15. feb. 2012 - 09:15Aðsend grein

Marinó: Sighvati Björgvinssyni svarað

Marinó G. Njálsson.

Marinó G. Njálsson.

Sæll Sighvatur,

Þetta er Marinó "nokkur" Njálsson.  Þú sendir mér pillur í einhverju bræðikasti, þar sem þér líkar ekki við málflutning minn um orð þín í Silfri Egils sl. sunnudag. Ég tek það fram að ég á ekki í neinu stríði við þig og mér þykir þú fara sérkennilega leið að Ólafi Arnarsyni að spyrða málflutning okkar saman.  Við Ólafur höfum svo sem þekkst í mjög mörg ár, leiðir okkar lágu saman í MR, en þess fyrir utan ekki talað mikið saman nema þá sjaldan að við hittumst á förnum vegi.

Mér fannst það merkilegt, sem þú sagðir í Silfrinu sl. sunnudag og þá sérstaklega orðin:
    ..og ég hef stóran hluta af mínum lífeyristekjum frá þeim árum sem ég var blaðamaður, þannig að ég veit alveg hvað ég er að segja um þetta.. (orðrétt eftir þér haft)
Ég benti á í færslu sl. sunnudag og aftur í dag, að þetta geti ekki staðist, þ.e. ómögulegt sé að lífeyrisgreiðslur vegna starfa sem blaðamaður (ritstjóri Alþýðublaðsins) frá 1969 til 1974, standi undir stórum hluta lífeyristekna þinna í dag.  Slíkt sé ekki fræðilegur möguleiki.  Benti ég á því til stuðnings orð Guðmundar Gunnarssonar, fyrrverandi formanns Rafiðnaðarsambands Íslands, sem sat með þér í settinu síðasta hluta umræðunnar.  Hann sagðist hafa greitt í lífeyrissjóð í 10 ár, þegar verðtryggingin var sett á.  Þá hafi inneign hans verið búin að rýna niður í andvirði eins lambalæris.

Ég sé að þessi málflutningur minn fer eitthvað illa í þig.  En þó svo sé, finnst mér í lagi að greinir satt og rétt frá.  Líklegast hefur þú í starfi þínu hjá Þróunarsamvinnustofnun átt erfitt með að fylgjast með þjóðfélagsumræðunni hérna heima, en mig langar til að leiðréttar nokkrar rangfærslur hjá þér og óþarfa ergelsi:

Þú segir:
    Ég sé nú að Marinó nokkur Njálsson sem mun hafa verið formaður Hagsmunasamtaka heimilanna en sagði af sér, væntanlega af ærnu tilefni, sem eitthvað var víst rætt um á þeim tíma, tekur í tauminn með þér. Því geri ég ykkur báðum, þér og Marinó, sama tilboðið.
Hér tekst þér einhvern veginn að snúa flest á annan veg en það er:

    * Fyrsta er þetta með "Marinó nokkur Njálsson".  Þú hefðir nú getað hringt í hana Jóhönnu fyrrum samstarfskonu þína og spurt hana út í þennan mann sem dirfðist að efast um sannleiksgildi orða þinna.  Auk þess er óvirðing að tala um menn á þessum nótum, þegar síðan er beint áskorun til manns.  Loks, þá aðgreini ég mig með G. fyrir Gunnar vegna þess að ég á mér nafna, Marinó Njálsson, sem er hinn mætasti maður og vil ég ógjarnan að villst sé á okkur.  Báðir höfum við unnið hjá sama fyrirtæki, báðir eru við kenndir við tölvubransann og báðir erum við í sama gönguhópnum.  Því greini ég mig skýrt með þessu G á milli fornafns og eftirnafns.  Eitt í viðbót aðgreinir okkur nafna.  Hann er kallaður Marri en ég Maddi af þeim sem nota ekki Marinó.

    * "..mun hafa verið formaður Hagsmunasamtaka heimilanna.." - ég var aldrei formaður HH, ekki einu sinni varaformaður, en gegndi um tíma stöðu ritara.

    * "..en sagði af sér.." - ég get ekki sagt af mér embætti sem ég gegndi ekki, en ég vissulega hætti í stjórn áður en kjörtímabilinu lauk.  Ég sem sagt sagði mig úr stjórninni.

    * "..væntanlega af ærnu tilefni.." - hér gefur þú í skyn að ég hafi haft óhreint mjöl í pokahorninu. 

