Ætli ég sé með kynlífsfíkn?

Áramótaheit eru tímaskekkja. Ég held að vikuleg heit séu málið. Það er allavega minna mál að fara eftir þeim, og þó! Lofaði sjálfri mér í síðustu viku að reyna að núllstillast og hemja mig í karlamálum. Það fór þó aðeins öðruvísi en áætlað var. Ætli ég sé kynlífsfíkill? Ég á bara svo erfitt með að hemja mig þegar karlkynið er annars vegar og svo eru þeir allir svo sjúkir í mig að ég ræð ekkert við þetta. Fyrir utan kynlífsáhyggjur mínar var vikan nokkuð einföld og góð. Þemað var vinna, rækt og barnauppeldi.

Fimmtudagur 28.janúar

Ákvað að lyfta mér upp eftir vinnu. Varðhundurinn í vinnunni er að gera út af við mig og ég varð bara að komast út. Hreinsa hugann. Það er fátt betra en að fara á tónleika Sinfó. Þar var ég í hópi góðborgara á borð við Björn Bjarnason og Kolbrúnu Halldórsdóttur. Þar var líka Steinþór Helgi Arnþórsson umboðsmaður Hjaltalín, Þórunn Sigurðardóttir menningargúru og eiginkona Stefáns Baldurssonar. Gunnar Theodór Eggertsson lífgaði upp á salinn og það gerði stjörnurithöfundurinn Yrsa Sigurðardóttir líka.

Eftir Sinfó var ferðinni heitið á Stelpustandup. Guð hvað ég hló mikið, er ennþá í nettu kasti. Þar var Ugla Egilsdóttir og Bergur Ebbi, þó ekki saman. Jóhann Alfreð Kristinsson lét sig ekki vanta og heldur ekki Logi Bergmann. Elsa María og Magga Mock voru í stuði. Eva María Árnadóttir var svakaleg til fara og hressti upp á samkomuna. Ástríður Viðarsdóttir skrifta á RÚV og Salóme Þorkelsdóttir framkvæmdastýra Kastljóssins virtust skemmta sér vel. Ég sturtaði í mig nokkrum stórum bjórum og var með mega samviskubit þegar ég kom heim. Ekki af því ég væri svo full, nei. Bjór er svo hræðilega fitandi, ussss…

Föstudagur 29.janúar

Tók föstudaginn með trompi. Við erum að tala um safakúr alveg til þrjú eða þangað til ég lenti í ruglinu. Framkvæmdastjóri fyrirtækisins vildi verðlauna okkur fyrir vel unnin störf og datt ekkert annað í hug en að koma með gamaldags brauðtertu. Ég var eitthvað svo svöng eftir allan safann að ég át örugglega hálfa tertu. Fékk mér smá hvítt og var alveg farin að finna á mér þegar ég settist við tölvuna til að klára dagskverkið. Þar sem börnin voru hjá pabba sínum ákvað ég að kíkja ein í drykk á Nordica. Það er nefnilega alltaf hamingjuklukkutími milli fimm og sjö.

Allt í einu fór ég að taka eftir prúðbúni fólki ganga fram hjá barnum og inn í fordyrið að stóru sölunum. Þetta vakti athygli mína. Ekki minnst vegna fólksins sem streymdi að. Flóran var ótrúleg, allt frá myndarlegum ungum hljómsveitarstrákum upp í virðulegar eldri frúr með greiðslu. Skyndilega birtist þarna gamall séns.

Ég hafði látið hann róa á sínum tíma en veifaði honum þegar hann gerði sig líklegan til að fara inn í forsalinn. Hann kom og náði sér í drykk og  settist hjá mér.  Hann sagði mér að þarna færi Sólarkaffi Ísafirðinga í Reykjavík fram. Vitandi það að hafa séð hljómsveitarstrákana fara inn var ég ekki lengi að hugsa mig um þegar hann bauð mér með. Vá hvað þetta var skrítið allt, en skemmtilegt.

Þarna voru kokkar að baka pönnukökur og fólk að skella í sig einum sterkum. Svo byrjuðu skemmtiatriðin. Þarna mátti sjá Pál Ásgeir Ásgeirsson í gamalli en flottri blárri spariskyrtu, Halldór Smárason tónlistarundur, hinn sjúklega flotta og sæta Bigga Bix sem tók lagið ásamt félögum sínum.

Þegar þarna var komið við sögu fóru hlutirnir að renna saman en ég man að ég sá leikarann Baldur Trausta Hreinsson og hinn ofurhressa Ísfirðing, Greip Gíslason, sem er nota bene mjög gáfaður líka. Þar var hjólreiðakappinn Jakob Einar Jakobsson, Ingveldur Ólafsdóttir, listaháskólapían Helga Margrét Marzellíusdóttir sem tók lagið með vinkonum sínum. Seinna stigu svo flottu hljómsveitargæjarnir á stokk. Þar var líka Sigríður Dögg Auðunsdóttir fyrrverandi blaðakona og Valdimar Birgisson eiginmaður hennar.

Ég dansaði trylltan dans meðan Eyþór úr Bandinu hans Bubba sýndi hvað í sér býr með hljóðnemanum. Gamli sénsinn hefur greinilega ekki gleymt hvað ég er rosaleg í rúminu og vildi ólmur með mér heim. Þegar ég sá glitta í giftingarhringinn hans hætti ég við. Nenni ekki meira svoleiðis rugli, ekki í bili allavega.

Laugardagur 30.janúar

Dagurinn var hinn rólegasti. Var svo stolt að hafa spornað við kynlífsfíkninni með því að segja nei við Vestfirðinginn. Um kvöldið var mér boðið í mat hjá vinstri sinnuðum vinum mínum, sem er bara fínt. Þegar þau voru um það bil að kyngja niður síðasta bitanum af eftirréttinum (ég fékk mér sko ekki því ég er í megrun) fannst þeim sniðug hugmynd að kíkja á kosningaskrifstofu Oddnýjar Sturludóttur. Teitið var haldið í plássinu þar sem Nakti apinn var. Þar var einn þriðji úr Dís, Silja Hauksdóttir, með unnusta sínum Orra Haukssyni. Hamingjan skein svo af þeim að mig dauðlangaði í kærasta þegar ég sá þau. Þar var líka systir Silju, dr. Arna Hauksdóttir, Sigríður Ingibjörg Ingadóttir alþingismaður,  Höskuldur Sæmundsson leikari, Sara Jónsdóttir hjá Jonson og Lemacks, Dagný Ósk Aradóttir, formaður Ungra Jafnaðarmanna. Ég skemmti mér stórvel en ákvað að fara snemma heim – bara svona til tilbreytingar.