Að skreyta sig með stolnum fjöðrum

Prófessor Hannes er enn við sama heygarðshornið. Fyrir nokkru stal hann í bók sína um rithöfundinn Laxness stórum köflum úr verkum skáldsins. Nú telur Hannes að ólögleg útvarpsstarfssemi hans og nokkurra annarra sjálfstæðismanna í upphafi níunda áratugar síðustu aldar hafi rutt einkareknu útvarpi hér á landi braut.

Hannes á ekki höfundarrétt að afnámi ríkiseinokunar á öldum ljósvakans frekar en verkum Laxness.  Baráttuna  fyrir frelsi ljósvakans leiddu aðrir og merkari menn; flestir ungir og á uppleið í heftu atvinnulífinu þess tíma, studdir af víðsýnum  Sjálfstæðismönnum; mönnum eins og  Guðmundi H. Garðarssyni. Víðsýnir menn hafa að jafnaði ekki náð langt í Sjálfstæðisflokknum, enda flokkurinn ekki flokkur hugsjóna heldur hagsmuna þeirra, sem borga í flokkssjóð.

Egill Helgason lýsti Sjálfstæðisflokknum ágætlega í grein sem birtist í  Morgunblaðinu  þann 13. mars 1999 undir fyrirsögninni ,,Á landsfundi.“ 

En þar segir um flokkinn:

Allir eru mjög samhentir á landsfundi, að minnsta kosti meðan klappað er fyrir formanninum.  Þeir standa hlið við hlið hreppsstjórinn að norðan og Hörður Sigurgestsson og passa sig báðir að vera ekki fyrstir til að hætta að klappa. Hjá kolkrabbanum er tvöföld hátíð. Það vildi svo vel til að aðalfundur Eimskips var saman dag  og landsfundur Sjálfstæðisflokksins. Þar ber páskana upp á jól þetta árið. Til skamms tíma stjórnað Davíð báðum samkomunum. Það eru furðu mörg kunnugleg andlit:  luralegir kvótakóngar, settlegir verkalýðsforingjar, litlausir embættismenn og alls kyns lið úr ríkiskerfinu; kannski hugsar maður að sumt af þessu fólki ætti ekki að vera þarna stöðu sinnar vegna. En kannski hefur það verið í flokknum mann fram af manni og finnst það jafn sjálfsagt og að eiga mönnum eða fara í bað. Og svo líka venjulegir sjoppukarlar og fólk sem enginn man eftir að hafa séð. Stétt með stétt.

Allt þetta fólk ber eitthvað úr býtum. Menn ganga ekki í Sjálfstæðisflokkinn af hugsjón. Það dytti engum í hug að standa í einhverri hugsjónamennsku inni í Sjálfstæðisflokki; slíkt er öfugmæli í sjálfum sér. Það er ekki hugsjón að vera sjálfstæðismaður, heldur yfirlýsing um að maður ætli að ná árangri, vera réttu megin í lífinu, fara beina og breiða leið. Hún er ekki jafn frekjuleg og hjá framsóknarmönnum sem segja: Ég ætla að ganga í flokkinn og heimta að fá eitthvað í staðinn. Afstaða Sjálfstæðismannsins er miklu almennari og græðgin ekki jafn skilyrðislaus: Að hafa vaðið fyrir neðan sig. Njóta vissrar velþóknunar ráðandi afla. Láta ekki taka frá sér það sem maður á skilið. Láta ekki hanka sig.

Þessi lýsing Egils á Sjálfsstæðisflokknum frá árinu 1999 á enn við nú tíu árum síðar.

Hannes, Mogginn og útrásin

Rannsóknarvinna Hannesar um störf mína í þágu útrásarinnar er enn brennd af þeirri vísindalegu ónákvæmi, sem hann er hvað þekktastur fyrir. Til upplýsinga fyrir Hannes skal þess getið, að ég sat í stjórn Tryggingamiðstöðvarinnar á árunum 2006 til 2007. Fyrir þá stjórnarsetu þáði ég stjórnarlaun frá félaginu. Ráðandi hlut í  Tryggingamiðstöðinni átti þá, Guðbjörg Matthíasdóttir úr Vestmannaeyjum, eigandi Ísfélagsins þar í bæ. Guðbjörg lagði fé til endurreisnar Moggans fyrr á þessu ári.

