18. júl. 2012 - 15:24Aðsend grein

Menningarstórvirkið Eistnaflug

Birgir Jónsson.

Birgir Jónsson.

Nú um helgina var rokkhátíðin Eistnaflug haldin á Neskaupstað í áttunda, ég kom þar fram með hljómsveit minni Dimmu eins og ég hef raunar gert undanfarin ár sjálfum mér og vonandi einhverjum öðrum til mikillar gleði. Þegar heim er komið sækja á mann hugsanir um hversu margir gera sér ekki grein fyrir því hversu stórmerkilegur hlutur þessi hátíð er í raun og veru og hversu mikilvæg hátíðin er fyrir menningarlíf landsins.

Eistnaflug er nefnilega  menningarlegur stórviðburður vegna þess að allar hljómsveitirnar sem þar koma fram spila sína eigin tónlist, þetta er tónlistarveisla þar sem gefur að líta rjómann í Íslensku rokki á hverjum tíma. Þetta er alls ekki útihátíð eða þvílík samkoma þar sem tónlistaratriði eru oft notuð sem ástæða til að safnast saman og stunda ólifnaði og dólgslæti og fæstir muna eftir því hver var að spila. Eistnaflug nær saman öllu því besta í mannlífinu því þar koma saman vel á annað þúsund gesta til að hlusta á fleiri hundruð tónlistarmenn flytja frumsamda tónlist. Það eru miklar pælingar í gangi um ágæti sveitanna, sumar eru handónýtar, aðrar goðum líkar og sitt sýnist hverjum, fæstir eru alveg sammála um hverjir eru bestir. Jafnvel þó að þetta hljómi allt nákvæmlega eins fyrir óinnvígða. Fólk kaupir diska og boli af sínum uppáhaldsveitum og sýnir þannig samstöðu með öðrum sem hafa sama smekk og gefur hljómsveitunum mikilvægar tekjur til að mæta kostnaði við listsköpunina.

Langflestar rokkhljómsveitir á Íslandi nota þessa hátíð sem hápunktinn í sínu starfi á hverju ári, menn gefa út plötur fyrir hátíðina og frumflytja lög á Eistnaflugi því þar eru flestir áhangendurnir saman komnir. Fyrir margar ungar hljómsveitir er þetta kannski eina tækifærið á árinu þar sem kostur gefst á að spila við bestu mögulega aðstæður fyrir stóran hóp af fólki sem hefur einlægan áhuga á tónlist þeirra. Það má því segja að Eistnaflug haldi þar með skapandi starfi uppi hjá mörg hundruð manns út um allt land fyrir utan allar þær hljómsveitir sem eru að æfa markvisst til að komast á þessa hátíð. Samfélagslegt hlutverk Eistnaflugs er því ótvírætt og mjög uppbyggjandi, hátíðin gefur listsköpuninni vettvang og þar með tilgang.  

Stefán Magnússon og hans vinahópur sem skipuleggur hátíðina hafa einnig sýnt fram á hvernig hægt er að nota nýsköpun og frumlega hugsun til að skapa ávinning fyrir sína heimabyggð, hvern hefði grunað að Neskaupstaður yrði miðpunktur rokks á Íslandi og að þekktar íslenskar og erlendar hljómsveitir myndu keppast um að fá að koma þangað til að spila sína tónlist. Ekki þarf að fjölyrða um viðskiptalegan ávinning af hátíðinni fyrir byggðarlagið, það er ekki ónýtt að fá þennan fjölda af fólki í heimsókn ár hvert til að nýta sér verslun og þjónustu. Fjölmargir hafa farið að dæmi þeirra út um allt land og margar svipaðar hátíðir hafa sprottið upp að fordæmi flugsins.

Langflestir tónlistarmenn sem koma fram á Eistnaflugi gera það launalaust, fá einungis greiddan kostnað og uppihald. Á móti lofa skipuleggjendur að slá hvergi af í tæknilegum aðbúnaði enda er fagmennskan á öllu tæknilega skipulaginu til fyrirmyndar og í heimsklassa.

Það hefur skapast mjög sterk hefð hjá öllum gestum á hátíðinni að allt fari vel fram og allir sem koma að Eistnaflugi eru mjög stoltir af því að þar eru aldrei nein vandræði. Þar safnast vissulega saman óárennilegur skari, en við nánari kynni kemur í ljós að þarna er samankomin fallegur hópur sem er samheldinn og blíður. Heiðarleiki, einlægni og áhugi á hinu mannlega eru allt kostir sem flestir þungarokkarar sem ég hef hitt eiga sameiginlegt.  Á Eistnaflugi eru allir bræður og systur í rokkinu.

