15. feb. 2012 - 09:15Aðsend grein

Marinó: Sighvati Björgvinssyni svarað

Marinó G. Njálsson.

Marinó G. Njálsson.

Sæll Sighvatur,

Þetta er Marinó "nokkur" Njálsson.  Þú sendir mér pillur í einhverju bræðikasti, þar sem þér líkar ekki við málflutning minn um orð þín í Silfri Egils sl. sunnudag. Ég tek það fram að ég á ekki í neinu stríði við þig og mér þykir þú fara sérkennilega leið að Ólafi Arnarsyni að spyrða málflutning okkar saman.  Við Ólafur höfum svo sem þekkst í mjög mörg ár, leiðir okkar lágu saman í MR, en þess fyrir utan ekki talað mikið saman nema þá sjaldan að við hittumst á förnum vegi.

Mér fannst það merkilegt, sem þú sagðir í Silfrinu sl. sunnudag og þá sérstaklega orðin:
    ..og ég hef stóran hluta af mínum lífeyristekjum frá þeim árum sem ég var blaðamaður, þannig að ég veit alveg hvað ég er að segja um þetta.. (orðrétt eftir þér haft)
Ég benti á í færslu sl. sunnudag og aftur í dag, að þetta geti ekki staðist, þ.e. ómögulegt sé að lífeyrisgreiðslur vegna starfa sem blaðamaður (ritstjóri Alþýðublaðsins) frá 1969 til 1974, standi undir stórum hluta lífeyristekna þinna í dag.  Slíkt sé ekki fræðilegur möguleiki.  Benti ég á því til stuðnings orð Guðmundar Gunnarssonar, fyrrverandi formanns Rafiðnaðarsambands Íslands, sem sat með þér í settinu síðasta hluta umræðunnar.  Hann sagðist hafa greitt í lífeyrissjóð í 10 ár, þegar verðtryggingin var sett á.  Þá hafi inneign hans verið búin að rýna niður í andvirði eins lambalæris.

Ég sé að þessi málflutningur minn fer eitthvað illa í þig.  En þó svo sé, finnst mér í lagi að greinir satt og rétt frá.  Líklegast hefur þú í starfi þínu hjá Þróunarsamvinnustofnun átt erfitt með að fylgjast með þjóðfélagsumræðunni hérna heima, en mig langar til að leiðréttar nokkrar rangfærslur hjá þér og óþarfa ergelsi:

Þú segir:
    Ég sé nú að Marinó nokkur Njálsson sem mun hafa verið formaður Hagsmunasamtaka heimilanna en sagði af sér, væntanlega af ærnu tilefni, sem eitthvað var víst rætt um á þeim tíma, tekur í tauminn með þér. Því geri ég ykkur báðum, þér og Marinó, sama tilboðið.
Hér tekst þér einhvern veginn að snúa flest á annan veg en það er:

    * Fyrsta er þetta með "Marinó nokkur Njálsson".  Þú hefðir nú getað hringt í hana Jóhönnu fyrrum samstarfskonu þína og spurt hana út í þennan mann sem dirfðist að efast um sannleiksgildi orða þinna.  Auk þess er óvirðing að tala um menn á þessum nótum, þegar síðan er beint áskorun til manns.  Loks, þá aðgreini ég mig með G. fyrir Gunnar vegna þess að ég á mér nafna, Marinó Njálsson, sem er hinn mætasti maður og vil ég ógjarnan að villst sé á okkur.  Báðir höfum við unnið hjá sama fyrirtæki, báðir eru við kenndir við tölvubransann og báðir erum við í sama gönguhópnum.  Því greini ég mig skýrt með þessu G á milli fornafns og eftirnafns.  Eitt í viðbót aðgreinir okkur nafna.  Hann er kallaður Marri en ég Maddi af þeim sem nota ekki Marinó.

    * "..mun hafa verið formaður Hagsmunasamtaka heimilanna.." - ég var aldrei formaður HH, ekki einu sinni varaformaður, en gegndi um tíma stöðu ritara.

    * "..en sagði af sér.." - ég get ekki sagt af mér embætti sem ég gegndi ekki, en ég vissulega hætti í stjórn áður en kjörtímabilinu lauk.  Ég sem sagt sagði mig úr stjórninni.

    * "..væntanlega af ærnu tilefni.." - hér gefur þú í skyn að ég hafi haft óhreint mjöl í pokahorninu. 

Staðreyndin er sú, að ég hafði gert samkomulag við konuna mína að um leið og ég og okkar fjármál yrði að söluefni í fjölmiðlum, þá stigi ég til hliðar. Já, tilefnið var ærið, það var loforð sem ég stóð við.  Menn hafa leitað að ýmsu til að gera mig tortryggilegan. Nú síðast sá Viðskiptablaðið ástæðu til að slá því upp, að fyrir 18 árum hafði ég dæmt handboltaleiki með Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur.  Þetta hlýtur þá að þýða að þessi 18 ár á milli fundu þeir ekki neitt!

    * "..tekur í tauminn með þér.." - gefur þú þarna í skyn að ég taki í tauminn með Ólafi Arnarsyni, en hið sanna er að mín færsla um að ekki stæðist að stór hluti lífeyrisgreiðslna þinna kæmu frá tímum þínum sem blaðamanns birtist áður en Ólafur birti sína, þannig að nær væri að tala um að Ólafur hafi gripið í tauminn með mér.

