Hamfarir húsmóður

Húsbóndinn á heimilinu hafði orð á því um daginn að húsmóðirin ætti ef til vill að drífa sig í snyrtimeðferð á viðurkenndri stofu. Við þessar fregnir þurfti hún að lauga á sér ennið upp úr köldu vatni, enda ljóst að húsbóndanum leist greinilega ekki á blikuna með það hvert útlit hans heittelskuðu stefndi. En þegar hann missti út úr sér að húsmóðirin væri farin að minna helst til mikið á Bjarna Fel hvað varðaði áferð og lögun augabrúna féll húsmóðirin í yfirlið á mitt eldhúsgólfið. Hann var greinilega ekki að ná þessu „au natural“ lúkki sem ég var að leitast eftir. En eftir vandlega umhugsun og nokkur martiniglös ákvað ég að það mætti nú kannski saxa örlítið af brúnunum og pantaði mér tíma í litun og plokkun á fínni stofu.

Augabrúnirnar eru húsmóðurinni mikið hjartans mál og ekki hver sem er sem fær að vaða í þær með lit og plokkara. Enda skipta augabrúnirnar miklu máli fyrir útlitið og geta litur þeirra og lögun skipt sköpum fyrir heildarútlitið. Þær verða að samsvara háralit viðkomandi og mega helst ekki vera meira en einum til tveimur tónum dekkri en háraliturinn. Það fer fátt jafn mikið í hégómlegar taugar húsmóðurinnar og ljóshærðar dömur með kolsvartar augabrúnir. Slík vitleysa gengur auðvitað gegn öllum náttúrulögmálum. Form augabrúnanna skiptir svo að sjálfsögðu höfuðmáli og er mælt og lagað eftir þriggja punkta reglunni. Augabrúnin á að hefjast í beinni línu við innri augnkrók, hæsti punktur augabrúnarinnar á svo að vera í beinni línu við nefbrodd, brúnin á svo að mjókka niður og enda í beinni línu við nasavæng og ytri augnkrók.

Við þessar mælingar er fyrirtak að hafa reglustiku við höndina (ég er ekki að djóka).

Ég mætti því vel undirbúin til leiks á snyrtistofuna og hafði meðferðis útprentaða sjálfsmynd þar sem brúnirnar eru með þeirri lögun sem ég vildi fá. Eftir um 20 mínútna fyrirlestur og powerpoint glærusýningu um þriggja punkta regluna, ásamt 10 mínútna útúrdúr um geðheilsuáhættugreiningu í kjölfar snyrtimeðferða, tók snyrtifræðingurinn að munda plokkarann.

Snyrtifræðingurinn lét móðann mása á meðan snyrtingunni stóð og á meðan flaut húsmóðirin sofandi að feigðarósi fegurðarinnar. Eftir að snyrtingunni lauk rétti fræðingurinn fram spegil, stoltur og ánægður með afraksturinn. Það er vægt til orða tekið að segja að húsmóðirin hafi sopið hveljur af hryllingnum sem blasti við henni í speglinum. Lean like a Chola, það vantaði bara vínrauða varablýantinn! Húsmóðirin settist út í bíl, grét, veinaði og reitti hár sitt yfir þessu óréttlæti heimsins með ekkasogum. En það var víst lítið annað hægt að gera í stöðu sem þessari en að taka sér tak og girða sig í brók, það vel og vandlega, helst upp undir handakrika. Fara heim og redda málunum sjálf með RefectoCil og vandvirknina að vopni.

Niðurstaðan er þessi, ekki borga öðrum fyrir að gera eitthvað sem þú getur gert miklu betur sjálf/ur, og í guðanna bænum ekki hlusta á húsbóndann, hann hefur ekkert vit á þessu!