Vilhjálmur Birgisson - 19.7.2017
Enn eitt hneykslismálið
Hannes Hólmsteinn Gissurarson
Hannes Hólmsteinn Gissurarson - 15.7.2017
Ábyrgðin á óeirðunum 2008–9
Vilhjálmur Birgisson
Vilhjálmur Birgisson - 17.7.2017
Brot úr ræðu á Sumarþingi fólksins
Kristinn Karl Brynjarsson
Kristinn Karl Brynjarsson - 16.7.2017
Rógburður þingmanns
Davíð Már Kristinsson
Davíð Már Kristinsson - 14.7.2017
Jákvæð teikn á lofti
Magnús Þór Hafsteinsson
Magnús Þór Hafsteinsson - 15.7.2017
Smábátafloti á hverfanda hveli
Arnaldur Máni Finnsson
Arnaldur Máni Finnsson - 15.7.2017
Gömul speki og ný
Elín Ósk Arnarsdóttir
Elín Ósk Arnarsdóttir - 16.7.2017
Breyttu um lífstíl!
Hannes Hólmsteinn Gissurarson
Hannes Hólmsteinn Gissurarson - 22.7.2017
Samábyrgð Íslendinga eða Breta?
Börkur Gunnarsson
Börkur Gunnarsson - 25.7.2017
Konan mín er á túr
Þórhallur Heimisson
Þórhallur Heimisson - 19.7.2017
Skipperinn í Skálholti
Fleiri pressupennar