Boð um upplýsingaskipti


Þú gerir mér tilboð um einhver upplýsingaskipti, eins og ég hafi skorað á þig um að gefa upp einhverjar upplýsingar.  Því fer fjarri lagi.  Ég hef bara farið fram á að þú leiðréttir orð þín um að stór hluti lífeyris þíns komi frá því sem þú greiddir inn fyrir 38-43 árum.  Ég tek þessi orð ekki trúanleg, sérstaklega þegar orð Guðmundar Gunnarssonar um að hans lífeyrir hafi rýrnað niður í ígildi lambalæris þó hann hafi safnað í 10 ár en þú bara fimm.

Þú segir svo að ég fari með lygasögur.  Þær hef ég engar sagt, nema að ég kallaði þig óvart kommissar hjá Tryggingastofnun en átti að vera Þróunarsamvinnustofnun.  Var það saklaust misminni.

Þú biður mig um að hlusta á upptökur af þættinum:

    Síðasta Silfur Egils er á netinu og nærtækt fyrir þá sem vilja fara með satt en ekki búa til lygi að heyra það orðrétt, sem þar var sagt. Þar sagði ég að ég þekkti til hinna almennu lífeyrissjóða af eigin reynslu því kona mín fengi sinn lífeyri þaðan og ég sjálfur fengi greiðslur úr lífeyrissjóði blaðamanna.  Ég sagði aldrei að þorri lífeyrisins míns kæmi þaðan enda fer því víðs fjarri. Það er lygasaga, tilbúningur ykkar.
Allt í lagi, hlustum þá á Silfrið.  Hægt er að nálgast upptökuna hér.  Þrjú myndbönd eru birt í færslunni og sé myndband nr. 2 skoðað, þar sem Sigurður Þ. Ragnarsson kemur fram, þá segir þú orðrétt eftir 7 mínútur og 29 sekúndur:
    ..og ég hef stóran hluta af mínum lífeyristekjum frá þeim árum sem ég var blaðamaður, þannig að ég veit alveg hvað ég er að segja um þetta..
Vissulega notaði ég eftir minni "meginhluta", þar sem ég hafði ekki upptökuna þegar ég skrifaði færsluna.  Leiðréttist það hér með.  En hver stór hluti er "stór hluti" miðað við "meginhluti"?  Á þessu er í mínum huga bitamunur en ekki stærðarmunur. Þú gætir haft aðra skoðun á því.  Túlkunaratriði hvort 30% sé nóg til að vera stór hluti, eða hvort það þurfi að vera yfir 50%.  Samkeppniseftirlitinu finnst t.d. 40% ekki vera nógu stór til að vera "stór hluti", þ.e. samkeppnisráðandi.  Þetta er því erfitt túlkunaratriði sem hver og einn hefur líklegast sína sýn á.  Ólafur Arnarson færði ögn í stílinn og sagði þig hafa sagt engan annan lífeyri fá.  En það voru ekki mín orð og óska ég eftir því að þú gerir greinarmun á okkur Ólafi.  Við kunnum að vera á svipuðum aldri og með stúdentspróf frá sama skóla, en hann er með ljóst hár, ég dökkt,  á okkur er ágætur munur í þyngd, hann er sjálfstæðismaður en ég er í Samstöðu og hann er uppalinn í Garðabæ, ég á Seltjarnarnesi og svona mætti lengi telja.  Ekki vildir þú að Siggi ruglaði ykkur Styrmi saman.

Þú heldur svo áfram:
    Ég kæri mig hins vegar ekki um að búa til sams konar lygasögur um persónulega hagi ykkar og þið gerið um mig.  Því endurtek ég tilboðið.  Ég er reiðubúinn að gera opinberlega grein fyrir mínum persónulegu högum þannig að fólk geti sjálft séð hvort og þá að hve miklu leyti mínir eiginhagsmunir hafi áhrif á þær skoðanir sem frá mér koma.
Það er nú um seinan fyrir þig að búa ekki eitthvað til um mig.  Þú ert bæði búinn að gera það beint og óbeint.  Ég hef ekki búið til eitt eða neitt um þína persónulegu hagi, þar sem ég hef enga vitneskju um þá né kæri mig um slíka vitneskju.  Ég hef ekki efast um hvaða hagsmuna þú ert að gæta eða gert ráð fyrir að málflutningur þinn sé á annarlegum nótum.  Ég efast um að ég hafi hagsmuna að gæta varðandi greiðslur til þín úr þeim lífeyrissjóði sem þú ert líklegast að fá blaðamannalífeyrinn þinn úr (án þess að ég viti hvaða sjóður það er) og ef svo er þá eru þeir hagsmunir mjög litlir.  Mínir stærstu lífeyrishagsmunir eru nefnilega í Söfnunarsjóði lífeyrisréttinda og hann var ekki stofnaður fyrr en um það leiti sem þú steigst inn á þing eða 26. september 1974.