Á fimmtudagskvöldinu er einn af hápunktum hátíðarinnar þegar Sólstafir, sem er að marga mati ein fremsta rokkhljómsveit í heimi, spila ár hvert fyrir fullu húsi. Stefán skipuleggjandi fer þá á svið og býður fólk velkomið fyrir hönd aðstandenda og listamanna. Ræðan endar alltaf á sama veg og það sleppur engin við gæsahúð þegar óvígur her þungarokksaðdáenda tekur undir þegar Stefán segir: og munum svo EKKERT VESEN EÐA KJAFTÆÐI, SKEMMTUM OKKUR FALLEGA!!!

Það er nefnilega öllum mikið metnaðarmál að fallegu blómin í blómabeðinu fyrir utan Egilsbúð séu jafnfalleg á mánudeginum eftir hátíðina eins og þau voru áður en hátíðin hófst. Það er varla að það þurfi að tína upp rusl eftir að hátíðinni lýkur. Eftir hátíðina þá lítur málaskrá lögreglunnar út eins og eftir venjulegt sveitaball, smá mál hér og þar en ekkert í líkingu við svokallaðar útihátíðir eða aðrar bæjarhátíðir.

Þar sem ég hef starfað sem framkvæmdastjóri í alþjóðlegum fyrirtækjum um nokkurt skeið hef ég oft velt fyrir mér hversu dýrmæt reynsla það var fyrir mig að hafa barist í gegnum hljómsveitarharkið á mínum yngri árum, í raun var rokkið alveg jafn mikilvægt veganesti og hið dýra háskólanám í stjórnun sem tók síðan við eftir það. Rokkið gaf mér sjálfstraust og skilning á því að maður uppsker eins og maður sáir, ef maður æfir sig þá verður maður betri. Það getur engin tekið það frá manni og það er gott veganesti út bardaga og basl hversdagsins að finnast maður sjálfur vera sinnar gæfu smiður.

Börn og unglingar sem eru svo heppin að vera heltekin af hljómsveitarbakteríunni fá oft ekki eins mikinn stuðning og þau sem hafa áhuga á að taka þátt í skipulögðu tómstundarstarfi. Þau eru oft spurð hvort þau ætli ekki að hætta þessum hávaða og það er andvarpað þegar trommusett kemur inn á heimilið eða í götuna.  Krakkar sem stofna hljómsveit vinna oftast að sínum áhugamálum í mun meiri mótbyr en félagar þeirra sem eru t.d. að æfa fótbolta. Það  þarf að sýna mikinn sjálfsaga til að æfa sig og fjármagna dýrar græjur. Næsta skref er að leigja æfingarhúsnæði til að skapa tónlistina í og greiða leigu af því. Svo þarf að skipuleggja tónleika og kynna sig. Þetta eru allt hlutir sem hljómsveitarkrakkarnir gera sjálfir, mamma og pabbi eru ekkert að fara með þau erlendis í æfingarbúðir eða leggja í langar ferðir innanlands til að horfa á litlu dótturina æfa sig á bassann sinn. Það kemur ekki oft Slayer bolur upp úr jólapakkanum og fermingarbarninu er sjaldan boðið á Wacken þungarokkshátíðina  eins og fólk þeytist nú með fótboltakrakkana sína út um allt til að horfa á fótbolta, sem er auðvitað hið besta mál í sjálfu sér.   

Það sem er síðan merkilegra er það sem gerist þegar kemur að því að stýra sjálfu hljómsveitarstarfinu. Ef hljómsveit kemst á kopp, gefur út plötur og spilar á tónleikum þá vil ég meina að meðlimir hennar hafi oft meiri reynslu í mannauðsmálum, stjórnun, stefnumótun og mannlegum samskiptum en margir langskólagengnir stjórnendur sem ég hef unnið með.