Staðreyndin er sú, að ég hafði gert samkomulag við konuna mína að um leið og ég og okkar fjármál yrði að söluefni í fjölmiðlum, þá stigi ég til hliðar. Já, tilefnið var ærið, það var loforð sem ég stóð við.  Menn hafa leitað að ýmsu til að gera mig tortryggilegan. Nú síðast sá Viðskiptablaðið ástæðu til að slá því upp, að fyrir 18 árum hafði ég dæmt handboltaleiki með Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur.  Þetta hlýtur þá að þýða að þessi 18 ár á milli fundu þeir ekki neitt!

    * "..tekur í tauminn með þér.." - gefur þú þarna í skyn að ég taki í tauminn með Ólafi Arnarsyni, en hið sanna er að mín færsla um að ekki stæðist að stór hluti lífeyrisgreiðslna þinna kæmu frá tímum þínum sem blaðamanns birtist áður en Ólafur birti sína, þannig að nær væri að tala um að Ólafur hafi gripið í tauminn með mér.

Boð um upplýsingaskipti


Þú gerir mér tilboð um einhver upplýsingaskipti, eins og ég hafi skorað á þig um að gefa upp einhverjar upplýsingar.  Því fer fjarri lagi.  Ég hef bara farið fram á að þú leiðréttir orð þín um að stór hluti lífeyris þíns komi frá því sem þú greiddir inn fyrir 38-43 árum.  Ég tek þessi orð ekki trúanleg, sérstaklega þegar orð Guðmundar Gunnarssonar um að hans lífeyrir hafi rýrnað niður í ígildi lambalæris þó hann hafi safnað í 10 ár en þú bara fimm.

Þú segir svo að ég fari með lygasögur.  Þær hef ég engar sagt, nema að ég kallaði þig óvart kommissar hjá Tryggingastofnun en átti að vera Þróunarsamvinnustofnun.  Var það saklaust misminni.

Þú biður mig um að hlusta á upptökur af þættinum:

    Síðasta Silfur Egils er á netinu og nærtækt fyrir þá sem vilja fara með satt en ekki búa til lygi að heyra það orðrétt, sem þar var sagt. Þar sagði ég að ég þekkti til hinna almennu lífeyrissjóða af eigin reynslu því kona mín fengi sinn lífeyri þaðan og ég sjálfur fengi greiðslur úr lífeyrissjóði blaðamanna.  Ég sagði aldrei að þorri lífeyrisins míns kæmi þaðan enda fer því víðs fjarri. Það er lygasaga, tilbúningur ykkar.
Allt í lagi, hlustum þá á Silfrið.  Hægt er að nálgast upptökuna hér.  Þrjú myndbönd eru birt í færslunni og sé myndband nr. 2 skoðað, þar sem Sigurður Þ. Ragnarsson kemur fram, þá segir þú orðrétt eftir 7 mínútur og 29 sekúndur:
    ..og ég hef stóran hluta af mínum lífeyristekjum frá þeim árum sem ég var blaðamaður, þannig að ég veit alveg hvað ég er að segja um þetta..
Vissulega notaði ég eftir minni "meginhluta", þar sem ég hafði ekki upptökuna þegar ég skrifaði færsluna.  Leiðréttist það hér með.  En hver stór hluti er "stór hluti" miðað við "meginhluti"?  Á þessu er í mínum huga bitamunur en ekki stærðarmunur. Þú gætir haft aðra skoðun á því.  Túlkunaratriði hvort 30% sé nóg til að vera stór hluti, eða hvort það þurfi að vera yfir 50%.  Samkeppniseftirlitinu finnst t.d. 40% ekki vera nógu stór til að vera "stór hluti", þ.e. samkeppnisráðandi.  Þetta er því erfitt túlkunaratriði sem hver og einn hefur líklegast sína sýn á.  Ólafur Arnarson færði ögn í stílinn og sagði þig hafa sagt engan annan lífeyri fá.  En það voru ekki mín orð og óska ég eftir því að þú gerir greinarmun á okkur Ólafi.  Við kunnum að vera á svipuðum aldri og með stúdentspróf frá sama skóla, en hann er með ljóst hár, ég dökkt,  á okkur er ágætur munur í þyngd, hann er sjálfstæðismaður en ég er í Samstöðu og hann er uppalinn í Garðabæ, ég á Seltjarnarnesi og svona mætti lengi telja.  Ekki vildir þú að Siggi ruglaði ykkur Styrmi saman.

