03. feb. 2010 - 12:30Olga Björt Þórðardóttir
Orkuveitan sjálf ábyrg
www.bethedreamyouseek.blogspot.com
Rænir fólk frá þér orkunni? Er auðvelt að koma þér úr jafnvægi? Reiðist þú, verður sár eða pirruð/aður í samskiptum við annað fólk? Kannski við einhverja ákveðna einstaklinga?
Við höfum öll einhvern tímann upplifað ofangreint. Þessir þættir eru misjafnlega ríkjandi í okkur og getur ótal margt spilað þar inn í, t.d. daglegt form, ónægur svefn, veikindi, álag, óuppgerð mál, krísur, áföll, sjálfsmat og óöryggiskennd.
Í íslenska heilbrigðis- og velferðarkerfinu starfar fólk á ýmsum sviðum sem getur veitt góð ráð. Það er okkar að viðurkenna þegar einhverjir þættir eins og í fyrstu efnisgrein eru farnir að draga úr lífsgæðum okkar eða verða okkur hindrun í að njóta samskipta eða ná árangri. Aðstoðin er aldrei langt undan, við getum í versta falli látið á reyna og farið þá í gamla farið aftur ef það gengur ekki upp.
Meðal ástæðna fyrir því sem upp hefur verið talið hér er mistúlkunin á orðinu ábyrgð. Þegar ég las eitt sinn eftirfarandi ráð á blaði frá ráðgjafa á heilbrigðisstofnun opnaðist fyrir mér nýr, létti blandinn veruleiki. Ég sá spottana sem mér ég veit að mér er óhætt að sleppa, jafnvel fyrir fullt og allt. Og það sem kannski skiptir einnig miklu máli: Að sjá hvaða aðferðir ég hafði tileinkað mér hingað til sem mælt er með.
Stóri munurinn er nefnilega þessi:
Þegar við tökum ábyrgð á öðrum...
...erum við að redda, bjarga og stjórna.
...yfirtökum við tilfinningar.
...erum við ekki að hlusta.
...erum við þreytt, kvíðin og auðsærð.
...erum við upptekin af lausnum, svörum og aðstæðum.
...erum við upptekin af því að hafa á réttu að standa.
...erum við upptekin af smáatriðum og hvernig hlutirnir líta út.
...viljum við hafa áhrif á flest allt.
...gerum við kröfur.
...ætlumst við til þess að aðrir uppfylli væntingar okkar.
Þegar við erum ábyrg...
...sýnum við velvild, hvatningu og samkennd.
...speglum við.
...leitum við að jafnvægi.
...erum við að hlusta.
...erum við afslöppuð, frjáls og sjálfsörugg.
...leiðum við fólk saman til þess að deila reynslu.
...gefum við hlutdeild í sjálfum okkur og gerum okkar besta til að aðrir spjari sig.
...ætlumst við til að aðrir taki ábyrgð á sjálfum sér og gerðum sínum.
...getum við leiðbeint.
...getum við treyst, slepp takinu og gefið öðrum frelsi.
Þessi ráð eru ekki endilega gulltrygging fyrir farsælli framtíð. Kannski munum við eiga til að gleyma því að fara eftir þeim eða áttum okkur á því að við höfum hingað til verið að nota mörg þeirra. Þau eru fyrst og fremst góð verkfæri sem hægt er að þekkja og grípa til – ef ekki nema til þess eins að gera daginn betri.
Við erum okkar besta orkuveita.
10.mar. 2010 - 14:15
Olga Björt Þórðardóttir
Hann heitir Guðlaugur Kristmundsson en er alltaf kallaður Gulli af samferðafólki. Hann er manngerð sem allir vilja á einhvern hátt eiga hlutdeild í eftir að hafa kynnst honum.
03.mar. 2010 - 12:10
Olga Björt Þórðardóttir
Gleði, fegurð og friður eru orð sem Kristján frá Djúpalæk setti í sömu línu í ljóðinu sínu Mitt faðirvor. Þau innramma æskuár stelpuskotts sem eitt sinn átti kofa sem hún lék sér í öllum stundum með vinum sínum í sveitinni.
23.feb. 2010 - 12:00
Olga Björt Þórðardóttir
Við mikilvægustu krossgötur lífsins standa sjaldnast vegvísar. Í slíkum sporum getur reynt á að hlusta, meðtaka og treysta áður en lengra er haldið. Að staldra örlítið við er oft eina leiðin til að halda áfram.
18.feb. 2010 - 20:00
Olga Björt Þórðardóttir
Listir hafa fylgt manninum frá örófi alda og eru einn af hornsteinum mannlegs samfélags. Í gegnum þær hefur hann tjáð tilgang og merkingu mannlegrar tilveru og mótað umhverfi sitt. Í listiðkun öðlast einstaklingurinn lífsfyllingu og finnur tilfinningum sínum og hugmyndum farveg.
11.feb. 2010 - 12:00
Olga Björt Þórðardóttir
Íslendingar búa við margvísilegar ógnir og ófáir hafa týnt lífi af völdum náttúruhamfara, veðurfars eða við hættulegar aðstæður. Skemmst er minnast þess hræðilega slyss þegar kona lést í sprungu á Langjökli og ungum syni hennar var bjargað á frækilegan hátt.