Að stýra skapandi starfi hljómsveitar er alveg eins krefjandi og þau mál sem stjórnendur í fyrirtækjum glíma við í sínum störfum. Hvernig á að sjá til þess að fólk skili framlagi sem er í þágu liðsheildarinnar á sama tíma og allir fá að njóta sín. Hvernig skiptum við fólki inn og út úr hópnum, það er engin þjálfari sem ræður, ekkert boðvald og  engin fyrirliði. Hópurinn þarf bara að koma sér saman um málin með lýðræði og rökræðum. Á sama tíma þarf að skapa andrúmsloft sem hvetur til sköpunar, allir verða að fá að leggja fram sínar hugmyndir og menn þurfa að læra að vinna fyrir liðsheildina.

Allt þetta sér maður kristallast á Eistnaflugi. Fólk hittist til að njóta listsköpunar og koma vel fram við hvort annað á fallegum stað. Þegar fólk spyr mig hvort ég ætli ekki að hætta í þessu þungarokks gargi fullorðin maðurinn,  þá er svarið einfalt : ég er sá sem ég er vegna þess að ég er þungarokkari, ekki þrátt fyrir það.  

Birgir Jónsson

Tónlistarmaður og  framkvæmdastjóri.





(11-20) Hestar og menn jan 2017
Svanhvít - Mottur
20.jan. 2017 - 07:00 Aðsend grein

Hvað boðar nýjárs blessuð sól ?

Gaukshöfði í Þjórsárdal Veðurguðirnir eru okkur hliðhollir um þessar mundir. Það yrði ánægjulegt að fá annað eins veðurfar eins og við upplifðum á síðasta ári. En þjóðin býr í landi  sem á ekki vanda til að geta talist hlýindaland. Ekki er allt fengið með mikilli hlýnun. Ástandið í þjóðmálum getur varla annað en talist nokkuð gott ef horft er til ríkispyngjunnar. Mér skilst að hún sé vel haldin. Virðist mér að þar sé um að þakka ytri aðstæðum ekki síður en kænsku stjórnmálamanna. Útlit er fyrir að einhverskonar stífla sé til staðar þegar kemur að ráðstöfun úr pyngjunni, til þeirra málaflokka þar sem þörfin er brýnust.
20.jan. 2017 - 07:00 Aðsend grein

Húsið við Hamarinn

Gamlir Hvergerðingar muna eflaust eftir litlu timburhúsi sem stóð rétt suður af Hamrinum í Hveragerði og nefndist Lindarbrekka. Það var reist sem sumarhýsi af fátækum hjónum um þær mundir sem heimskreppan gerði vart við sig hérlendis árið 1930. Hjónin áttu lögheimili í Hafnarfirði en þau hétu Guðmundur Einarsson og Sigríður Guðmundsdóttir. Börnin voru 11, fædd á árabilinu 1914-1928 en tvö þeirra dóu skömmu eftir fæðingu og einn sonurinn lést af slysförum árið 1931. 
19.jan. 2017 - 11:07 Aðsend grein

9 leiðir til að auka viljastyrkinn fyrir árið 2017

Nýja árið byrjað fyrir alvöru, hátíðin löngu búin og ég búinn að þyngjast um lágmark fimm kíló, örugglega meira og þori ekki enn að stíga á vigtina.  Þetta gerðist eftir að tengdaforeldrar mínir kíktu í heimsókn til mín í Den Haag, tengdapabbi sá til þess að nóg væri til af belgískum bjór og tengdamamma eldaði æðislegar máltíðir og bauð okkur einnig út að borða. Síðan kom ég heim um áramótin þar sem foreldrar mínir fæddu mig eins og ég hafi verið hungurmorða áratugum saman. Þetta allt saman hefur því miður skilið eftir sig augljósa minningu á miðjum líkama mínum.


17.jan. 2017 - 07:00 Austurland

Læra menn aldrei af reynslunni?

Um 1930 ætluðu kappsfullir fjáraflamenn að bæta efnahag sinn og landsmanna með minkaeldi á Íslandi.  Þessar lífverur sem menn bundu vonir sínar við , tolldu illa í haldi og urðu að plágu í íslensku lífríki eins og við þekkjum öll.  Innflutningur á erlendu sauðfé breiddi líka út sjúkdóma sem urðu þjóðinni mjög dýrir við að fást. 
16.jan. 2017 - 18:00 Austurland

Sameiningamálin

Nú í upphafi árs er ástæða til að rýna aðeins stöðu sveitarstjórnarstigsins og horfa aðeins fram á veginn, að svo miklu leyti sem það er hægt í heimi mikilla umbreytinga þar sem takast þarf á við nýjar áskoranir á degi hverjum. Efling sveitarstjórnarstigsins er málefni sem virðist nú komið aftur á verulega hreyfingu og er Innanríkisráðuneytið meðal annars um þessar mundir að efna til funda um málefnið á sameiginlegum vettvangi sveitarfélaga.
15.jan. 2017 - 18:00 Austurland

Felst framtíðin í minningum barnanna okkar?