Þú heldur svo áfram:
    Ég kæri mig hins vegar ekki um að búa til sams konar lygasögur um persónulega hagi ykkar og þið gerið um mig.  Því endurtek ég tilboðið.  Ég er reiðubúinn að gera opinberlega grein fyrir mínum persónulegu högum þannig að fólk geti sjálft séð hvort og þá að hve miklu leyti mínir eiginhagsmunir hafi áhrif á þær skoðanir sem frá mér koma.
Það er nú um seinan fyrir þig að búa ekki eitthvað til um mig.  Þú ert bæði búinn að gera það beint og óbeint.  Ég hef ekki búið til eitt eða neitt um þína persónulegu hagi, þar sem ég hef enga vitneskju um þá né kæri mig um slíka vitneskju.  Ég hef ekki efast um hvaða hagsmuna þú ert að gæta eða gert ráð fyrir að málflutningur þinn sé á annarlegum nótum.  Ég efast um að ég hafi hagsmuna að gæta varðandi greiðslur til þín úr þeim lífeyrissjóði sem þú ert líklegast að fá blaðamannalífeyrinn þinn úr (án þess að ég viti hvaða sjóður það er) og ef svo er þá eru þeir hagsmunir mjög litlir.  Mínir stærstu lífeyrishagsmunir eru nefnilega í Söfnunarsjóði lífeyrisréttinda og hann var ekki stofnaður fyrr en um það leiti sem þú steigst inn á þing eða 26. september 1974.

Hvers vegna ætti ég að gera grein fyrir mínum persónulegu högum, eignum, skuldum og tekjum? Ég hef ekki óskað eftir slíku frá þér og hef engan áhuga á slíkum upplýsingum.  Hugsanlega þætti einhverjum fjölmiðlum það áhugavert, en ég hef engan áhuga á að svala forvitni þeirra.  Ég vil bara að þú viðurkennir, að þú hafir mismælt þig eða orðið á í messunni.  Hafir þú ætlað að segja að þú hefðir góðar tekjur frá lífeyrissjóðinum sem þú greiddir í sem blaðamaður eða nokkrar eða eitthvað annað, þá er það hið besta mál.  Þú þarft ekki annað en að leiðrétta það.  En að gera þann úlfalda úr mýflugu sem þú gerir er fáránlegt.  Auk þess væri ekki nóg fyrir þig að gera grein fyrir eignum, skuldum og tekjum í dag.  Til þess að við stæðum jöfnum fótum, þá yrðir þú að fara aftur til áranna sem þú segist hafa stóran hluta lífeyris þíns frá, svo hægt væri að rekja hvernig réttindi þín þróuðust.  Síðan yrðir þú að gera grein fyrir lánum sem þú tókst á þeim tíma, upphæð þeirra og greiðsluflæðið af þeim.  Ertu til í það?  Ég hef engan áhuga á að vita það, en ég vil bara að hlutirnir séu á jafnréttisgrunni.

Mín saga í grófum dráttum


Ég hef sagt flest af því sem kemur hér fyrir neðan áður og hefið því verið auðvelt fyrir þig að leita upplýsingarnar uppi á vefnum.

Í mars 2002 eignuðumst við hjónin yndislega dóttur. Bættist hún við ekki minna yndislegan hóp þriggja barna. Við þessa fjölgun stóðum við frammi fyrir því að þáverandi húsnæði myndi ekki duga okkur innan fárra ár. Við héldum samt aftur af okkur meðan strákarnir gátu deilt herbergi, en ljóst var að slíkt gat ekki gengið til lengdar. Sóttum við því um lóð í Þingahverfi í Kópavogi vorið 2005, þ.e. áður en mesta brjálæðið byrjaði, og fengum. Hugmyndin var að byggja eins ódýrt og hægt væri og láta söluandvirði af gamla húsinu dekka framkvæmdakostnað vegna nýja hússins. Ég er viss, Sighvatur, að þú eða einhver í kringum ykkur hjónin hafi farið eins að hér á árum áður. Ég er líka viss um að þú hafir átt þér svipaðan draum, fyrir utan að margt er líkt með okkur hvað fjölskylduna varðar, þ.e. 4 börn, 2 strákar og 2 stelpur.  Já, okkur hjón langaði til að byggja okkar draumahús.

En draumurinn snerist upp í martröð, þegar fasteignamarkaðurinn botnfraus í nóvember 2007 rétt um það leiti þegar við vorum komin nógu langt með nýja húsið til að setja það gamla á sölu. Við sitjum uppi með tvær eignir. Aðra sem við getum ekki selt (án þess að tapa háum upphæðum) og hina sem við náum ekki að klára (þó vissulega styttist í það, er að sparsla efri hæðina eftir því sem tími og peningar leyfa, en verð að láta vera að fá fagmenn í verkið). Við búum í nýja húsinu og mikið væri gott að geta gert það áfram.

