Er framhjáhald eina leiðin?

Mynd: www.wordpress.com

Ég kynntist manni sem er búinn að vera með sömu konunni í nokkra áratugi.  Hann heldur framhjá henni vegna þess að hann langar í tilbreytingu.  Hann elskar konuna sína, er  hamingjusamur með henni en getur ekki hugsað sér að borða fisk á hverjum degi.  Ég benti honum á að matreiða mætti fisk á þúsund mismunandi vegu og að auki væru til ógrynni ætra fisktegunda en ég held að hann sé bara komin með leið á fiski almennt.  Hann segist alveg vera sáttur þó konan fengi sér viðhald og þó hann segist ekki vera með neitt samviskubit yfir hegðun sinni þá grunar mig nú að vitneskja um að konan væri honum ótrú myndi friða samvisku hans eða í það minnsta gera honum kleyft að réttlæta hegðun sína enn frekar.

Þekki annan mann sem er í svipaðri stöðu og ofangreindur.  Hefur verið giftur sömu konunni í ótalmörg ár, á með henni börn, heimili og hunda.  Íbúðalán, bílalán og allan pakkann.  Er líka í svipuðum hugsanagangi nema að í hans tilfelli veit ég til þess að samskiptin á milli þeirra hjóna hafa, á köflum, verið svolítið slitrótt og hefur hann því leitað annað til að fá þörfum sínum fullnægt. 

Það sem báðir þessir menn eiga sameiginlegt er að hvorugum dettur í hug að ræða málin við maka sinn eða reyna að gera eitthvað fyrir sambandið sem gæti hugsanlega komið því aftur í fyrra horf, eða hafa bara hreinlega ekki áhuga á því.  Það er eins og þeir líti á þetta sem einhvern pakka sem þeir þurfa að ganga í gegnum á ævinni en eru samt ekki alveg tilbúnir til að klára dæmið.  Gefast upp á miðri leið og vilja fara að leika sér.

Mig langar til að birta hér bréf sem ég fékk frá manni sem hafði gengið í gegnum erfiðleika í sínu hjónabandi og upplifði höfnun frá konu sinni um árabil.  Vona að það hjálpi einhverjum að lesa um þessa reynslu hans.

Komdu sæl Sigrún

Þakka þér fyrir pistlana þína - þú ert að fjalla um málefni sem margir eiga erfitt með að ræða um og það er gott að auðvelda fólki að opna umræðuna.

Ég hef grun um að margir hafi sömu sögu að segja og Eddi sem þú vitnar til í síðasta pistli þínum. Mín reynsla er afar áþekk.

Ég þekki það sem Eddi lýsir af eigin raun. Það var mjög erfið lífsreynsla, fyrir mig sem karlmann, að upplifa það sem varla verður kallað annað en langvarandi höfnun - þ.e. óskir mínar og væntingar í kynlífinu voru virtar að vettugi um árabil. Mér tókst ekki að koma konunni minni í skilning um það hversu mikilvægar kynferðislegar væntingar mínar væru fyrir mig í sambandi okkar. Þó voru samskipti okkar mjög góð og við ræddum flest sem viðkom okkar sambandi, þar á meðal kynlífið.

Á endanum átti þetta m.a. þátt í að valda mér það mikilli sálarangist að ég leitaði aðstoðar hjá sálfræðingi. Hann ákvað að taka okkur bæði í meðferð - saman og sitt í hvoru lagi. Þetta varð mikill vendipunktur í sambandi okkar og aðstoð utanaðkomandi aðila varð til þess að eiginkona mín uppgötvaði að kynlífið var mér virkilega mikilvægt og varð reiðubúin til að takast á við það verkefni með mér að bæta úr þessum þætti sambandsins. Þetta varð líka til þess að ég uppgötvaði ýmislegt sem konan mín hafði átt erfitt með að koma mér í skilning um.

Kynlífið er ekkert endilega orðið fullkomlega í samræmi við mínar væntingar - en hlutirnir hafa breyst mikið til batnaðar og það sem er e.t.v. mun mikilvægara - gagnkvæmur skilningur okkar hjónanna hefur aukist mikið.

Niðurstaða mín er að eftir tíu ára samband þá sé það mjög erfitt fyrir annan makann að sannfæra hinn um að eitthvað þurfi að breytast í sambandinu án þess að fá utanaðkomandi hjálp til þess.
-þetta á við allt sem snertir samskipti hjónanna (kynlífið, setja í/taka úr uppþvottavél, vekja börnin á morgnana, samskipti við foreldra/tengdaforelra, sumarleyfi o.s.frv).

Þetta er hins vegar einn af þeim mörgu þröskuldum sem hjón þurfa að komast yfir - og í hvert sinn sem hjón komast yfir erfiðan þröskuld þá verður sambandið sterkara, innilegra og betra. Það er amk. mín reynsla.
Þú hefur mitt leyfi til að senda Edda þennan póst ef þú telur það geta verið honum og þeim hjónum til aðstoðar um leið og ég óska þeim allra heilla og góðs gengis í að viðhalda ástinni og innileikanum í sambandi sínu.

Kv.
A

Ég væri alveg til í að heyra frá fleiri konum og körlum sem hafa af slíkri reynslu að miðla, hvort sem þið hafið haldið framhjá sjálf, maki ykkar haldið framhjá ykkur eða verið sjálft viðhaldið.  Mig langar gjarnan til að skoða framhjáhald betur og reyna að átta mig á hvað veldur því að fólk leyfir sér þetta.  Gaman væri líka að fá reynslusögur frá fólki sem hefur tekist á við slík vandamál og heyra hvernig það hefur gengið.