Ef manni líður vel í uppvextinum eykur það líkurnar á því að minningar æskuáranna verði góðar. Líklegt verður að teljast að góðar æskuminningar auki áhuga fólks á því að búa þar sem minningarnar urðu til og þá skoðun styðja m.a. niðurstöður rannsókna á viðhorfum brottflutts fólks til uppeldisstöðvanna.

15.jan. 2017 - 08:00 Vestfirðir

Haldið til Hvanneyrar

Hvanneyri árið 1912 „Hann var gæddur fjölhæfum gáfum, listrænn og nokkuð skapmikill en stillti alltaf í hóf. Öll léttúð var fjarri skapi hans en hann átti gott skopskyn og var góður sögumaður. Hann var mikill náttúruskoðari. Hvað útlitið snerti var hann í hærra lagi meðalmaður á vöxt, þreklega vaxinn. Andlitið dálítið stórskorið en sviphreint og karlmannalegt. Allur var hann mjög traustvekjandi, nokkuð seintekinn, en alúðlegur og skemmtilegur í viðmóti enda hinn besti samstarfsmaður og skólafélagi. Tryggari vin hef ég aldrei átt.“ Svo segir í eftirmælum sem Ingimar Jóhannesson frá Meira-Garði í Dýrafirði skrifaði um æskuvin sinn, Jón Mósesson, en ég hef nokkuð fjallað um fjölskyldu þess síðarnefnda að undanförnu.
14.jan. 2017 - 18:00 Aðsend grein

Kaupmáttur hefur aldrei verið meiri, fyrir suma

Ellen Calmon formaður Öryrkjabandalags Íslands.

„Mikil hækkun kaupmáttar og launa“, „kaupmáttur aldrei verið meiri“, „2015 – ár mikilla launahækkana“. Þetta eru örfá dæmi um yfirskriftir frétta um launahækkanir og kaupmáttaraukningu launa á þessu ári og því síðasta, en fjölmargar fréttir hafa verið fluttar af kaupmáttaraukningu. En hvernig hefur þróun kaupmáttar verið hjá örorkulífeyrisþegum síðustu ár?

12.jan. 2017 - 07:00 Austurland

Reiður, gamall maður

Ég ætti að vera latur og værukær. Ég er kominn á sextugsaldur, er í góðri stöðu og á fallegt heimili. Ég á meira að segja barnabörn. Ég ætti að vera vaxinn upp úr hlutverki reiða, unga mannsins. Eftir öll þessi ár finnst mér ég eiga það inni að fá að slaka á og láta yngri kynslóðum eftir eldmóðinn og hugsjónirnar til að breyta heiminum.
06.jan. 2017 - 06:00 Akureyri vikublað

2016

Þá er enn eitt árið liðið og við göngum til móts við nýtt ár með fögur fyrirheit að vopni eins og venjulega. Á slíkum tímamótum er venjan að íhuga hið liðna og spá í spilin varðandi hið ókomna. Þegar litið er yfir fréttaannála má segja að árið 2016 hafi verið hálfgert hörmungarár. Fráfall Davids Bowie gaf tóninn og síðan þá höfum við séð á eftir fjöldanum öllum af einstökum listamönnum. Til að reka endahnútinn á þessar hörmungar misstum við George Michael á sjálfan jóladag undir óminum af „Last Christmas“. Annað sem einkennt hefur árið eru stríðshörmungar, hryðjuverkaárásir og sú staðreynd að Bandaríkjamenn kusu einn vafasamasta karakter samtímans sem sinn næsta forseta. Ef ekki væri fyrir einstök íþróttaafrek Íslendinga á árinu mætti hreinlega henda þessu ári samkvæmt helstu fyrirsögnum.