Við erum með alla flóruna í lánum. Þegar ég sá hvert stefndi vorið 2008, reyndi ég að fá öll lán fryst meðan það versta væri að ganga yfir. Í ljós koma að það versta var framundan, en ekki að baki, og við, þ.e. Íslendingar, erum enn að moka okkur í gegn um skaflinn. Framan af gerðum við allt til að halda lánum í skilum og lánadrottnum góðum. Frystingar fengust, greiddir voru bara vextir og svona mætti lengi telja. Frekar seig á ógæfuhliðina þegar SPRON féll í mars 2009.  Má segja að sú ákvörðun Steingríms og Gylfa Magnússonar, að færa SPRON ekki yfir í Nýjan SPRON hafi orðið að myllusteinum um háls okkar hjóna. Myllusteina sem ómögulegt hefur verið að losna við og eru bök okkar sífellt að bogna meira undan þeim.

En eitt verður ekki af okkur tekið. Við höfum sífellt reynt að semja. Ég á það skjalfest, að 904 dagar eru í dag frá því fyrsta tilboð okkar um skuldauppgjör fór til eins lánadrottins okkar hjóna. Á þessum 904 dögum hefur ýmislegt verið reynt og ekki í einu einasta tilfelli hefur verið gert ráð fyrir niðurfellingu upprunalegs höfuðstóls veðlána. En ekkert hefur gengið þrátt fyrir að ég hafi gert fleiri tilboð en ég kæri mig um að nefna.

Á sama tíma hef ég barist harðri baráttu fyrir leiðréttingu lána allra heimila með húsnæðislán og hef ALDREI látið mína stöðu stjórna gjörðum mínum. Raunar er það þannig, að í sumum tilfellum hef ég talað fyrir úrræðum sem hafa gengið gegn hagsmunum okkar hjóna. (Gerði ég það m.a. í vinnu sérfræðingahópsins svo kallaða.)

Á þessum tíma hef ég líklegast fórnað tekjum upp á 8-9 m.kr. bæði vegna þess að ég hef látið hagsmunabaráttuna allt of oft ganga fyrir tekjuöflun og hitt að fyrirtæki úr ákveðnum geira þjóðfélagsins hafa ekki beint verið æst í að kaupa þjónustu af mér, en þau sköffuðu mér aftur uppistöðuna í tekjum mínum áður fyrr.

Þrátt fyrir þetta hefur hópur einstaklinga haft það að leik eða vegna sjúkleika að níðast á mér, eins og ég hafi verið á óstjórnlegu neyslufylleríi, vilji láta aðra borga skuldir mínar, tortryggt mig við öll tækifæri og ég veit ekki hvað.  Ég er með þykkan skráp, en þetta hefur reynt mikið á fjölskyldu mína.  Samt tel ég mig bara vera að vinna að því að þeir sem brutust inn á heimili landsmanna skili því sem þeir tóku ófrjálsri hendi.  Í þeim innbrotum eru lífeyrissjóðirnir á vissan hátt þjófsnautar, þar sem þeir hafa glaðir skráð til eigna hjá sér verðbætur af verðbólgunni sem innbrotsþjófarnir orsökuðu.

Framhaldið


Næstu skref eru óljós.  Hæstiréttur, ESA, Evrópuþingið og framkvæmdastjórn ESB eru öll með mikilvæg mál til úrskurðar. Við ættum að heyra frá Hæstaréttin innan 10 daga, en lengra er í hina.  Hugsanlega gætum við fengið fjórar mismunandi niðurstöður og þá verður úr vöndu að ráða. Hvernig sem allt fer, þá vonast ég til að fleiri treysti mér til góðra verka en áður og verkefnin, sem hafa látið bíða eftir sér, fari að koma í hús. Nú ef ekki, þá er bara að halda áfram að freista gæfunnar í útlöndum og vona að maður detti niður á áhugaverð verkefni þar.

Lokaorð

Ég vona að þú Sighvatur sért sáttur við þau svör og þær skýringar sem ég hef gefið hér.  Mig langar ekkert að elda grátt silfur við þig. Mér fannst það aftur neikvætt að þú hafir ákveðið að hagræða sannleikanum í Silfri Egils sl. sunnudag til að koma höggi á félaga minn Sigurð Þ. Ragnarsson, varaformann Samstöðu. Hann fékk ekki færi á að leiðrétta þig þar sem þú tókst upp nær allan tímann sem Egill ætlaði honum. Það er ekki þér að kenna, þannig séð, því auðvitað á Egill að stjórna því hve mikið menn tala, en þér þótti ekkert leitt að yfirgnæfa Sigurð. Sýna að þú værir ekki dauður úr öllum æðum, að það var meiri stormur í þér en Sigga stormi.

