Sérstætt þing

Á hið háa alþingi hafa valist fimm stjórnmálaflokkar sem hafa ólíkar stefnur, það er vitanlega eðlilegt í lýðræðisríki. En það undarlega er, að á alþingi eru aðeins tveir flokkar sem hafa kunnáttu til að reka þjóðfélagið og kaldhæðni örlaganna er víst sá, að þeir eru í minnihluta.

Samfylkingin fylgir aðallega ríkjandi tískustraumum samtímans hverju sinni og hefur aðeins eina lausn á takteinum, að ganga í Evrópusambandið. Vinstri grænir eru alfarið á móti atvinnusköpun sem mögulega getur gefið af sér hagnað, þeim líkar betur við sprotafyrirtæki sem er mikill áhætturekstur, en getur skilað árangri ef heppni er með í för. Þau lifa í útópískum heimi þar sem hægt er stöðugt að eyða peningum án þess að vinna fyrir þeim, lántökur eru þeim mjög að skapi. Samfylkingin er reyndar einnig veik fyrir lánum, því þau starfa mjög í anda vina sinna sem að útrásinni stóðu.

Hreyfingin sem er afsprengi búsáhaldarbyltingarinnar er einn af þingflokkunum fimm, en þau eru í afneitun. Þau segjast nefnilega ekki vera stjórnmálamenn þótt þau starfi sem slíkir. Oft koma fram undarleg sjónarmið, en af tillitsemi við skoðanafrelsi lýðræðissins skal þeim leyft að halda í þessa annars undarlegu skoðun. Ef ég hef skilið þau rétt þá ætla þau rétt að skreppa á þing til þess eins að breyta þjðfélaginu til hins betra. Ef það tekst þá eru þau máttugri en boðendur kristinnar trúar, því þeir hafa streðað í tvöþúsund ár án þess að hafa komið sínum boðskap almennilega til skila. Ef þeim tekst ætlunarverk sitt þá höfum við íslendingar sannarlega eignast kraftaverkafólk, sem væntanlega verðurþá á ferð og flugi um heiminn þveran og endilangan, til að kenna þjóðum heims hvernig á að færa samfélög til betri vegar.

Svo eru það sjálfstæðis og framsóknarmenn, þau gera sér grein fyrir því að, það þarf að vinna fyrir peningunum. Ef þessir tveir flokkar komast til valda, þá mun þjóðin rísa á ný. Af einhverjum undarlegum ástæðum kallast þessir tveir flokkar "hrunflokkar", en vitað er að fjármálakerfi heimsins hrundi og íslenskir fjármálamenn ollu hruninu með óábyrgum aðgerðum sínum. Vitanlega má segja að fyrrnefndir flokkar hafi gert ýmis mistök sem ekki voru til að bæta ástandið, en það voru víst jafnaðarmennirnir sem skópu lagaumhverfið, ef marka má fyrrum formann Samfylkingarinnar, en hún sagði jafnaðarmenn hafa skapað það lagaumhverfi sem gerði útrásina mögulega. Það sést ef farið er á vef Samfylkingarinnar og ræða formannsins fyrrverandi lesin sem flutt var á landsfundinum árið 2007.

Á þingi eru þrír flokkar sem vita hvernig á að eyða fjármunum og í hvað á að eyða þeim. Þar sitja einnig tveir flokkar sem vita hvernig á að afla peninga og hvernig á að byggja upp gott velferðarkerfi. Þótt við sitjum uppi með afar sérstætt þing um þessar mundir, þá þarf það ekki að vera til frambúðar.

Fólk getur kynnt sér umsagnir um Ísland árin sem ríkisstjórn sjáfstæðis og framsóknarmanna ríkti hér á landi, þá meina ég fyrir daga einkavæðingar bankanna og áður en útrásin fór á fullt. Þá ættu flestir þeir sem búa yfir lágmarks lestrarkunnáttu að vita hvar er best að setja krossin eftir að í kjörklefann er komið.

Það er mikið viturlegra að kynna sér staðreyndir heldur en að treysta spunameisturum "hinnar tæru vinstri stjórnar".