26.des. 2016 - 18:00 Akureyri vikublað

Að vera eða vera ekki ríkur

„Money makes the world go around“ segir einhvers staðar og víst er að hugur okkar dvelur oft við fyrirbærið. Ég er í hópi þeirra ríku. Ég, leikskólakennarinn og sundþjálfarinn, sem er gift verkamanni. Ég á núorðið alltaf afgang þegar koma mánaðamót þrátt fyrir að leggja til hliðar fyrir mögru árin.
26.des. 2016 - 07:00 Suðri

Skógarhögg hafið hjá Kiwanisklúbbnum Ós

Á þessu starfsári heldur Kiwanisklúbburinn Ós upp á 30 ára afmæli. Starfsemin hófst á stjórnarskiptafundi í Pakkhúsinu þar sem Haukur Sveinbjörnsson umdæmisstjóri Kiwanisumdæmisins Ísland-Færeyjar kom og sá um stjórnarskiptin. Honum til aðstoðar var umdæmisritari Sigurður Einar Sigurðsson en báðir eru félagar í Ós. Þess má nefna að það sem af er ári hafa fimm nýir félagar gengið í klúbbinn.

24.des. 2016 - 07:00 Akureyri vikublað

Kirkjan stendur enn

Mér verður oft hugsað til þess þegar ég kem inn í gömul kirkjuhús sú saga sem hvert hús geymir. Ég finn alltaf til ákveðinnar auðmýktar og þakklætis enda er saga kirkjunnar í gegnum aldirnar reynslusaga fólks á hverjum tíma og varðar stærstu stundirnar í lífi þess á hverjum stað.
19.des. 2016 - 18:00 Austurland

Kirkjan ómar öll

Ég stend við aðventukransinn og kveiki á fyrsta kertinu, söfnuðurinn syngur „Tenn lys, et lys skal brenne for denne lille jord…“ Þrátt fyrir að vera alveg eftir handritinu er þetta eitthvað svo rangt og ég raula sjálfur „Við kveikjum einu kerti á“ í huganum.
17.des. 2016 - 18:00 Austurland

Þankar á jólaföstu

Senn líður að jólum. Tíðin einmuna. Svörður móður jarðar svargulur en tún bænda stappa nærri fagurgrænu. Fíflar hafa sprungið út, hermir fésbók, og þá leiddi ég hugann að þessu; fífl þessir fíflar og fannst ég vera fyndin.
15.des. 2016 - 18:00 Vestfirðir

Umsvif og horfur í Ísafjarðarbæ

Margir glöddust yfir umfjöllun Morgunblaðsins þann 6. desember síðastliðinn þar sem sagt var frá áformum um uppbyggingu á Suðurtanga. Áformin eru það langt komin að búið er að skilgreina stórar iðnaðarlóðir í samstarfi við þau fyrirtæki sem í hlut eiga. Þá er Húsasmiðjan þegar byrjuð að byggja nýtt húsnæði á Suðurtanga undir verslun sína og gera má ráð fyrir að fleiri verslunar- og þjónustufyrirtæki velji sér að vera á sömu slóðum.

15.des. 2016 - 14:30 Reykjanes

Fórum alltaf í jólamessu

Eins og venjulega vaknaði ég fyrstur á aðfangadagsmorgun og sá að það stóð eitthvað uppúr skónum mínum í glugganum í svefnherberginu okkar, undir súð í risinu á Stakkholti. Litla fjölskyldan svaf öll í sama herberginu, við bræðurnir, mamma og pabbi.  Ég var 6 ára árið 1961 og spenningurinn að ná hámarki fyrir jólin. Það var kalt, skítkalt vegna þess að það var alltaf slökkt á miðstöðinni á nóttinni. Olían var of dýr til að kynda húsin á nóttinni og allir klæddu sig vel í bólið á hverri nóttu.
13.des. 2016 - 18:00 Vesturland

Bréf til biskupsins yfir Þjóðkirkju Íslands

Formönnum sóknarnefnda í Staðastaðarprestakalli í Vesturlandsprófastsdæmi hefur nú borist bréf frá þér þar sem það er tilkynnt að búsetuskyldu sóknarprests sama prestakalls sé aflétt. Orðrétt segir: ,,Biskup Íslands og sóknarprestur Staðastaðarprestakalls voru á fundi sínum 14. október sl. sammála um að biskup myndi aflétta búsetuskyldu af sóknarpresti Staðastaðarprestakalls. Það hefur nú verið gert með bréfi til sóknarprests, dagssett 2. desember 2016”. Enn fremur segir að; ,,Biskup og sóknarprestur munu í sameiningu vinna að því að finna samastað í prestakallinu fyrir skrifstofu sóknarprests” vegna þess að þér, frú biskup, er svo ,,umhugað um að prestsþjónustan í prestakallinu sé tryggð”. Þá gerir þú þér vonir um að ,,trúnaðarmenn kirkjunnar í sóknarnefndum ásamt sóknarpresti skipuleggi nú í sameiningu hina kirkjulegu þjónustu í prestakallinu út frá þessum nýju forsendum og með hagsmuni sóknarbarna að leiðarljósi”. 