Ég held að þar hafir þú misreiknað þig. Almenningur vill ekki lengur panelista sem tala aðra á kaf og leyfa ekki umræðunni að fljóta. Fólk vill heldur ekki menn sem segja "fáránlegt" án þess að skýra það út. Fólk er búið að fá nóg af þeim sem tala allt niður og segja "ekki hægt". Ég hélt að vinnan fyrir Þróunarsamvinnustofnun myndi gera þig víðsýnni, því þar er fólk (að ég get ímyndað mér) sífellt að leysa "ekki hægt" viðfangsefni. Við Siggi stormur, Lilja Mósesdóttir og þau sem eru með okkur í Samstöðu erum einmitt ásamt fleiri góðum félögum okkar úr öðrum flokkum að vinna að því að festa í sessi þessa hugsun hér á landi. "Ekki hægt" er ekki til í okkar orðaforða. Vandamál eru heldur ekki til.  Hjá okkur eru þetta viðfangsefni sem þarf samhentan og hugmyndaríkan hóp til að finna góð lausn á til hagsbótar fyrir þjóðfélagið í heild en ekki þröngan hóp innan þess.

Með vinsemd,
Marinó G. Njálsson



28.maí 2015 - 06:00 Aðsend grein

Til bankastjórans míns. Bréf tvö. „Þú ert nútíma fjárhirðir. Og við erum kindurnar þínar“

Sæll, þetta er Biggi aftur. Ég vona að síðasta bréfið mitt hafi uppörvað þig. Ég vil bara að þeir sem gefa af sér fái eitthvað jákvætt feedback til baka. Ég var núna að sjá brot úr einhverju viðtali við þig og þar sést greinilega hvað þú næs. Þú ert greinilega að hugsa um okkur. Þú varst meðal annars að segja að við Íslendingar værum ekki nógu duglegir að spara. Ég veit! Ég er svo sammála. Sko, við erum sammála um svo margt Hössi.
25.maí 2015 - 14:02

Biggi lögga: „Til bankastjórans míns - Kæri Höskuldur“

Ég vil byrja á að óska þér til hamingju með það hvað bankanum þínum gengur vel. Þetta er magnað. Alltaf meiri og meiri hagnaður. Margir héldu kannski að bankahrunið fyrir nokkrum árum myndi setja eitthvað strik í reikninginn fyrir ykkur banksterana en nei, svo sannarlega ekki. Þið eruð greinilega í alvörunni þessir snillingar sem þið sögðust vera fyrir nokkrum árum. Þið látið sko ekki eitthvað smá hrun stöðva ykkur. Vel gert.
22.maí 2015 - 10:30

Hinn fullkomni drengur

Ég sat í bílnum mínum við vegakantinn og grét. Ég grét og grét og grét í langan tíma. Afhverju hann, afhverju við? Þennan dag gekk ég í skugganum og fann kuldann læðast að mér.  Mér leið eins og ég væri föst í martröð lífssins og ég vissi að ég myndi aldrei vakna frá henni. Ég var föst í raunveruleika sem ég skildi ekki. Ljósið slokknaði. Líf mitt var brotið, ég var brotin.
21.maí 2015 - 20:30

In memoriam: Tinna Ingólfsdóttir

21. maí fyrir ári síðan mun eflaust aldrei líða mér úr minni þó að strax hvíli á honum einhver óræð móða í huganum. Ég hafði tiltölulega nýlokið eftirmeðferð uppi á Von, í kjölfarið BA-ritgerð, var á yfirtörn í kosningabaráttu ofan í erfiðar aðstæður heima fyrir og var, sem gefur að skilja, gjörsamlega andlega og líkamlega búinn á því.
14.maí 2015 - 19:53

Hugvekja Kristins: Feður, ekki bregðast börnunum ykkar

„Þið pabbar sem beila á börnunum ykkar. Þið eruð að missa af lífinu, ég skil ekkert í ykkur og þið megið skammast ykkar. Ef ekki fyrir ykkar hönd þá alla vega barnsins!“ segir Kristinn Bjarnason í stuttri hugvekju sem vakið hefur athygli á Fésbókinni.  
10.maí 2015 - 16:30

Atvinnu-góðmenni?