Hvers vegna ætti ég að gera grein fyrir mínum persónulegu högum, eignum, skuldum og tekjum? Ég hef ekki óskað eftir slíku frá þér og hef engan áhuga á slíkum upplýsingum.  Hugsanlega þætti einhverjum fjölmiðlum það áhugavert, en ég hef engan áhuga á að svala forvitni þeirra.  Ég vil bara að þú viðurkennir, að þú hafir mismælt þig eða orðið á í messunni.  Hafir þú ætlað að segja að þú hefðir góðar tekjur frá lífeyrissjóðinum sem þú greiddir í sem blaðamaður eða nokkrar eða eitthvað annað, þá er það hið besta mál.  Þú þarft ekki annað en að leiðrétta það.  En að gera þann úlfalda úr mýflugu sem þú gerir er fáránlegt.  Auk þess væri ekki nóg fyrir þig að gera grein fyrir eignum, skuldum og tekjum í dag.  Til þess að við stæðum jöfnum fótum, þá yrðir þú að fara aftur til áranna sem þú segist hafa stóran hluta lífeyris þíns frá, svo hægt væri að rekja hvernig réttindi þín þróuðust.  Síðan yrðir þú að gera grein fyrir lánum sem þú tókst á þeim tíma, upphæð þeirra og greiðsluflæðið af þeim.  Ertu til í það?  Ég hef engan áhuga á að vita það, en ég vil bara að hlutirnir séu á jafnréttisgrunni.

Mín saga í grófum dráttum


Ég hef sagt flest af því sem kemur hér fyrir neðan áður og hefið því verið auðvelt fyrir þig að leita upplýsingarnar uppi á vefnum.

Í mars 2002 eignuðumst við hjónin yndislega dóttur. Bættist hún við ekki minna yndislegan hóp þriggja barna. Við þessa fjölgun stóðum við frammi fyrir því að þáverandi húsnæði myndi ekki duga okkur innan fárra ár. Við héldum samt aftur af okkur meðan strákarnir gátu deilt herbergi, en ljóst var að slíkt gat ekki gengið til lengdar. Sóttum við því um lóð í Þingahverfi í Kópavogi vorið 2005, þ.e. áður en mesta brjálæðið byrjaði, og fengum. Hugmyndin var að byggja eins ódýrt og hægt væri og láta söluandvirði af gamla húsinu dekka framkvæmdakostnað vegna nýja hússins. Ég er viss, Sighvatur, að þú eða einhver í kringum ykkur hjónin hafi farið eins að hér á árum áður. Ég er líka viss um að þú hafir átt þér svipaðan draum, fyrir utan að margt er líkt með okkur hvað fjölskylduna varðar, þ.e. 4 börn, 2 strákar og 2 stelpur.  Já, okkur hjón langaði til að byggja okkar draumahús.

En draumurinn snerist upp í martröð, þegar fasteignamarkaðurinn botnfraus í nóvember 2007 rétt um það leiti þegar við vorum komin nógu langt með nýja húsið til að setja það gamla á sölu. Við sitjum uppi með tvær eignir. Aðra sem við getum ekki selt (án þess að tapa háum upphæðum) og hina sem við náum ekki að klára (þó vissulega styttist í það, er að sparsla efri hæðina eftir því sem tími og peningar leyfa, en verð að láta vera að fá fagmenn í verkið). Við búum í nýja húsinu og mikið væri gott að geta gert það áfram.

Við erum með alla flóruna í lánum. Þegar ég sá hvert stefndi vorið 2008, reyndi ég að fá öll lán fryst meðan það versta væri að ganga yfir. Í ljós koma að það versta var framundan, en ekki að baki, og við, þ.e. Íslendingar, erum enn að moka okkur í gegn um skaflinn. Framan af gerðum við allt til að halda lánum í skilum og lánadrottnum góðum. Frystingar fengust, greiddir voru bara vextir og svona mætti lengi telja. Frekar seig á ógæfuhliðina þegar SPRON féll í mars 2009.  Má segja að sú ákvörðun Steingríms og Gylfa Magnússonar, að færa SPRON ekki yfir í Nýjan SPRON hafi orðið að myllusteinum um háls okkar hjóna. Myllusteina sem ómögulegt hefur verið að losna við og eru bök okkar sífellt að bogna meira undan þeim.

En eitt verður ekki af okkur tekið. Við höfum sífellt reynt að semja. Ég á það skjalfest, að 904 dagar eru í dag frá því fyrsta tilboð okkar um skuldauppgjör fór til eins lánadrottins okkar hjóna. Á þessum 904 dögum hefur ýmislegt verið reynt og ekki í einu einasta tilfelli hefur verið gert ráð fyrir niðurfellingu upprunalegs höfuðstóls veðlána. En ekkert hefur gengið þrátt fyrir að ég hafi gert fleiri tilboð en ég kæri mig um að nefna.

Á sama tíma hef ég barist harðri baráttu fyrir leiðréttingu lána allra heimila með húsnæðislán og hef ALDREI látið mína stöðu stjórna gjörðum mínum. Raunar er það þannig, að í sumum tilfellum hef ég talað fyrir úrræðum sem hafa gengið gegn hagsmunum okkar hjóna. (Gerði ég það m.a. í vinnu sérfræðingahópsins svo kallaða.)

Á þessum tíma hef ég líklegast fórnað tekjum upp á 8-9 m.kr. bæði vegna þess að ég hef látið hagsmunabaráttuna allt of oft ganga fyrir tekjuöflun og hitt að fyrirtæki úr ákveðnum geira þjóðfélagsins hafa ekki beint verið æst í að kaupa þjónustu af mér, en þau sköffuðu mér aftur uppistöðuna í tekjum mínum áður fyrr.

