Kröfuhafaklúbbur - ekki norræn velferð

Í Fréttablaðinu í gær birtist aðsend grein eftir Jóhönnu Sigurðardóttur, forsætisráðherra. Jóhanna virðist enn reiða sig á ræðuritarann, sem flutti Hrafnseyri úr Arnarfirði yfir í Dýrafjörð og skrifar hann nú blaðagreinar fyrir hana. Ég vona í öllu falli að Jóhanna hafi ekki skrifað greinina sjálf og að einhver eðlileg skýring sé á því að forsætisráðherra landsins sendi frá sér annað eins samansafn af ósannindum og rangfærslum og finna má í greininni.

Jóhanna byrjar grein sína á því að hreykja sér af því að Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn hafi staðfest frábæran árangur í ríkisfjármálum þar sem öll efnahagsleg markmið samstarfs Íslands og AGS hafi náðst. Þetta er ekki alveg rétt hjá forsætisráðherra. AGS lýsti sérstökum áhyggjum af því að ekki skuli hafa verið ráðist í skuldaleiðréttingu heimila og fyrirtækja auk þess sem viðurkennt var að gengisstöðugleikinn stafar af gjaldeyrishöftum en ekki því að búið sé að leggja grunn að stöðugum gjaldmiðli hér á landi.

Þá fullyrðir forsætisráðherra að tekist hafi að lækka rekstrarhalla ríkissjóðs úr 215 milljörðum 2008 niður í 18 milljarða á NÆSTA ÁRI. Er ekki best að bíða eftir niðurstöðum næsta árs áður en við fullyrðum eitthvað um þær? Það stefnir í að hallarekstur ríkissjóðs verði mun meiri á þessu ári en ráð var fyrir gert og því er í besta falli hæpið að slá einhverju föstu um framtíðina, sem ekki er í hendi.


Það vekur sérstaka athygli að forsætisráðherra fullyrðir að búið sé að lækka skuldir heimilanna um 144 milljarða. Hér lepur ráðherrann upp áróður samtaka fjármálafyrirtækja, sem þegar hefur verið hrakinn. Það er einfaldlega ósatt að búið sé að lækka skuldir heimilanna um 144 milljarða. Af þessari upphæð eru 120 milljarðar til komnir vegna þess að gengistryggð lán voru dæmd ólögleg. Ekki nóg með það, heldur hafa bankarnir ekki lækkað þessar skuldir í bókum sínum. Það er ekki einu sinni búið að skila þýfinu. Þvert á móti. Bankarnir hafa hagnast um 120 milljarða frá hruni.Sá hagnaður stafar að mestu leyti af því að skuldir heimila og fyrirtækja hafa verið endurmetnar til hækkunar og standa þannig undir hagnaði og eigin fé bankanna.

Þetta er í fullu samræmi við skotleyfið, sem ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur gaf á íslenska skuldara vorið 2009. Enn ein birtingarmynd þess skotleyfis er uppgjör Arion banka fyrir fyrri hluta þessa árs. Bankinn skilar tugmilljarða hagnaði vegna endurmats eigna. Mikill meirihluti hagnaðarins rennur til gamla Kaupþings í samræmi við skotleyfið, sem Jóhanna Sigurðardóttir og Steingrímur J. Sigfússon gáfu hrægömmum á íslensk heimili.

Það er ótrúleg bíræfni og ósvífni af hálfu forsætisráðherra að leyfa sér að skrifa um lækkun skulda heimilanna, sem hún hefur gefið kröfuhöfum gömlu bankanna skotleyfi á.


Forsætisráðherra vitnar í Hagstofu Íslands til sanninda um að störfum hér á landi hafi fjölgað um 3600 á síðustu tveimur árum. Hagstofan kannast ekki við þessar tölur og hvergi í ritum hennar eða á heimasíðu er að finna upplýsingar, sem líklegt er að ráðherrann hafi getað byggt málflutning sinn á. Raunar gefur Hagstofan ekki út neinar tölur um „fjölda starfa“. Ársfjórðungslega koma út upplýsingar um vinnumarkað. Þar birtast m.a. tölur um fjölda á vinnumarkaði og atvinnustig. Samkvæmt nýjustu tölum var atvinnustig eilítið lakara á 2. ársfjórðungi 2011 en 2010, þannig að hér fer forsætisráðherra ekki aðeins með villandi upplýsingar heldur hreinar og beinar blekkingar.

Ef horft er til atvinnuleysis og brottflutnings er hins vegar ljóst að á fjórða tug þúsunda starfa hafa tapast hér á landi frá því fyrir hrun. Þessi fólksflótti er enn í gangi og forðar því að staða atvinnumála sé enn skelfilegri en raun ber vitni.

Fjárfesting hér á landi er í sögulegu lágmarki og miklu lægra hlutfall landsframleiðslu en í þeim löndum, sem við miðum okkur við. Landsframleiðsla dróst enn saman á síðasta ári og hefur fallið um meira en helming frá því fyrir hrun ef reiknað er í öðrum gjaldmiðli en ónýtri krónu. Jafnvel í krónum reiknað dregst landsframleiðslan saman. Það er því rangt að Jóhanna og Steingrímur hafi útskrifast úr skóla AGS með láði. Þau eru skussar.


Í niðurlagi greinar sinnar fullyrðir forsætisráðherra að framundan sé erfiður niðurskurður og skuldaaðlögun hjá öðrum þjóðum – nokkuð sem við Íslendingar séum búnir að fara í gegnum. Þarna hljómar Jóhanna eins og biluð hljómplata. Kannski trúir hún því sjálf að búið sé að leiðrétta skuldir íslenskra heimila og fyrirtækja. Svo er ekki. Hér á landi situr ekki „norræn velferðarstjórn“ og hér er ekki verið að koma á „norrænu velferðarsamfélagi“. Sú ríkisstjórnarómynd, sem hér situr, gengur erinda erlendra kröfuhafa og vinnur ötullega að því að koma á „kröfuhafasamfélagi“, þar sem allt snýst um að tryggja og verja hag kröfuhafa. Skítt með heimilin.

Það er hart þegar forsætisráðherra landsins lætur sér ekki duga að fara með fleipur um árangur eigin ríkisstjórnar – við erum vön slíku – heldur gengur fram fyrir skjöldu sem talsmaður kröfuhafa í landinu og endurtekur lygaáróður þeirra. En það þarf svosem ekki að koma neinum á óvart. Það voru jú Jóhanna og Steingrímur, sem gáfu kröfuhöfum skotleyfið á íslensk heimili og fyrirtæki. Þeirra klúbbur er „kröfuhafaklúbburinn“.

Falla nú öll vötn til Dýrafjarðar.