Lengi hefur það fylgt umræðu um hjúkrunarfræðinga að þeir séu atvinnumenn í góðmennsku, þeim er jafnvel líkt við engla sem svífa um og veita axlir til að gráta á og hendur til að halda í. Umhyggjusemi er góður kostur að bera fyrir hjúkrunarfræðing en það er ekki það sem gerir þá að hjúkrunarfræðingum heldur það sem gerir þá mannlega. Að veita andlegan stuðning og nærveru er vissulega mikilvægt og nauðsynlegt en er einungis lítið brot af verksviði hjúkmrunarfræðinga. Veit almenningur hvað hjúkrunarfræðingar gera í vinnunni?
06.maí 2015 - 20:21

Hvað hindrar eðlilegt hundahald á Íslandi

Hundaeigendur á Íslandi sem bera saman aðstæður til hundahalds hér á landi og í nágrannalöndum okkar, furða sig á því hvað þær eru gífurlega ólíkar?
04.maí 2015 - 12:40 Aðsend grein

Húmoristi með hjartabilun

Það er alltaf forvitnilegt þegar lífið tekur óvænta stefnu. Það gerði það svo sannarlega í mínu tilviki þar sem stefnan fór í átt sem ég hefði aldrei órað fyrir. Ég er skemmtikraftur og mikill húmoristi, ég framkvæmi töfrabrögð af guðs náð og elska að skemmta fólki og veita mannkyninu upplifun á heimsmælikvarða. Líkt og flestir upplifa einhvern tíman á lífsleiðinni þá upplifði ég ódauðleika á líkama og sál. Svo var ekki raunin. Seinni atvinna mín felst í að aka fólki milli staða með gult taxamerki á toppnum, ég hef oft álitið mig sem töfrataxa og ek um götur borgarinnar með ódauðleikann í farteskinu. Eftir mörg ár undir miklu álagi sem var einungis almennt líf fyrir mér, þar sem ríkti hamingja og gleði sem aldrei dvínaði, þá var kippt í spotta – ég fékk gula spjaldið.
04.maí 2015 - 11:38 Aðsend grein

Sonur minn var handtekinn: Getur þú hjálpað?

Í dag 3. maí eru 7 mánuðir síðan sonur minn var handtekinn í Svíþjóð, 21 árs. Dómur hefur fallið í máli hans og fékk hann 4 ár og 3 mánuði.
01.maí 2015 - 14:48 Aðsend grein

Vo(p)nlaus barátta lögreglumanna

Ég sat einu sinni við eldhúsborðið heima á Akureyri og las sunnudags Moggann þegar ég rak augun í auglýsingu eftir nýnemum í lögregluskólann. Ég hafði aldrei á ævinni hugsað mér að vera lögga. Aldrei nokkurn tímann. Ég ákvað samt að taka smá flipp á þetta og senda inn umsókn og sjá hvort ég kæmist inn. Nokkrum mánuðum seinna var ég fluttur til Reykjavíkur og sestur á skólabekk.
20.apr. 2015 - 20:25 Aðsend grein

Er það ákveðið fyrir okkur í barnæsku hver kynhneigð okkar er?

Oft hef ég heyrt að ef strákur og stelpa eru góðir vinir að setningin „ertu soldið skotin(n) í henni/honum?“sé sögð oftar en einu sinni og oftar en tvisvar en ef það er gagnvart saman kyni er það „rosalega eru þið góðar/góðir vinkonur/vinir!“
15.apr. 2015 - 21:00 Aðsend grein

Þetta er stelpan sem mér var sagt að eyða: Hvað ef fleira myndi sjást í sónar?

Ég varð ófrísk mjög ung og þegar ég settist niður á móti félagsráðgjafanum á Landspítalanum leið ekki að löngu þar til hann var farinn að leggja sig allan fram um að ég ætti að fara í fóstureyðingu. Félagsráðgjafinn, kona, sagði mér meðal annars hryllingssögur af því hvernig líkami minn myndi líta út, ég myndi missa af öllu því skemmtilega sem vinir mínir væru að gera á meðan ég sæti föst heima með barnið mitt. Þá gaf hún í skyn að samband mitt við barnsföður minn myndi ekki endast lengi og að ég yrði eflaust einstæð móður það sem eftir væri, þar sem það væri fráhrindandi að fara á stefnumót með einstæðum mæðrum.
13.apr. 2015 - 12:28 Aðsend grein