Þrátt fyrir þetta hefur hópur einstaklinga haft það að leik eða vegna sjúkleika að níðast á mér, eins og ég hafi verið á óstjórnlegu neyslufylleríi, vilji láta aðra borga skuldir mínar, tortryggt mig við öll tækifæri og ég veit ekki hvað.  Ég er með þykkan skráp, en þetta hefur reynt mikið á fjölskyldu mína.  Samt tel ég mig bara vera að vinna að því að þeir sem brutust inn á heimili landsmanna skili því sem þeir tóku ófrjálsri hendi.  Í þeim innbrotum eru lífeyrissjóðirnir á vissan hátt þjófsnautar, þar sem þeir hafa glaðir skráð til eigna hjá sér verðbætur af verðbólgunni sem innbrotsþjófarnir orsökuðu.

Framhaldið


Næstu skref eru óljós.  Hæstiréttur, ESA, Evrópuþingið og framkvæmdastjórn ESB eru öll með mikilvæg mál til úrskurðar. Við ættum að heyra frá Hæstaréttin innan 10 daga, en lengra er í hina.  Hugsanlega gætum við fengið fjórar mismunandi niðurstöður og þá verður úr vöndu að ráða. Hvernig sem allt fer, þá vonast ég til að fleiri treysti mér til góðra verka en áður og verkefnin, sem hafa látið bíða eftir sér, fari að koma í hús. Nú ef ekki, þá er bara að halda áfram að freista gæfunnar í útlöndum og vona að maður detti niður á áhugaverð verkefni þar.

Lokaorð

Ég vona að þú Sighvatur sért sáttur við þau svör og þær skýringar sem ég hef gefið hér.  Mig langar ekkert að elda grátt silfur við þig. Mér fannst það aftur neikvætt að þú hafir ákveðið að hagræða sannleikanum í Silfri Egils sl. sunnudag til að koma höggi á félaga minn Sigurð Þ. Ragnarsson, varaformann Samstöðu. Hann fékk ekki færi á að leiðrétta þig þar sem þú tókst upp nær allan tímann sem Egill ætlaði honum. Það er ekki þér að kenna, þannig séð, því auðvitað á Egill að stjórna því hve mikið menn tala, en þér þótti ekkert leitt að yfirgnæfa Sigurð. Sýna að þú værir ekki dauður úr öllum æðum, að það var meiri stormur í þér en Sigga stormi.

Ég held að þar hafir þú misreiknað þig. Almenningur vill ekki lengur panelista sem tala aðra á kaf og leyfa ekki umræðunni að fljóta. Fólk vill heldur ekki menn sem segja "fáránlegt" án þess að skýra það út. Fólk er búið að fá nóg af þeim sem tala allt niður og segja "ekki hægt". Ég hélt að vinnan fyrir Þróunarsamvinnustofnun myndi gera þig víðsýnni, því þar er fólk (að ég get ímyndað mér) sífellt að leysa "ekki hægt" viðfangsefni. Við Siggi stormur, Lilja Mósesdóttir og þau sem eru með okkur í Samstöðu erum einmitt ásamt fleiri góðum félögum okkar úr öðrum flokkum að vinna að því að festa í sessi þessa hugsun hér á landi. "Ekki hægt" er ekki til í okkar orðaforða. Vandamál eru heldur ekki til.  Hjá okkur eru þetta viðfangsefni sem þarf samhentan og hugmyndaríkan hóp til að finna góð lausn á til hagsbótar fyrir þjóðfélagið í heild en ekki þröngan hóp innan þess.

Með vinsemd,
Marinó G. Njálsson



19.feb. 2017 - 18:00 Aðsend grein

Kúldrast í kotbýlum

Í síðasta blaði var ég með eilitla frásögn af upphafsárum byggðar í Hveragerði en hún hverfðist einkum um eitt fyrsta húsið þar í bæ sem nefndist Lindarbrekka. Sagði ég lítillega frá fyrstu húsráðendunum, þeim Guðmundi Einarssyni og Sigríði Guðmundsdóttur, og mun ég nú gera nánari grein fyrir æviferli þeirra sem um margt var dæmigerður fyrir lífsbaráttu alþýðufólks á fyrri hluta síðustu aldar.

 

18.feb. 2017 - 18:00 Aðsend grein

Einelti er samfélagsmein

Einelti er alvarlegt samfélagsmein. Hátt hlutfall þeirra sem á fullorðinsárum glíma við geðræn og félagsleg vandamál eru fórnarlömb eineltis.  Afleiðingar eineltis eru gríðarlega alvarlegar. Til þess að komast í gegnum þá þungbæru reynslu þurfa mörg fórnarlömb eineltis á umfangsmikilli heilbrigðis- og félagsþjónustu að halda til margra ára, með tilheyrandi kostnaði fyrir samfélagið.
17.feb. 2017 - 18:00 Akureyri vikublað

Hin dásamlegu mistök

Ég ólst upp á Þingvallastrætinu á hæðinni fyrir neðan skákfélagið. Ég kíkti stundum upp á laugardagsmorgnum og tók eina og eina skákæfingu með öðrum krökkum en ég varð aldrei sterkur skákmaður. Mig skorti þolinmæðina og einbeitinguna. Athyglisbresturinn þvældist þar fyrir mér eins og annars staðar.
17.feb. 2017 - 18:00 Vesturland

Verkfall sjómanna – til umhugsunar

Ég er ekki á íslenskum kjarasamningi og á því ekki beinna hagsmuna að gæta í sambandi við verkfall sjómanna og því getur enginn sagt að eftirfarandi pistill sé skrifaður í eiginhagsmunaskyni. Ég nýt því þeirra forréttinda, öfugt við marga, að geta sagt það sem ég hugsa án þess að eiga á hættu að missa plássið.

