Leggðu barnið á bakið!

Útbíuð í sýklum?

Átti samtal við hóp fólks í desembermánuði síðastliðnum. Þá var kúlan á undirritaðri farin að verða fyrirferðameiri og raunveruleikinn nálgaðist óðum. Nýr einstaklingur var væntanlegur innan tíðar.

Samtalið snerist um hreinlætis- og nú sprittæði nýbakaðra foreldra.  Hvort það væri óþarft, hvort hvítvoðungar hefðu kannski bara gott af „óhreinindunum“ sem fylgja okkur mannfólkinu.

Í fangi pabba

Eigi par von á barni er athyglin og fókusinn yfirleitt á konunni. Allir vilja vita hvernig henni líður á meðgöngunni og hvernig fæðingin gekk. Jú, kannski er hinn verðandi faðir spurður hvort hann sé ekki  örugglega góður við konuna...

Þreytandi vinkona

Þolinmæði gagnvart óumbeðnum ráðleggingum kvenna er eitthvað sem nýbakaðar mæður þurfa margar að tileinka sér.

„It´s a GIRL!“

„Var hjartslátturinn hraður?“

Já, hún var að tala um það, ljósan sem skoðaði mig.

„Þá er þetta stelpa, það er pottþétt.“

...

 

Trúði ekki að þetta væri að gerast

Í síðustu viku sögðum við sögu Hildar Guðjónsdóttur og mannsins hennar, Ýmis Vésteinssonar. En það var aðeins fyrsti hluti. Hér segir frá aðraganda fæðingar tvíburanna Óðins og Védísar sem komu tólf vikum fyrir áætlaðan fæðingardag. 

Frásögnin sem birtist síðasta föstudag, má skoða hér. 

Það sem allar barnshafandi konur óttast

Hildur Guðjónsdóttir og Ýmir Vésteinsson höfðu reynt að eignast barn í þrjú ár áður en tvíburarnir komu í heiminn. Eftir rannsóknir kom hormónaójafnvægi í ljós hjá Hildi, egg stækkuðu og þroskuðust sem skyldi, en eggjastokkarnir losuðu eggin ekki út í eggjaleiðarana.

Frétti rétt fyrir fæðingu að von væri á barni

„Sko, þú ert bara fullgengin með!“

„Með hvað?“ Spurði ég og kom alveg af fjöllum.

„Nú með barnið! Náum í pabbann!“ Hann fór fram, kallaði á Jónda og sagði:

„Til hamingju, þú ert að verða pabbi!“

Úr bókinni: Konur með einn í útvíkkun fá enga samúð.

Ég er með bókina í láni frá bókasafni og dett ofan í hana aftur og aftur, það er eitthvað heillandi við fæðingarsögur kvenna.  

Bumbugerðarmenn óskast

Eftir að auglýst var eftir myndum af barnshafandi konum til að birta á Barnapressunni létu viðbrögðin ekki á sér standa. Í pósthólfið streymdu inn myndir af fallegum kúlum. Og það skemmtilega við þetta allt hefur verið að sjá hve konur eru stoltar af bumbunni og því þrekvirki sem meðganga getur verið.

Ju minn, hvað þú ert gasalega lekker!

Barnshafandi fær gjarnan hrós þegar hún fitnar lítið, eða athugasemdir um hve myndarleg (leyniorð yfir ægilega stór) kúlan sé, hafi hún bætt töluvert á sig. Útlit, þyngd og stærð kúlu barnshafandi kvenna er „löglegt“ umræðuefni hvar og hvenær sem er.

Matnum grýtt í gólfið!

„Lababæ, Lababæ...“ sönglaði tveggja ára klukkan 07:15 í morgun og rölti á náttfötunum fram í stofu. Pabbanum tókst að leiða athygli hans að öðru, klæða hann og setjast við morgunverðarborðið. Sá eldri alveg með á nótunum og finnst þetta allt heldur spaugilegt.

Barnalán eða barnalán?

Að lána barni peninga, ómálga einstaklingi, sem veit ekki einu sinni hvernig á að segja nafnið sitt. Hvað er í gangi í þessu samfélagi?

Fitnað eða ólétt?

Nei sko! Ertu ólétt? ... er spurning sem konu langar alls ekki að fá, ef engin er von á barni. Og það er merkilegt hvað fólk lætur flakka og spyr, jafnvel á fyrstu vikunum, þegar leynd og pókerfeis verðandi móður eru allsráðandi.

„Þú átt von á þér, er það ekki?“ var spurt þegar níu vikur höfðu liðið. Uhh, jú...  „Já mér sýndist það, þú getur nú ekki falið þetta neitt lengur!“

Fjallþúfan

Mér finnst alltaf jafn gaman og gagnlegt að stúdera mannlegt eðli. Hlusta, horfa, skoða fólkið í kringum mig, og læra eitthvað nýtt. Markmiðið er að verða vitrari, þægilegri og skemmtilegri. Verða góð fyrirmynd tveggja ungra drengja.

Á námskeiði einu góðu sem ég fór á fyrir nokkrum árum lærði ég býsna margt, og svei mér þá ef, sumt er ekki enn að síast inn (er það kannski að vera djúpvitur? ). Eitt var að okkur líkar gjarnan vel við fólk sem er á einhvern máta eins og við sjálf og að við getum lært mjög margt af samferðarfólki okkar – sem er ólíkt okkur.

Ert þú með gott hjarta?

Það gerist ekki oft að ég stari hugsi út í bláinn á meðan kreditlistinn rúllar. Ég er reyndar orðin óþolandi kröfuhörð á bíómyndir og finnst tíma mínum illa varið yfir lélegri bíómynd.

Bleika tímabilið 25 árum seinna

Þær, og þeir, sem eiga stálpuð stúlkubörn hafa sennilega ekki komist hjá því að taka eftir svokölluðu bleiku tímabili þessarra yndislegu vera. Bleikt frá toppi til táar er langbest á ákveðnum aldri. Sjálf minnist ég þess ekki að hafa tekið út þetta ákveðna tímabil og á gömlum myndum klæðist barnið, ég, helst bláu.

Með nefið í láréttri stöðu

Eurovisjón á laugardaginn, mörg nef upp í loft og telja viðburðinn eitthvað allt annað en sér samboðinn. Ég ligg svo sem ekkert yfir lögunum með penna í hönd og skrái niður stigin, en næ einhvern veginn alltaf á síðustu dögunum fyrir úrslitakvöldið að hlakka til. Altso ef Íslendingar eru í lokahópnum.