Frá lesendum: Barnlaus í vandræðum

Getty

Ég er einhleyp 33 ára stelpa, barnlaus. Ég ákvað að skrifa þér útaf pistlinum þínum, Hvers eiga börnin okkar að gjalda?

Ég hef farið á mörg stefnumót og oftar en ekki eru þetta helgarpabbar, jafnvel pabbar með fullt forræði.   Þar sem ég er barnlaus, þá er eins og það sé einhver ósýnileg pressa við að ætla að ætla "deita" mig, eins og þeir haldi að þetta sé það fyrsta sem ég ætli að breyta, að ég myndi velja þá til að feðra barnið mitt eftir 2. eða 3. eða 6. deit?   Þetta hefur komið þó nokkrum sinnum upp og ég er farin að halda að þeim finnist að það sé minni pressa að "deita" einhleypar mömmur.

Með kveðju,
Birta

Komdu sæl Birta.

Ég skil það vel að þú skulir vera pirruð yfir þessu en ég skil þessa menn líka mjög vel.  Feður á fertugsaldri eru flestir búnir að útiloka frekari barneignir og þó maður sé ekki að spá í slíkum hlutum á fyrstu stefnumótum þá hlýtur að koma að því fyrr eða síðar, ef sambandið gengur vel, að barnlausi aðilinn fari að velta fyrir sér hvort hinn aðilinn sé efni í barnsföður/móður.  Því finnst þeim það kannski tilgangslaust að vera að hitta konu sem þeir halda að komi til með að vilja eignast börn síðar meir, það muni einungis skapa sambandinu vandræði í framtíðinni. 

Og þó það sé kannski ekki sanngjarnt að dæma strax án þess að vita hvað fólk raunverulega vill eru þó yfirgnæfandi líkur eru á því að barnlaust fólk á fertugsaldri hafi vilja til að stofna fjölskyldu.  „Hefurðu áhuga á því að eignast börn í framtíðinni?“ er ekki spurning sem maður spyr á fyrsta stefnumóti og því þægilegast bara að láta líkurnar ráða.  Þetta er mjög eðlilegt og því alls ekkert skrýtið að feðurnir sem þú hefur verið að hitta vilji forðast að stofna til sambands við þig þegar þeir átta sig á því að þú sért barnlaus á þessum aldri.

Ef þú ert ekki að hugsa um að eignast börn er auðvelt fyrir þig að koma því að í samræðum strax í upphafi og þá er þessi pressa, sem þeir telja sig finna, alveg horfin og sambandið fær því tækifæri til að þróast á eðlilegan hátt.

En mig grunar nú að það sé ekki málið hjá þér, að þú viljir einmitt eignast börn og því er spurning um hvort það sé ekki kominn tími til að skipta um taktík í makaleitinni.  Það eru margir barnlausir menn á þrítugsaldri sem eru komnir á þann stað í sínu lífi að þeir vilja fara að eignast fjölskyldu.  Hefurðu íhugað þann möguleika að hitta yngri menn?  Ef þú ert ekki spennt fyrir yngri mönnum þá geturðu líka tekið ákvörðun um að fara ekki á stefnumót með mönnum sem eiga börn og þetta er eitthvað sem þú getur útskýrt strax þegar þú afþakkar stefnumót; „Ég sé ekki tilganginn með því að hitta mann sem á börn því ég á engin sjálf og langar að stofna fjölskyldu þegar fram líða stundir.“  Ef hann er búinn að útiloka frekari barneignir þá er málið bara dautt og enginn verður fyrir vonbrigðum.  En ef þetta er maður sem getur hugsað sér að eignast fleiri þá myndi hann eflaust segja þér strax að slíkt sé ekki útilokað af hans hálfu og þá geturðu farið á stefnumót með manni sem þú veist að gefur möguleika á einhverju framhaldi.

Gangi þér vel,

Sigrún