25.jan. 2010 - 12:00
Olga Björt Þórðardóttir
Þessa dagana á Evrópumeistarakeppnin í handbolta hug allflestra landsmanna sem sitja límdir við skjáinn. Silfurstrákarnir okkar frá Ólympíuleikunum eru meðvitaðir um þrýstinginn sem þeir eru undir. Einnig finna þeir fyrir hvetjandi meðbyr úr norðri sem þeir nýta sér óspart til að gera sitt besta – og aðeins betur ef það er það sem þarf.
18.jan. 2010 - 20:00
Olga Björt Þórðardóttir
Mér er oft minnisstætt atriði úr myndinni Good Will Hunting þegar aðalsögupersónan, leikin af Matt Damon, var send til sálfræðings sem Robin Williams lék. Sá fyrrnefndi hafði að bera afburðagáfur, var víðlesinn og gat reiknað flóknustu dæmi en átti í félagslegum erfiðleikum því hann hafði þróað með sér harðan skráp vegna erfiðrar æsku.
13.jan. 2010 - 17:30
Olga Björt Þórðardóttir
Margir setja sér ný markmið eða endurnýja gömul heit um áramót. Oftast tengist það heilsu með nýjum lífsstíl; arkað er í ræktina, í heilsuhorn verslana og jafnvel slökkt á vindlingum í eitt skipti fyrir öll.
05.jan. 2010 - 20:45
Olga Björt Þórðardóttir
Að setja sig í spor annarra er stór þáttur í félagslegri greind og gerir okkur hæfari sem hluta af samfélagi.
Mörgum er þetta eðlislægt og aðrir hafa lært að rækta með sér þessa greind á æskuslóðum eða í uppvexti sínum.
25.des. 2009 - 08:00
Olga Björt Þórðardóttir
Þakklæti er stærsti lykillinn að hamingju.
Leyfum öðrum að vera eins og þeir eru, á sama hátt og við viljum fá að vera eins og við erum.
Leiðir annarra eru ekki endilega farsælastar, finnum okkar eigin.
15.des. 2009 - 09:35
Olga Björt Þórðardóttir
Húmor er mjög vanmetið fyrirbæri í sambandi við geðheilsu. Það að hafa húmor fyrir sjálfum sér og mistökunum sínum er oft góð leið til þess að rétta úr sér.
Ég er ljóshærð og líklega vegna þess hefur fólk verið duglegt að segja mér ljóskubrandara. Mér finnst þeir margir hverjir mjög fyndnir.
07.des. 2009 - 14:49
Olga Björt Þórðardóttir
„Ég get ekki teiknað en ég get leirað í staðinn!“ Þetta sagði augnalaus stúlka í sjónvarpsviðtali fyrir skömmu.
Svona setningar hreyfa ekki bara við þeim sem finnst sjálfsagt að vera með augu og sjá með þeim, heldur öllum hinum sem finnst sjálfsagt það sem lífið færir þeim í vöggugjöf.
28.nóv. 2009 - 09:18
Olga Björt Þórðardóttir
Þessi setning er einhver elsta og lélegasta afsökun á einni af þjóðaríþróttum landsmanna og reyndar jarðarbúa af báðum kynjum.
20.nóv. 2009 - 11:28
Olga Björt Þórðardóttir
Nokkur breyting hefir orðið á viðhorfi til hróss á undanförnum áratugum. Ekki er ýkja langt síðan talað var um að börn lærðu hégómagirnd og mont ef þeim væri hrósað.
12.nóv. 2009 - 14:22
Olga Björt Þórðardóttir
Fyrir skömmu ræddi ég við vin minn sem er læknir um þann hluta heilsunnar sem við eigum öll til að hunsa: þeirrar andlegu. Margir ala jafnvel á fordómum í garð andlegra sjúkdóma og þeirra sem haldnir eru þeim.
04.nóv. 2009 - 10:30
Olga Björt Þórðardóttir
Fyrir skömmu fékk ég lokaaðvörun í pósti. Mér er ekki í fersku minni aðrar lokaaðvaranir ætlaðar mér svo að mér brá eilítið. Í einni svipan mundi ég eftir ítrekunum sem mér höfðu borist með reglulegu millibili undanfarin ár.
29.okt. 2009 - 14:37
Olga Björt Þórðardóttir
Umræðan sem á sér nú stað í fjölmiðlum um einelti er nauðsynleg, meira að segja lífsnauðsynleg. Andlegt ofbeldi þrífst best í þögn og skeytingarleysi samfélags.
26.okt. 2009 - 12:52
Olga Björt Þórðardóttir
Sú „gleði“ að hlakka yfir óförum annarra hefur verið nefnd þórðargleði (skrifuð með litli þorni). Uppruni orðsins er úr ævisögu Árna prófasts Þórarinssonar. Þórður, vinnumaður Árna, gladdist alltaf þegar rigndi í þurra töðuna á túninu hjá nafna sínum og nágranna þeirra á Rauðkollsstöðum.
19.okt. 2009 - 20:03
Olga Björt Þórðardóttir
Spurninguna í fyrirsögninni kannast margir við að hafa heyrt, en færri muna líklega eftir því að hafa spurt. Merking hennar getur verið misjafnlega gildishlaðin. Það fer dálítið eftir því hver spyr, hver er spurður og tengsl þeirra.