10. mar. 2010 - 19:59Birkir Jón Jónsson
Mikil umræða fer nú fram um meint viljaleysi Framsóknarflokksins til að ná samningum vegna Icesave. Vopnabróðir í Icesave málinu, Ögmundur Jónasson, hefur látið í það skína að Framsókn noti málið til að koma stjórninni frá. Mér er ljúft og skylt að leiðrétta þennan misskilning enda hefur Framsóknarflokkurinn í rúmlega eitt ár talað fyrir því að unnið væri þvert á flokka við úrlausn málsins. Málið er nú loksins komið í þann farveg og frá því hefur gengi krónunnar styrkst og skuldatryggingaálag lækkað. Sparnaður þjóðfélagsins vegna þessa nemur a.m.k. tugum milljarða króna. Þetta er fagnaðarefni.
Framsóknarflokkurinn hefur af fullum heilindum unnið að betri samningi í samstarfi við aðra flokka. Við munum áfram vinna að því að tryggja Íslendingum eins hagstæða samninga og mögulegt er. Markmiðið er ekki að fella ríkisstjórnina vegna þessa máls – svo það sé á hreinu. Hins vegar væri það mikið framfaraspor að ríkisstjórnin tæki í útrétta hönd Framsóknarflokksins við úrlausn mikilvægra mála. Það er nauðsynlegt að iðka meiri samvinnu í stað þeirra vinnubragða sem meirihlutinn hefur stundað á vettvangi þingsins.
• Framsókn hefur óskað eftir því að þverpólitísk nefnd fari yfir peningamálastefnu Seðlabankans í ljósi himinhárra stýrivaxta – ekki er vilji fyrir slíku samstarfi hjá ríkisstjórninni.
• Framsókn lagði fram efnahagstillögur á síðasta ári – ekki var vilji fyrir því að koma þeim í framkvæmd.
Það er undarlegt að fylgjast með stjórnmálaumræðunni í dag. Að flokkurinn sem talað hefur hvað mest fyrir samstöðu og samvinnu sé nú sakaður um að vera ekki heill í sínum málflutningi. Við höfum akkúrat bent á að ríkisstjórninni sé ekki að takast það verkefni að koma til móts við skuldug heimili og að fjölga störfum í samfélaginu.
Eru ekki allir sammála því? Er ekki augljóst að stjórnmálamenn verða að sameinast um að ljúka þessum mikilvægu verkefnum í sameiningu?
Leitt er að Ögmundur Jónasson skuli vera í forsvari í þessari umræðu. Það er einnig umhugsunarefni í ljósi kröfunnar um breytt vinnubrögð Alþingis að ekkert hefur breyst frá því að hrunið átti sér stað. Skyldi það vera vegna þess að reynslumesta fólk þingsins sé við stjórnvölinn?
Jóhanna og Steingrímur hafa verið á þingi í um 60 ár og kunna ekki öðruvísi vinnubrögð. Engra breytinga er þaðan að vænta.