14.feb. 2017 - 07:00 Akureyri vikublað

Algjör gaur

Vinkona mín var að byrja í nýju starfi sem yfirmaður. Hún er eldklár og gengur vel. Við vorum að ræða nýja starfið og hún sagði: það gengur vel og ég er bara algjör gaur. Ég vissi hvað hún var að meina en fékk samt smá sting í hjartað. Algjör gaur? Hún var að meina að það væri ekkert vesen. Hún gæti tekið erfiðar ákvarðanir og svo framvegis. Hún gat gert allt það erfiða án þess að vera miður sín.
12.feb. 2017 - 17:00 Aðsend grein

Örlagarík sjóferð

Mynd af Hvanneyri frá 1912. „En nú kemur að þeim kafla í sögu vinar míns sem mér er sárt að minnast en segi þó sannleikanum samkvæmt. Þegar leið á sláttinn kom skólastjóri auga á það að Jón var ekki meðal allra fremstu sláttumanna. Það var eðlilegt því hann hafði alltaf á sjó verið. En nú fór það svo að skólastjóri fór fram á það að Jón lækkaði kaup sitt dálítið af þeim sökum. Jón neitaði því að sjálfsögðu og sagði upp vinnunni.“
12.feb. 2017 - 07:00 Akureyri vikublað

Brýnt að fjölga leikskólakennurum

Dagur leikskólans var 6. febrúar. Hann er haldinn hátíðlegur í öllum leikskólum landsins en mjög er misjafnt hvað gert er í tilefni dagsins. Margir leikskólar bjóða heim til að kynna starf sitt á meðan aðrir gera sitt lið út af örkinni eða senda efni frá sér á veraldarvefinn, til að kynna sig og starfið.
11.feb. 2017 - 18:00 Akureyri vikublað

Eigum við ekki að tryggja öllum hagkvæmt húsnæði?

Skortur er á hagkvæmu húsnæði til leigu og í búseturétti víða um landið. Íbúðaverð og leiguverð á Akureyri endurspeglar þetta og hefur þotið upp. Almenningur sem ekki heldur á fúlgum fjár á mjög erfitt með að kaupa íbúð og leiguverð er hærra en svo að auðvelt sé að spara fyrir útborgun.
10.feb. 2017 - 10:00 Aðsend grein

Tortola

Heilir og sælir kjósendur góðir. Þið eruð sérlega skemmtilegt fólk. Vitið þið hvað það er sem kosningarétturinn færir ykkur í hendur? Þið gætuð haldið pólitíkusunum í spennitreyju,vegna hugsanlegrar útkomu úr kosningum hverju sinni. Þ.e.a.s. ef ekki væri borðleggjandi í þeirra herbúðum sú staðreynd að kjósendur kjósa alltaf það sama og síðast , á hverju sem veltur. Að loknum kosningum rjúkum við heim  og grenjum þar yfir því að engar breytingar urðu á hinu pólitíska sviði í þessum kosningum. Auðvitað ekki, ég kaus alveg eins og síðast. Stjórnmálamennirnir haga sér nákvæmlega eins og þeim sýnist.
09.feb. 2017 - 13:00 Aðsend grein

Lausn sjómannaverkfallsins, gjörið svo vel

Þegar ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur og Steingríms Sigfússonar afnam einhliða sjómannaafsláttinn svokallaða 2009 eftir að hann hafði gilt nærri hálfa öld þótt ekki væri hann hár varð fjandinn laus og morgunljóst að einn daginn yrði allt í báli. Þegar sjómannaafslátturinn var settur að tilhlutan ríkisstjórnar voru sjómenn eina stétt landsins sem naut fríðinda vegna vinnu fjarri heimili og þótti eðlilegt. Í dag njóta allar stéttir landsins skattfríðinda vegna vinnu fjarri heimili nema sjómenn. Ótrúlegt. Það er náttúrulega fáránlegt og skýtur skökku við að sjómenn skuli þannig látnir sitja á hakanum og það er mikill dónaskapur og mikil valdbeiting gagnvart sjómönnum að slíkt skuli viðgangast.

05.feb. 2017 - 18:00 Akureyri vikublað

Lífsgæði

Hvað er það? Í hverju felast lífsgæði? Svörin eru sennilega eins mörg og svarendurnir. Það sem einn metur sem mikil lífsgæði telur annar sjálfsagðan hlut. Sennilega ræður þar mestu um hvar og hverjum við erum fædd. Mín lífsgæði felast í mörgu. Fyrir utan mat, húsaskjól, hreint loft, vatn og ýmislegt nærtækt, þá tel ég það til minna lífsgæða að starfa í Svalbarðsstrandarhreppi. Það að fá að aka þangað og heim aftur á hverjum virkum degi eru forréttindi sem ég sleppi ekki svo glatt. Þessi kitlandi tilfinning og örlitli spenningur um hvað ég sjái nú nýtt á leiðinni veldur því að ég hef á tilfinningunni að ég sé að fara í frí í hvert sinn sem ég ek yfir um.