Ég myndi engu breyta varðandi bróður minn

Litli bróðir minn er á þrettánda ári og er átta árum yngri en ég. Þegar mamma og pabbi tilkynntu okkur að þau ættu von á barni var ég ekkert rosalega spennt – langaði frekar í nýtt dót eða utlandaferð, sem betur fer hef ég þroskast smá síðan þá. Hann var kallaður Tumi þegar hann var í bumbunni á mömmu eins og Tumi tígur í Bangsímon.
13.apr. 2015 - 10:47 Aðsend grein

Þórarinn V: Selsemgull

Í upphafi síðustu aldar fóru kaupahéðnar um héruð og falbuðu skartgripi fyrir gott verð. Aðspurðir hvort í þeim væri örugglega gull munu þeir sumir hafa sagt þetta „selt sem gull“ – svolítið hratt, svo einhverjir töldu þetta sérstaka tegund af gulli, kennda við þann ágæta stað Selsem.
12.apr. 2015 - 08:00 Aðsend grein

Hana fæ ég aldrei aftur að knúsa og kyssa

Það er búið að vera svo mikið í umræðunni að bólusetningar geti valdið einhverfu og ég hugsaði ansi mikið um það í gær á degi einhverfunnar þar sem að sonur minn, Askur Óli, er einhverfur. Getur verið að hann hafi orðið einhverfur vegna þess að hann hefur fengið allar þær bólusetningar sem að talið sé að eru nauðsynlegar. Askur Óli getur stundum verið mjög krefjandi en yfirleitt er hann mjög ánægður og ljúfur drengur sem að veitir mér mikla hamingju. Það fer mjög mikil vinna í það að vinna með hann og að hjálpa honum að vinna á einhverfunni.
10.apr. 2015 - 19:45

Hvernig getur þetta verið?

Ég var að fara yfir lánin mín. Ég er búinn að borga íbúðalánasjóði síðustu 11.ár.  Upphafleg lánsfjárhæð hefur verið greidd upp.  Samt skulda ég þeim ennþá alla upphæðina + 5.5 miljónir.  Bíddu hvernig getur þetta verið!

09.apr. 2015 - 10:38 Aðsend grein

Ég trúi því að það sé raunverulega hægt að lækna Duchenne vöðvarýrnun

Ég trúi því að það sé raunverulega hægt að lækna Duchenne vöðvarýrnun. Ég og aðrir Duchenne drengir og foreldrar þeirra værum mjög þakklátir ef þið gætuð hjálpað okkur að auka þekkingu, áhuga og hvetja til frekari rannsókna á sjúkdómnum. Endilega dreifið (share) eftirfarandi skilaboðum.
26.mar. 2015 - 09:00 Aðsend grein

Ég bjargaði mannslífi í nótt

Oft er ég spurð: „Hvað gerirðu eiginlega í Aflinu? Ég svara ósköp hógvært: „Ég hjálpa fólki sem hefur orðið fyrir ofbeldi.“ Meira get ég ekki sagt, meira má ég ekki segja.

21.mar. 2015 - 10:53 Aðsend grein

Fræða en ekki hræða: Raki og mygla í húsum -Fyrri hluti

Undanfarið hefur verið umfjöllun í fjölmiðlum um raka og myglu í húsum og veikindi sem fylgja í kjölfarið. Margir bregðast við með því að fara í vörn og segja að mygla geti ekki haft áhrif á heilsu á meðan aðrir verða dauðhræddir og sjá myglu í hverju horni, og allt þar á milli
13.mar. 2015 - 11:49 Aðsend grein

Samkeppnissektir sem hlutfall af veltu

Bergþóra Halldórsdóttir lögfræðingur hjá Samtökum atvinnulífsins birti ágæta grein hér í VB 5. febrúar sl. „Samkeppni og óhagkvæmni smæðarinnar,“ þar sem hún hóf tímabæra umræðu um sérstakar aðstæður smáríkja eins og Íslands, sem er fámennt, dreifbýlt og landfræðilega einangrað. Efnahagslíf slíkra ríkja einkennist af framangreindum ástæðum af mikilli samþjöppun, sem getur verið hagstæðari neytendum en óhagkvæmari rekstur fleiri eininga. Einnig þarf að huga að því að íslensk fyrirtæki geti náð burðum til að taka þátt í alþjóðlegri samkeppni og hver áhrif sú samkeppni hafi á íslenskum markaði.
08.mar. 2015 - 09:00 Aðsend grein

Fann til hvern einasta dag í tíu ár

Fyrir um 10 árum síðan spurði ég konu mína hvort hún færi alltaf í gegnum daginn, án þess að finna til. Svarið var: Ég finn nánast aldrei til verkja og hef ekki gert frá því ég man eftir mér! Þetta svar hjálpaði mér endanlega að átta mig á því að ég mundi ekki þann dag sem ég hafði ekki fundið til einhversstaðar í líkamanum. Þetta hjálpaði mér að átta mig á því að líkamlegt ástand mitt var langt frá því að vera eðlilegt. Stoðkerfið var í rúst. Ég var farinn að læra að lifa með því að finna til hvern einasta daga, meira eða minna.
07.mar. 2015 - 12:38 Aðsend grein

Afnám áfengishafta dýrara en afnám gjaldeyrishafta?

