Áhættufíklar tæmdu sjóðina

Það hefur töluvert mikið verið fjallað um bótasjóðina í Sjóvá, sem voru tæmdir til að nota í fjárfestingar. Tryggingafélög eru áhugaverð fyrir stóra fjárfesta einmitt af þessum sökum. Þar er hægt að komast í mikið lausafé. Af nákvæmlega sömu ástæðu höfðu öll íslensku fjárfestingafélögin og bankarnir afskaplega mikinn áhuga á lífeyrissjóðum þegar allt var á fullri siglingu. Þá var ekki hægt að kaupa, en þá mátti fá til að fjárfesta. Nóg af lausafé sem hefur safnast saman í áratugi.

Tryggingafélögin stóru eru fleiri en bara Sjóvá. En eins og Sjóvá tengjast bæði VÍS og TM fjárfestum og bönkum. Þar voru líka stórir bótasjóðir. Til mín hafa komið menn sem þekkja tryggingabransann inn og út og sagst óttast mjög að búið sé að vaða í sjóðina þar líka. Einn þeirra sagði mér frá bótasjóði Sjóvá meira en mánuði áður en það mál komst í fréttir. Þess vegna verð ég að trúa honum þegar hann segir nú: ,,Sölvi, þessir menn leituðu upp lausafé eins og hrægammar. Þegar þú horfir á það hvaða aðilar tengdust hinum tryggingafélögunum kemstu bara að einni niðurstöðu. Bótasjóðirnir þar eru líka tómir. Mark my words, þetta á eftir að koma fram.“

Það er skelfilegt til þess að hugsa að peningar sem hafa safnast saman af pottþéttum greiðendum í áratugi endi á báli brunaglaðra áhættufíkla. Peningarnir eru einmitt til staðar vegna þess að trygglyndir greiðendur hafa tamið sér þveröfugt hugarfar. Að fara að lögum og standa alltaf við sínar skuldbindingar.

Til þess að gera hreint fyrir sínum dyrum ættu yfirmenn VÍS og TM að gefa upp stöðuna á sínum bótasjóðum. Með þeim hætti þyrfti almenningur ekki að óttast að örorkubætur framtíðarinnar hafi farið á risastóran ruslahaug peninganna sem brunnu. Þessir peningar voru ekki loft og fóru ekki til himna. Þeir voru til í raun og veru og urðu til með ábyrgri hegðun fólks sem hefur alltaf haldið samfélaginu hér uppi. Stóra millistéttin sem alltaf stendur við sitt og mun greiða skuldirnar sem áhættufíklarnir söfnuðu upp á rugluðu trippi.