04.feb. 2017 - 18:00 Aðsend grein

Mannauðurinn mikilvægi

Það var hlýlegt og notalegt andrúmsloft sem að mætti mér þegar ég kom á vígslu nýrrar hjúkrunardeildar á dvalarheimilinu Lundi á Hellu núna síðastliðinn föstudag. Boð á þessa athöfn var kærkomið eftir annasama viku í þinginu þar sem ég upplifði svo margt í fyrsta sinn. Jómfrúarræða, formennska í utanríkismálanefnd, fyrsti fundur í velferðarnefnd og fyrsta skiptið í forsetastól Alþingis. Það var því gott að fá tækifæri til að fara út úr bænum og samgleðjast heimilisfólkinu á Lundi og þeim öfluga hópi sem staðið hefur að undirbúningi og framkvæmd við nýbygginguna. Og svo þessi dásamlegi söngur. Það er bara eitthvað við karlakóra sem að bræðir hjartað og Karlakór Rangæinga gerði það sannarlega.
03.feb. 2017 - 18:00 Vesturland

Nýr valkostur í sálfræðimeðferð og ráðgjöf fyrir fólk

„Tölum saman“ er nýtt úrræði á vegum Kvíðameðferðarstöðvarinnar og Dags Bjarnasonar geðlæknis sem miðar að því að auka aðgengi almennings, þá sérstaklega fólks á landsbyggðinni, að gagnreyndri sálfræðimeðferð og ráðgjöf.  Um er að ræða fjarþjónustu þar sem viðtal við sálfræðinginn fer fram með öruggum hætti í gegnum myndfundi á internetinu með forritinu Kara connect.
30.jan. 2017 - 07:00 Vestfirðir

Níðst á þeim, sem verst standa

Ríkisstjórn Framsóknarflokksins,sem var að fara frá, ætlaði að koma á svokölluðu starfsgetumati  fyrir öryrkja og hún ætlaði að hækka eftirlaunaaldurinn.Það átti að hækka aldurinn úr 67 árum í 70 ár í áföngum.Starfsgetumat felst í því að falla frá læknisfræðilegu örorkumati og byggja í staðinn örorkumatið á því hvað hver öryrki geti unnið mikið.Ríkisstjórn Framsóknar hvarf frá hvoru tveggja.
28.jan. 2017 - 18:00 Austurland

Hvað er nýsköpun?

Í mínu starfi hér á Austurlandi hefur mér gefist sá heiður að umgangast fjölbreyttan hóp fyrirtækja, einstaklinga og stofnana í þeim tilgangi að vinna með orðið nýsköpun á margvíslegan hátt. Með námskeiðum, keppnum og annarri fræðslu hafa skapast líflegar umræður og það sem er ekki síður mikilvægt, vangaveltur um hvað sé nýsköpun.

24.jan. 2017 - 07:00 Akureyri vikublað

Ekki dreyma annarra drauma

Ég hef skrifað greinar hin síðari ár í Hamingjuhorninu mínu og á þessum tíma ársins er umfjöllunarefnið oft markmiðasetning og leiðir til að takast á við breytingar. Oftar en ekki förum við yfir síðasta ár og metum hvað hefur gengið vel og hvernig líf okkar hefur breyst. Þetta er líka sá tími sem maður skoðar hvaða áskoranir hafa bankað upp á og metur hvernig tekist var á við þessar áskoranir. Persónulega þá skoða ég hvaða lífsverkefni ég hef tekið með mér á milli ára og hvað það er sem ég vil næra á nýju ári.

23.jan. 2017 - 18:00 Akureyri vikublað

Loftgæði

Einstaka sinnum kemur það fyrir að ég sleppi lofti út um bakhlutann á mér. Sárasjaldan (sennilega ágreiningsatriði) gerist það uppi í rúmi. Fyrir það fæ ég ávítur frá betri helmingnum og beittar spurningar um af hverju ég gat ekki leyst þetta loft úr læðingi þegar ég var inni á baðherbergi bara nokkrum mínútum fyrr.

21.jan. 2017 - 17:00 Suðri

Í upphafi árs

Við sérhvert upphaf er við hæfi að staldra við, gera upp liðinn tíma og leggja línur fyrir framtíðina.  Í upphafi árs er hverjum manni hollt að skyggnast með þessum hætti inn í líf sitt og greina hvort ástæða sé til þess að gera breytingar.  Slík skoðun getur snúið að þáttum sem snúa beint að viðkomandi sjálfum, háttsemi gagnvart þeim sem samferða honum eru á lífsgöngunni eða samfélaginu sem hann lifir í.  Þetta er góður tímapunktur til að skoða það hver við erum, hvar við stöndum, hvert við stefnum og hvað við höfum að gefa. Erum við á réttri leið?  Við getum ekki öllum stundum leyft okkur að hugsa um okkur sjálf því við erum hluti af heild, s.s. fjölskyldu, samfélagi, þjóðfélagi eða einhverju þaðan af stærra.  Vissulega verðum við að hugsa vel um okkur sjálf til að geta verið virk innan okkar heildar en væntingar eru gerðar til allra sama hvaða stöðu í samfélaginu þeir gegna.
20.jan. 2017 - 07:00 Aðsend grein

Hvað boðar nýjárs blessuð sól ?