13.des. 2016 - 07:00 Suðri

Fólk eins og ég og þú

„Þetta erlenda vinnuafl sem flæðir hér inn er að taka vinnu af okkur Íslendingum og halda niðri launum.  Það er óþolandi að fara í búð eða á veitingastað þar sem er bara talað við mann á útlensku, þetta lið að á læra og tala íslensku“.

12.des. 2016 - 07:00 Akureyri vikublað

Einn sokkur og eitt álegg

Ég hef komist að því að ég er afskaplega einföld sál. Ég elska að hafa hlutina einfalda og helst sem allra minnst vesen. (Kannski eru ekki allir sem ég þekki sammála þessu en þeir eru ekki að skrifa þetta svo).
11.des. 2016 - 18:00 Suðri

Hátíð hins hógværa konungs

Ég held alltaf upp á eina minningu sem ég á frá því fyrir fáum árum og hefur í raun ekki neitt með aðventu að gera en átti sér stað á aðventu.  Ég fór á frumsýningu myndarinnar Vatnalíf, heimildarmynd um Veiðivötnin sem hann Gunnar Sigurgeirsson ljósmyndari á Selfosski gerði. Þangað voru mættir ýmsir hagsmunaðilar og einnig þau sem vissu að þau kæmi jafnvel fyrir í myndinni. Fólk var spennt að sjá útkomuna og afraksturinn.  Í einum hluta myndarinnar ríkti mikil eftirvænting.

10.des. 2016 - 18:00 Akureyri vikublað

Léleg þjónusta við viðskiptavini

Ég er algjör fíkill í lambakjöt, þó svo hrossakjöt sé í boði, en hef lengi furðað mig á hvers vegna þessi uppáhaldsmatur minn er ekki til í minni pakkningum en raun ber vitni. Nú er ég nefnilega einn í heimili og sakna þess sárlega að geta ekki keypt mér bara einu sinni í matinn hverju sinni vegna ofur pakkninga. Súpukjöt blandað er t.d. bara selt sem heill frampartur í plastpokum að vísu niðursagaður og sama er að segja um hangikjötið.
08.des. 2016 - 13:23 Austurland

Umsóknareyðublöðin

Um daginn var ég á fundi þar sem fjallað var um sjóð sem ætlað er að styrkja með nokkrum krónum menningarviðburði í landinu. Forstöðumaður sjóðsins sagði frá því, að við síðustu úthlutun hefði stórum hluta af umsóknum verið hafnað með einu pennastriki af því að sótt hafi verið um á gömlum umsóknareyðublöðum. Auk þess kom fram að nýju umsóknareyðublöðin væru svo flókin að tæpast væri á færi annarra en sérfræðinga að fylla þau út. Þess vegna væri afar brýnt fyrir vonina um styrk úr sjóðnum að sækja sér aðstoð fagfólks. Verkefnið sjálft skipti því ekki mestu máli heldur umsóknin.

05.des. 2016 - 07:00 Austurland

Kúnstin að segja nei

Það eru forréttindi að búa í smábæ en að sama skapi fylgir því mikil ábyrgð.  Smægð samfélagssins gerir íbúum kleift að vera kunnug hvort öðru og aðstoða á marga vegu. Uppáhaldshátíðin mín á Seyðisfirði er 17. júní, þá safnast saman góður hópur fólks og allir eru í rólegheitunum að njóta þeirra viðburða sem eru í boði.
04.des. 2016 - 18:00 Akureyri vikublað

Listin að eltihrella

Fyrir nokkrum árum völdu Íslendingar fallegasta orðið í íslenskri tungu og mátti senda inn uppástungur sem ég og gerði, að sjálfsögðu. Ég sendi inn orðið „eltihrellir“. Svona eftir á að hyggja er líklegt að ég hafi misskilið leikinn.