Ef aðgengi að alkóhóli verður aukið mun neysla þess aukast. Heilbrigðisfólk í Danmörku, Bretlandi og víðar og víðar vill skera niður aðgengið að þessu hættulega efni vegna þeirrar ógæfu, ofbeldis, kostnaðar og sorgar sem það veldur.
27.feb. 2015 - 17:54 Aðsend grein

Hvað er verið að kenna þessum börnum? Finnst fullorðnu fólki þetta eðlilegt?

Ég stend og bíð eftir subway með strákum úr áttunda bekk sem ítreka nota orðin:  Faggi, bitch, fokking tussa, drusla og syngja lagið, move bitch get out of the way!
21.feb. 2015 - 12:13 Aðsend grein

Hann hjálpaði mér á óttastundum ofbeldis og reisti mig úr eymd alkóhólismans

Þegar mér auðnast að hverfa um stund frá mínu eigin sjálfi og fara með bænir og taka á móti þeim áþreifanlega friði sem Jesús veitir mér þá finn ég að Guð er til. Einn var hann við hlið mér, barni, á skelfilegum óttastundum ofbeldis.
13.feb. 2015 - 21:25 Aðsend grein

Gleymdu karlarnir

Í dag dansaði milljarður manna á fullt af stöðum í heiminum gegn kynbundnu ofbeldi. Fólk dansaði líka á Íslandi. Snilldar framtak, ekki spurning. Ofbeldi á aldrei rétt á sér og það að karlmenn misnoti sína líkamlega yfirburði og samfélagslegu rætur til þess að beita konur ofbeldi er algjörlega óafsakanlegt.
12.feb. 2015 - 13:20 Aðsend grein

Valur Freyr: „Er ég eineltispési sem fólk úti í bæ hlær að?“ - Slökkviliðsmenn vilja starfsfrið

 „Er ég eineltispési sem fólk út í bæ hlær að, ætti ég kannski að finna mér aðra vinnu eða fara úr bænum og byrja upp á nýtt?“ Valur Freyr Halldórsson slökkviliðs- og sjúkraflutningamaður hjá Slökkviliði Akureyrar, skrifar:
10.feb. 2015 - 20:38 Aðsend grein

Íslendingar eru týndasta þjóð í heimi

Íslendingar eru týndasta þjóð í heimi. Ullapeysuklæddir álfar sem keyra um á hvítum Range Rover sport, beint úr kassanum. Við segjumst hata kerfið sem við rembumst við að byggja upp aftur. Fyrir hrun sátum við sveitt í vinnslusal auðvaldsins og prentuðum Mattador peninga eins og enginn væri morgundagurinn. Við trúðum því að ef við værum nógu ógeðslaga dugleg myndum við fá teinótt jakkaföt í hraðpósti. Við sáum ekki að stiginn upp í betri stofuna var bara málaður á vegginn. Vegginn sem hrundi með öllum hinum um leið og allt þotuliðið hafði komið sér burt. Við grófumst undir brakinu, alveg ógeðslega fúl og vildum fá byltingu. Svo stóðum við upp, dustuðum af okkur rykið og fórum að vinna.
07.feb. 2015 - 20:00 Aðsend grein

Opið bréf til Strætó bs


27.jan. 2015 - 15:24 Aðsend grein

Hver vill eiga fólkið mitt?

Við lendum öll í einhverju á lífsleiðinni. Stundum kýlir lífið okkur niður og við lendum í slysum, veikindum eða áföllum sem hefur áhrif á vinnugetuna. Sumir ná að „girða sig í brók“ og gera það sem þarf til að koma sér út á vinnumarkaðinn aftur.  Fyrir aðra er það mun erfiðara og þá er nú ótrúlega gott að búa í velferðarkerfi sem tryggir mannsæmandi lífsgæði og möguleikann á betra lífi. Eða þú veist, það var allavega þannig... 

Aðsendar greinar
Hér birtast aðsendar greinar og yfirlýsingar sem tengjast efni því sem birtist á Pressunni. Netfang: pressan@pressan.is