Gaukshöfði í Þjórsárdal Veðurguðirnir eru okkur hliðhollir um þessar mundir. Það yrði ánægjulegt að fá annað eins veðurfar eins og við upplifðum á síðasta ári. En þjóðin býr í landi  sem á ekki vanda til að geta talist hlýindaland. Ekki er allt fengið með mikilli hlýnun. Ástandið í þjóðmálum getur varla annað en talist nokkuð gott ef horft er til ríkispyngjunnar. Mér skilst að hún sé vel haldin. Virðist mér að þar sé um að þakka ytri aðstæðum ekki síður en kænsku stjórnmálamanna. Útlit er fyrir að einhverskonar stífla sé til staðar þegar kemur að ráðstöfun úr pyngjunni, til þeirra málaflokka þar sem þörfin er brýnust.
20.jan. 2017 - 07:00 Aðsend grein

Húsið við Hamarinn

Gamlir Hvergerðingar muna eflaust eftir litlu timburhúsi sem stóð rétt suður af Hamrinum í Hveragerði og nefndist Lindarbrekka. Það var reist sem sumarhýsi af fátækum hjónum um þær mundir sem heimskreppan gerði vart við sig hérlendis árið 1930. Hjónin áttu lögheimili í Hafnarfirði en þau hétu Guðmundur Einarsson og Sigríður Guðmundsdóttir. Börnin voru 11, fædd á árabilinu 1914-1928 en tvö þeirra dóu skömmu eftir fæðingu og einn sonurinn lést af slysförum árið 1931. 
19.jan. 2017 - 11:07 Aðsend grein

9 leiðir til að auka viljastyrkinn fyrir árið 2017

Nýja árið byrjað fyrir alvöru, hátíðin löngu búin og ég búinn að þyngjast um lágmark fimm kíló, örugglega meira og þori ekki enn að stíga á vigtina.  Þetta gerðist eftir að tengdaforeldrar mínir kíktu í heimsókn til mín í Den Haag, tengdapabbi sá til þess að nóg væri til af belgískum bjór og tengdamamma eldaði æðislegar máltíðir og bauð okkur einnig út að borða. Síðan kom ég heim um áramótin þar sem foreldrar mínir fæddu mig eins og ég hafi verið hungurmorða áratugum saman. Þetta allt saman hefur því miður skilið eftir sig augljósa minningu á miðjum líkama mínum.


17.jan. 2017 - 07:00 Austurland

Læra menn aldrei af reynslunni?

Um 1930 ætluðu kappsfullir fjáraflamenn að bæta efnahag sinn og landsmanna með minkaeldi á Íslandi.  Þessar lífverur sem menn bundu vonir sínar við , tolldu illa í haldi og urðu að plágu í íslensku lífríki eins og við þekkjum öll.  Innflutningur á erlendu sauðfé breiddi líka út sjúkdóma sem urðu þjóðinni mjög dýrir við að fást. 
16.jan. 2017 - 18:00 Austurland

Sameiningamálin

Nú í upphafi árs er ástæða til að rýna aðeins stöðu sveitarstjórnarstigsins og horfa aðeins fram á veginn, að svo miklu leyti sem það er hægt í heimi mikilla umbreytinga þar sem takast þarf á við nýjar áskoranir á degi hverjum. Efling sveitarstjórnarstigsins er málefni sem virðist nú komið aftur á verulega hreyfingu og er Innanríkisráðuneytið meðal annars um þessar mundir að efna til funda um málefnið á sameiginlegum vettvangi sveitarfélaga.
15.jan. 2017 - 18:00 Austurland

Felst framtíðin í minningum barnanna okkar?

Ef manni líður vel í uppvextinum eykur það líkurnar á því að minningar æskuáranna verði góðar. Líklegt verður að teljast að góðar æskuminningar auki áhuga fólks á því að búa þar sem minningarnar urðu til og þá skoðun styðja m.a. niðurstöður rannsókna á viðhorfum brottflutts fólks til uppeldisstöðvanna.

15.jan. 2017 - 08:00 Vestfirðir

Haldið til Hvanneyrar

Hvanneyri árið 1912 „Hann var gæddur fjölhæfum gáfum, listrænn og nokkuð skapmikill en stillti alltaf í hóf. Öll léttúð var fjarri skapi hans en hann átti gott skopskyn og var góður sögumaður. Hann var mikill náttúruskoðari. Hvað útlitið snerti var hann í hærra lagi meðalmaður á vöxt, þreklega vaxinn. Andlitið dálítið stórskorið en sviphreint og karlmannalegt. Allur var hann mjög traustvekjandi, nokkuð seintekinn, en alúðlegur og skemmtilegur í viðmóti enda hinn besti samstarfsmaður og skólafélagi. Tryggari vin hef ég aldrei átt.“ Svo segir í eftirmælum sem Ingimar Jóhannesson frá Meira-Garði í Dýrafirði skrifaði um æskuvin sinn, Jón Mósesson, en ég hef nokkuð fjallað um fjölskyldu þess síðarnefnda að undanförnu.
14.jan. 2017 - 18:00 Aðsend grein

Kaupmáttur hefur aldrei verið meiri, fyrir suma

Ellen Calmon formaður Öryrkjabandalags Íslands.