04.des. 2016 - 18:00 Þorgeir Arason

Að gera sér dagamun

Nú er aðventan hafin og biðin mikla eftir hátíðinni sem er í vændum. Þá munum við sennilega öll vilja, þegar hátíðin kemur loks, gera okkur dagamun. Mig langar aðeins að fá okkur til að hugsa um hvað þetta orðtak þýðir, að gera sér dagamun!
27.nóv. 2016 - 07:00 Akureyri vikublað

Fyrirgefðu að ég þekkti þig ekki

Ég glími við ákveðið vandamál sem ég er fyrst núna á síðustu misserum að læra að viðurkenna.Ég þekki ekki fólk.Þetta er tvíþætt vandamál.Ég á erfitt með að muna nöfn og rugla þeim auðveldlega saman, líka nöfnum sem eru í raun ekkert lík heldur eiga kannski bara eitt hljóð sameiginlegt, eins og Gunnar Jónsson og Jón Haskelsson, og hjálpar tenging við störf eða aldur í raun ekki neitt.Hinn þátturinn er sá að útlit hjálpar ekki heldur til því ég á erfitt með að þekkja andlit. Það er eins og ég einfaldlega sjái ekki muninn á fólki eins vel og aðrir.
25.nóv. 2016 - 07:00 Akureyri vikublað

Umferðarslys og farsímanotkun

Komið hefur fram í fjölmiðlum að tólf manns hafi látist í umferðinni hér á landi, það sem af er þessu ári (20. sept.), eða næstum jafn margir og allt síðasta ár, þar af hafa tvö banaslys orðið hér á Norðurlandi. Þar með hafa 68 einstaklingar látist í umferðinni frá árinu 2011, eða sl. fimm ár. Þetta eru óhugnanlegar tölur, sem hljóta að vekja til umhugsunar og gefa til kynna, hvert stefnir í þessum málum.

20.nóv. 2016 - 07:00 Akureyri vikublað

Rúðuþurrkur

Það tók mig langan tíma að hætta að hafa áhyggjur af áliti annarra. Sem óharðnaður unglingur og langt fram á háskólaárin var ég upptekin af því hvað öðrum fannst um það sem ég gerði, sagði og hverju ég klæddist.
18.nóv. 2016 - 16:00 Austurland

Skemmtiganga á suðurleið

„Það var 24. október að ég lagði af stað heiman frá mér til Reykjavíkur. Klukkan eitt um morguninn lagði ég af stað frá heimili mínu Sjónarhól í Dýrafirði. Bærinn er í miðri sveit norðantil við fjörðinn. Þegar ég kom að bæ þeim er heitir Lækjarás fékk ég mig fluttan yfir fjörðinn. Veðrið var gott og fagurt, ofurlitla morgungolu lagði niður dalinn. Þegar komið var á miðjan fjörðinn sáum við skipið „Gullfoss“ sem ég ætlaði með koma inn fjörðinn.“

Aðsendar greinar
Hér birtast aðsendar greinar og yfirlýsingar sem tengjast efni því sem birtist á Pressunni. Netfang: pressan@pressan.is
Verbúð 11: on going samningur
Hannes Hólmsteinn Gissurarson
Hannes Hólmsteinn Gissurarson - 10.1.2017
Orðaskipti okkar Björns Bjarnasonar
Austurland
Austurland - 12.1.2017
Reiður, gamall maður
Brynjar Nielsson
Brynjar Nielsson - 11.1.2017
Ég styð þessa ráðherraskipan
Arnaldur Máni Finnsson
Arnaldur Máni Finnsson - 13.1.2017
Meira af því sama?
Hannes Hólmsteinn Gissurarson
Hannes Hólmsteinn Gissurarson - 14.1.2017
Gæfa Dana og gengi
Sigurður Jónsson
Sigurður Jónsson - 14.1.2017
Þjóðin í blóma og á réttri leið
Ingrid Kuhlman
Ingrid Kuhlman - 15.1.2017
Ísjakinn okkar er að bráðna
Gestur K. Pálmason
Gestur K. Pálmason - 16.1.2017
Aðeins um ákvarðanir og forgangsröðun
Indíana Ása Hreinsdóttir
Indíana Ása Hreinsdóttir - 12.1.2017
Stolt Akureyrar
Vestfirðir
Vestfirðir - 15.1.2017
Haldið til Hvanneyrar
Austurland
Austurland - 17.1.2017
Læra menn aldrei af reynslunni?
Austurland
Austurland - 16.1.2017
Sameiningamálin
Fleiri pressupennar