Þórólfur skrökvar sjálfur

Þórólfur Matthíasson kveinkar sér undan gagnrýni á dæmalaus skrif hans í norska dagblaðinu Aftenposten fyrr í vikunni. Sérstaklega kveinkar hann sér undan því að Ögmundur Jónasson benti á að skrif hans eru níðskrif. Ögmundur hefur skýrt út hvað hann átti við með því. Þórólfur líkti andstæðingum Icesave ríkisábyrgðarinnar við bandaríska glæpamanninn Bernard Madoff. Hvað er það annað en níð? Ögmundur hittir naglann á höfuðið.

Málflutningur Þórólfs í Icesave málinu hefur verið með ólíkindum allt frá upphafi. Hann hefur vakinn og sofinn reynt að telja fólki trú um að Icesave skuldbindingin sé ekkert tiltökumál fyrir okkur Íslendinga. Við séum svo rík þjóð, að okkur muni nánast ekkert um að borga þessa smámuni.

Þórólfur, sem er forseti Hagfræðideildar Háskóla Íslands, heldur því fram í Morgunblaðinu í dag, að það sem falli á Ísland vegna Icesave sé á núvirði einhvers staðar á bilinu 120 – 180 milljarðar króna. Þetta eru tölur, sem ekki hafa sést fyrr og hagfræðiprófessorinn lætur þess ekki getið hvaða forsendur hann gefur sér. Hvaða vexti notar hann við að núvirða skuldbindinguna? Hver er talan, sem hann er að núvirða. Hvaða gengisþróun gefur hann sér? Það er endalaust hægt að leika sér með tölur í hagfræðinni til að fá nánast þá útkomu, sem hver óskar sér.

Þórólfur stundar mikla hugarleikfimi í grein sinni í Aftenposten þar sem hann spáir efnahagslegum hörmungum fyrir Ísland felli þjóðin Icesave lögin. Þar kastar hann fram hinum og þessum tölum og stærðum, sem aðeins eru til í hans eigin hugarheimi. Sem endranær, í aðkomu sinni að Icesave umræðunni, upplýsir Þórólfur lesandann ekki um þær forsendur, sem hann gefur sér fyrir dómsdagsspá sinni. Það má geta sér þess til að fabúleringar deildarforsetans byggist á því að ef þjóðin felli Icesave sé það lokaleikur í málinu, sem er að sjálfsögðu fásinna.

Þórólfur virðist ekki hafa kynnt sér útreikninga Sigurðar Hannessonar stærðfræðings, sem birtust í júní sl. Sigurður hefur skoðað viðskiptajöfnuð þjóðarinnar frá lýðveldisstofnun,  þegar þjóðin var fátæk og byggði allt sitt á útflutningi. Skemmst er frá því að segja, að einungis í sex ár af þeim sextíu og fjórum, sem Sigurður skoðaði, var viðskiptajöfnuðurinn jákvæður um þau 3,2 prósent eða meira, sem nauðsynleg eru til að hægt verði að greiða Icesave skuldbindinguna.

Staðreyndin er nefnilega sú, að það þarf að borga Icesave í grjóthörðum pundum og evrum. Þá peninga þarf að búa til með jákvæðum viðskiptajöfnuði. Ekki er nægilegt að horfa á útflutningstekjur Íslands eins og deildarforsetinn og ýmsir aðrir, sem telja Icesave ekkert mál, virðast gera. Það verður að horfa á það sem stendur eftir af útflutningstekjunum, þegar búið er að greiða fyrir aðföng og afborganir af erlendum lánum atvinnulífsins. Þórólfur virðist horfa á íslenskt atvinnulíf og verðmætasköpun á Íslandi með augum og skilningi þess, sem lokaður er efst uppi í fílabeinsturni ríkiskerfisins og akademíunnar.

Þórólfur sagði í viðtali við Pressuna í gær, að það sé lélegt viðskiptamódel að skrökva og sakar Fjármálaeftirlitið um að hafa skrökvað að Hollendingum um stöðu Landsbankans. Þeim ásökunum hefur þegar verið svarað. Ásakanir um ósannindi hitta prófessorinn sjálfan fyrir. Allur málflutningur hans í Icesave virðist vera byggður á einhverju öðru en raunverulegu mati á stöðu Íslands og umfangi Icesave.

Þórólfur hefur verið sem gjallahorn breskra og hollenskra sjónarmiða sem og íslenskra stjórnvalda, sem kosið hafa að að bera íslenska hagsmuni fyrir borð. Nú er svo komið, að hér á landi hlusta menn ekki á þetta raus lengur. Þá rýkur deildarforseti hagfræðideildar Háskóla Íslands til og fer með fleipur í erlendum fjölmiðlum. Ekki verður betur séð en að deildarforsetinn sé í flokkspólitískum stellingum samfylkingarmanns, sem ann flokknum meira en þjóðinni.

Málflutningur Þórólfs er Háskóla Íslands á allan hátt til skammar.