Þegar ég kom inn í stjórn Tryggingamiðstöðvarinnar hafði þáverandi forstjóri félagsins, Óskar Magnússon, núverandi útgefandi Moggans, með fulltingi í það minnsta meirihluta stjórnar – undir forsæti Gunnlaugs Sævars Gunnlaugssonar - fjárfest fyrir milljarða í norska vátryggingarfélaginu Nemi. Óskar hafði líka komið sér fyrir í stjórn þess. Útrás þessi varð Tryggingarmiðstöðinni þung í skauti fjárhagslega; svo þung að grandvarir hluthafar í Tryggingamiðstöðinni,  menn eins og Geir Zoega, töldu best að losa sig við hluti sína síðla árs 2006, eins og lesa má um í hæstaréttarmálinu nr. 357/2009.

Tryggingamiðstöðin hefur nú losað sig við Nemi með miklu tapi. Fyrir þessa mislukkuðu útrás fékk Óskar Magnússon milljónatugi í eigin vasa að tillögu stjórnarformannsins, Gunnlaugs Sævars. Ekki ónýtur bónus það fyrir útrásarvíkinginn Óskar. Spurning er hvort Guðbjörg, Gunnlaugur Sævar og Óskar falli í flokk óreiðumanna Davíðs vegna mislukkaðrar útrásar Tryggingamiðstöðvarinnar.

Af tryggingafélögunum íslensku var það því ekki bara Sjóvá þeirra Wernersbræðra, sem var í útrás og tapaði miklu. Meðfjárfestar bræðranna í Asíu voru Engeyingarnir, Einar og Benedikt Sveinssynir og sonur Benedikts, Bjarni, sem nú leiðir Sjálfstæðisflokkinn. Fjárfesting Sjóvár í Asíu kostaði ríkissjóð eitthvað á annan tug milljarða.

Kannski gerir fjárfestingabónusinn Óskari  kleyft að taka þátti í kostnaði Moggans af dagvistun Davíðs í Hádegismóum. Sá kostnaður kann þó að mestu að falla á Guðbjörgu Matthíasdóttur, Þorstein Má og Bolla kaupmann fyrrverandi. Dagvistun Davíðs hófst þegar loks var hægt að koma honum af ríkisjötunni; jötunni þaðan sem hann getur rakað til sín ríkulegum eftirlaunum en skilið eftir gjaldþrota Seðlabanka.

Um gjaldþrot Seðlabankans og hverjir koma til með að axla skuldir bankans fjallar Mogginn ekki, frekar en svo margt annað, sem gæti komið sér illa fyrir Sjálfstæðisflokkinn og forustusveit hans fyrrverandi og núverandi. Suma óreiðumenn má ekki nefna í Mogganum, sem enn mun eitthvað lesinn af eldri borgurum.
Kannski segir Agnes Bragadóttir Moggablaðamaður okkur frá öllu því sem ekki má birta í Mogganum næst þegar hún mætir hjá Heimi og Kollu á Bylgjunni. Allt um skuldir Seðlabankans er til dæmis til á íslensku og  ætti  því að vera henni skiljanlegra en enskan hans Indriða reyndist henni síðast þegar hún mætti á Bylgjunni.

Öllu er á rönguna snúið

Að lokum Hannes.

Ég get spilað hraða sókn og harða vörn. Veit líka að hætta skal hverjum leik þá hæst hann fer. Þess vegna mun ég ekki skylmast frekar við þig. Þú mátt mín vegna halda áfram að reyna að kveða niður útrásardrauginn; drauginn sem festir klær sínar fastar og fastar í kápu Sjálfstæðisflokksins og mun fylgja honum til loka, eins og Solveig séra Oddi á Miklabæ.

Á þeim bæ sat heimilisfólkið örvita af ótta og skelfingu lostið meðan Solveig reið húsum svo brakaði í hverju tré, og ef hurð baðstofunnar var opnuð, stóð Solveig ávallt í gættinni og ógnaði fólkinu. Í þingflokksherbergi Sjálfstæðisflokksins á Alþingi situr hópur þingmanna örvita af ótta  við útrásardrauginn, sem nú riðlast á samfélaginu öllu svo brakar í og birtist í hverri gætt sem opnuð er.

Frjálshyggjunni, fóstru útrásarinnar og málflutningi Hannesar frá hruni bankanna haustið 2008 hæfa kannski best orð Björns Jörundar Friðbjörnssonar við lagið Sökudólgur óskast á plötu hljómsveitarinnar Ný dönsk, Grænmeti & ávextir: