02. feb. 2012 - 18:00Sverrir Björn Þráinsson
Kæri heilsuþyrsti lesandi og linmelur í bata.
Öfund hefur fylgt okkur alla tíð og mun ávallt gera. Það er hins vegar í okkar höndum að stjórna því hversu mikil áhrif öfundsýki annarra í okkar garð hefur á okkar daglega líf og gjörðir.
Öfundarseggir eru oftast linmelir, því þeir hafa ekki kjark til þess að takast á við krefjandi verkefni og yfirvofandi vandamál í eigin lífi, en þess í stað reyna þeir ítrekað að draga harðjaxlinn sem siglt hefur fram úr linmelnum niður á sitt lága plan með aðdróttunum og almennri niðurrifsstarfsemi.
Dæmi: Harðjaxlinn rífur sig úr skel linmelsins og tekur sig á. Yfir eitt sumar nær hann að koma sér úr yfirþyngd niður í kjörþyngd og spókar sig um stoltur, eðlilega. Þá rekst hann á linmelinn sem hann hitti síðast um vorið. Linmelurinn kemur ekki til með að hrósa harðjaxlinum, þvert á móti hreytir hann framan í hann ókvæðisorðum á borð við: “Hvað er að sjá þig? þú ert orðinn eins og sjúklingur, eins og þriðja heims betlari, hrikalega ertu orðinn ljótur”. Svo líður linmelnum svo illa að hann reynir að koma sér í burtu hið snarasta og yfirleitt án þess að kveðja í tilfellum eins og ég lýsti hér.
Nú er mikilvægt fyrir harðjaxlinn að nota þennan óhroða sem hann heyrði og breyta þeim í hámarkshrós, þau verða varla dýrmætari, því ef þú veltir því fyrir þér, þá er linmelurinn að gefast upp fyrir þínum dugnaði, harðjaxl og hleypur svo í burtu til að skríða inn í sína skel.
Ef við breytum öfundaróhroða í hrós þá getum við stolt haldið áfram okkar striki því eftir allt, þá erum við harðjaxlar, og látum ekki tittlingaskít frá linmelum hafa áhrif á okkur, nema jákvæð því við vitum betur. Eitt sinn vorum við nefnilega linmelir og skiljum hugsunarhátt þeirra.
Nú ætla ég að ræða aðeins við linmelinn.
Kæri linmelur.
Engum hrífst öfund. Væri ekki miklu betra að geta gengið um stoltur eins og harðjaxlinn, stoltur af árangri sínum og dugnaði.
Ef þú kannast við gaurinn sem ég lýsti áðan og kalla linmel, lestu þá áfram því ég er hér til að hjálpa þér. Það skiptir engu máli hvernig þú dast í far linmelsins, en til að rísa upp úr því þá þarftu að byrja á einu.
Að taka ákvörðun út frá eigin vilja til að breyta þínu lífi til hins betra.
Skiptu leti út fyrir andstæðuna: DUGNAÐ, og taktu óholla mataræðið og hentu því, um leið og þú borðar holla fæðu sem inniheldur rétt magn af þeim næringarefnum sem líkaminn þinn þarf, þá breytistu ósjálfrátt hvað varðar skapgerð, þyngsli á lund og framtaksleysi.
Óhollur matur er tvíburabróðir letinnar, og hví segi ég það? Jú, því óholli maturinn og letin eru bundin órjúfanlegum böndum. Byrjaðu að hreyfa þig. Það eitt að ganga í vinnuna er nóg til þess að þér líður betur þegar mætt er til vinnu og orkan er margfalt meiri.
6-8 tíma svefninn okkar er svo nauðsynlegur til að koma í veg fyrir leti og óhollt mataræði, því þreyta kallar á fljótfengna orku sem við finnum í sælgæti, gosi og skyndibita. Tilgangslausar hitaeiningar troðfullar af sykri og fitu og gera nákvæmlega ekkert gagnlegt fyrir okkur í of miklum mæli.
Ef þú finnur fyrir framtaksleysi, þunglyndi, skapgerðarsveiflum, síþreytu eða minnkandi lífslöngun, skoðaðu þá fyrst ofangreind atriði og athugaðu hvort þú getir gert betur í sambandi við eitthvað af þeim áður en þú leitar þér læknis.
Bætt heilsa, meira þrek, aukin orka og jákvæðni er oft á tíðum einu lyfin sem þú þarft, en í Guðs bænum, hættu að öfundast út í þá sem eru duglegri en þú, því eins og letin, þá er öfund ein af dauðasyndunum sjö.
Skiptu út linmelnum fyrir harðjaxlinn, honum vegnar alltaf betur.