„Mikil hækkun kaupmáttar og launa“, „kaupmáttur aldrei verið meiri“, „2015 – ár mikilla launahækkana“. Þetta eru örfá dæmi um yfirskriftir frétta um launahækkanir og kaupmáttaraukningu launa á þessu ári og því síðasta, en fjölmargar fréttir hafa verið fluttar af kaupmáttaraukningu. En hvernig hefur þróun kaupmáttar verið hjá örorkulífeyrisþegum síðustu ár?

12.jan. 2017 - 07:00 Austurland

Reiður, gamall maður

Ég ætti að vera latur og værukær. Ég er kominn á sextugsaldur, er í góðri stöðu og á fallegt heimili. Ég á meira að segja barnabörn. Ég ætti að vera vaxinn upp úr hlutverki reiða, unga mannsins. Eftir öll þessi ár finnst mér ég eiga það inni að fá að slaka á og láta yngri kynslóðum eftir eldmóðinn og hugsjónirnar til að breyta heiminum.
06.jan. 2017 - 06:00 Akureyri vikublað

2016

Þá er enn eitt árið liðið og við göngum til móts við nýtt ár með fögur fyrirheit að vopni eins og venjulega. Á slíkum tímamótum er venjan að íhuga hið liðna og spá í spilin varðandi hið ókomna. Þegar litið er yfir fréttaannála má segja að árið 2016 hafi verið hálfgert hörmungarár. Fráfall Davids Bowie gaf tóninn og síðan þá höfum við séð á eftir fjöldanum öllum af einstökum listamönnum. Til að reka endahnútinn á þessar hörmungar misstum við George Michael á sjálfan jóladag undir óminum af „Last Christmas“. Annað sem einkennt hefur árið eru stríðshörmungar, hryðjuverkaárásir og sú staðreynd að Bandaríkjamenn kusu einn vafasamasta karakter samtímans sem sinn næsta forseta. Ef ekki væri fyrir einstök íþróttaafrek Íslendinga á árinu mætti hreinlega henda þessu ári samkvæmt helstu fyrirsögnum.

26.des. 2016 - 18:00 Akureyri vikublað

Að vera eða vera ekki ríkur

„Money makes the world go around“ segir einhvers staðar og víst er að hugur okkar dvelur oft við fyrirbærið. Ég er í hópi þeirra ríku. Ég, leikskólakennarinn og sundþjálfarinn, sem er gift verkamanni. Ég á núorðið alltaf afgang þegar koma mánaðamót þrátt fyrir að leggja til hliðar fyrir mögru árin.
26.des. 2016 - 07:00 Suðri

Skógarhögg hafið hjá Kiwanisklúbbnum Ós

Á þessu starfsári heldur Kiwanisklúbburinn Ós upp á 30 ára afmæli. Starfsemin hófst á stjórnarskiptafundi í Pakkhúsinu þar sem Haukur Sveinbjörnsson umdæmisstjóri Kiwanisumdæmisins Ísland-Færeyjar kom og sá um stjórnarskiptin. Honum til aðstoðar var umdæmisritari Sigurður Einar Sigurðsson en báðir eru félagar í Ós. Þess má nefna að það sem af er ári hafa fimm nýir félagar gengið í klúbbinn.


Aðsendar greinar
Hér birtast aðsendar greinar og yfirlýsingar sem tengjast efni því sem birtist á Pressunni. Netfang: pressan@pressan.is
Aðsend grein
Aðsend grein - 10.2.2017
Tortola
Hannes Hólmsteinn Gissurarson
Hannes Hólmsteinn Gissurarson - 11.2.2017
Rógur um Björn Ólafsson
Akureyri vikublað
Akureyri vikublað - 14.2.2017
Algjör gaur
Kristinn H. Gunnarsson
Kristinn H. Gunnarsson - 10.2.2017
Lög á útgerðarmenn
Þórhallur Heimisson
Þórhallur Heimisson - 11.2.2017
Jóga - annar hluti
Sigurður Jónsson
Sigurður Jónsson - 11.2.2017
Er rétt að sameina Garð og Sandgerði?
Aðsend grein
Aðsend grein - 12.2.2017
Örlagarík sjóferð
Akureyri vikublað
Akureyri vikublað - 12.2.2017
Brýnt að fjölga leikskólakennurum
Indíana Ása Hreinsdóttir
Indíana Ása Hreinsdóttir - 13.2.2017
Um hvítvín og umhverfissubbur
Hannes Hólmsteinn Gissurarson
Hannes Hólmsteinn Gissurarson - 18.2.2017
Hvar eru gögnin um spillinguna?
Indíana Ása Hreinsdóttir
Indíana Ása Hreinsdóttir - 17.2.2017
Taktu afstöðu og dansaðu
Vesturland
Vesturland - 17.2.2017
Verkfall sjómanna – til umhugsunar
Akureyri vikublað
Akureyri vikublað - 17.2.2017
Hin dásamlegu mistök
Fleiri pressupennar