Hvað segir Ólafur Davíðsson?

Svavar Gestsson fyrrum ráðherra -nú sendiherra-  tilkynnti þjóðinni í byrjun þessa mánaðar að hann hefði náð samkomulagi um Icesave við bresk og hollensk stjórnvöld. Af viðtölum við Svavar í kjölfarið hefur helst mátt ráða að Icesave-samningurinn sé tær snilld, sem Alþingi eigi að samþykkja. Almenn umræða um samninginn sé óþörf. Sendiherrann afgreiðir gagnrýni lögfræðinga á samninginn sem draugasögur að sumri. Ekki liggur enn fyrir hvort Svavar er snúinn úr hinni diplómatísku útlegð líkt og Jón Baldvin Hannibalsson fyrrum ráðherra gerði fyrir nokkru.

Jón Baldvin vill ekki nú frekar en forðum láta Svarar Gestsson skyggja á sig. Hann hefur því farið mikinn í umræðu um Icesave-samninginn. Ólíkt Svavari færir Jón Baldvin í skrifum sínum efnisleg rök fyrir þeirri skoðun sinni að Alþingi eigi engra annarra kosta völ en að samþykkja Icesave-samninginn. Af skrifum Jóns Baldvins má ráða að honum er heitt í  hamsi. Beinir hann meðal annars spjótum sínum að stjórnendum Landsbankans og ábyrgð þeirra. Samkvæmt  Jóni Baldvin eru þeir skúrkar, ef ekki krimmar, líkt og bandaríski milljarðamæringurinn Allen Stanford, sem nú situr á bak við lás og slá ákærður fyrir stórfelld fjársvik og peningaþvætti í bankastarfsemi sinni vestur í Ameríku.

Jón Baldvin telur að stjórnendur Landsbankans eigi  ekki  skilið aðra og betri meðferð af hálfu íslenskrar réttvísi, en Standford hefur þegar hlotið af hálfu hinnar amerísku. Amerísk réttvísi er að mati Jóns Baldvins til fyrirmyndar, þar sem hún  geymi bankabófa bak við lás og slá þar til dómstólar hafi staðfest sekt þeirra og fangelsisrefsingu, sem geti verið til allt að 250 ára.

Einhvern veginn finnst mér þetta viðhorf sendiherrans fyrrverandi fara í bága við hin frjálslyndu en jafnframt mannúðlegu viðhorf, sem stjórnmálaforinginn Jón Baldvin barðist fyrir þegar hann leiddi þjóðina til samstarfs við Evrópusambandið í upphafi tíunda áratugar síðustu aldar. Samstarfs, sem gerði Icesave-starfsemi Landsbankans í Englandi og Hollandi mögulega og líka löglega, hvort heldur var í gegnum útibú eða dótturfélag. Mér finnst eins og sendiherrann fyrrverandi sé með stóryrðum sínum og aðdróttunum um refsiverða háttsemi stjórnenda Landsbankans að þessu leyti aðeins að tryggja sér öruggt sæti við háborð réttvísinnar í Silfri Egils á komandi vetri. Við það háborð sat á síðasta vetri nokkrum sinnum Sigrún Davíðsdóttur ásamt nokkrum öðrum stýrimönnum fjölmiðlaumræðu um bankahrunið. Hjá þessum  sjálfskipuðu vinnuhjúum réttvísinnar helgar tilgangurinn meðalið – nú skal höggi komið á svokallað útrásarvíkinga og alla sem með einhverjum hætti tengdust þeim beint eða óbeint. Það getur því skipt máli núna, eins og svo oft áður upp á umtalið og æruna, að skipa sér á bekk með hjúunum.

Fróðlegt verður að fylgjast með því hvort fleiri sendiherrar, sem áður voru hluti framkvæmdavaldsins, munu á næstunni tjá sig um Icesave eða  bankahrunið og þær geigvænlegu afleiðingar sem það hefur nú þegar haft. Geri þeir það ekki má  benda Sigrúnu Davíðsdóttur eða öðrum fjölmiðlamönnum á að taka viðtal við sendiherra Íslands í Berlín. Sendiherrann núverandi á að geta frætt þjóðina um störf einkavæðingarnefndar undir hans forsæti á árunum 2002 til 2003 - en þá voru ríkisbankarnir einkavæddir.

Ekki líkaði öllum nefndarmönnum vinnulag nefndarinnar þá. Fór svo að  einn nefndarmanna, Steingrímur Ari Arason, sagði úr nefndinni í september 2002. Formaðurinn fékk hins vegar fyrir þjónkun sína við þáverandi stjórnvöld að launum sendiherrajobb í Berlín með tilheyrandi skattfríðindum. Sigrún Davíðsdóttir  eða aðrir fjölmiðlamenn ættu að slá á þráðinn til sendiherrans og spyrjast fyrir um Þjóðverjann, Peter Gatti,  sem S-hópurinn flutt inn í  janúar 2003  til að vera viðstaddan undirskrift samningsins um kaup á hlut ríkissjóðs í  Búnaðarbankanum. Þá væri heldur ekki úr vegi að spyrja sendiherrann um ástæðu þess að Steingrímur Ari Arason sagði sig úr einkavæðingarnefnd.  

Vonandi vill þjóðin fá þessar upplýsingar þar sem margir telja að orsaka bankahrunsins sé fyrst og síðast að leita mistökum við einkavæðingu ríkisbankanna.