Veruleikafirrt þjóð - lýðskrumandi stjórnarandstaða

Ég er ósammála þeim sem telja að Íslendingum beri ekki að axla ábyrgð á Icesave-innlánsreikningunum. En það er engu að síður gild skoðun. Botnlaus er hins vegar sú veruleikafirring að telja að Íslendingar geti skotið sér undan þessari ábyrgð. Því öll Evrópa, allur heimurinn er sammála mér, bara hluti Íslendinga er ósammála. Gegn skoðun alþjóðasamfélagsins geta Íslendingar ekki staðið.

Nú er búið að koma málinu í þann skásta hugsanleg búning sem hugsast getur. Innstæðurnar eru á láni sem ekki þarf að byrja að greiða af fyrr en eftir sjö ár og eignir Landsbankans ganga upp í, hugsanlega upp í allan höfuðstólinn.

Tilbúið stjórnarfumvarp um málið liggur fyrir Alþingi. Hvers vegna dettur þá einhverjum í huga að vísa „deilunni“ til Evrópusambandisins, eða fá Bill Clinton til að miðla málum? Eru menn endanlega búnir að tapa glórunni? Það er engin deila, það er búið að semja um málið. Stjórnarandstaðan þarf bara að leyfa þinginu að greiða atkvæði um málið.

Þó að ég telji gáfnafar alþingismanna mjög misjafnt og hafi aldrei vitað jafnmarga óábyrga og vafasama pappíra á Alþingi eins og eftir hina meintu siðbót sem átti að verða með kosningunum í vor og skolaði haug af furðufuglum inn á Alþingi, þá held ég að meirihluti stjórnarandstöðuþingmanna geri sér grein fyrir því lengra verður ekki náð í þessu máli og þann Icesavesamning sem liggur fyrir þarf að samþykkja. Ég er t.d. sannfærður um að sjálfstæðismenn gera sér grein fyrir þessu. En þeir átta sig líka á því að Icesave-andstaða skaffar fylgi og þess vegna halda þeir uppi málþófi og lýðskrumi. - Þetta er auðvitað ekkert annað en ábyrgðarleysi og siðleysi.

Framganga Sjálfstæðisflokksins í stjórnarandstöðu er með þeim hætti að hann verðskuldar ekki að vinna eitt einasta atkvæði til baka af því fylgi sem hann tapaði í kosningunum í vor. Því miður er lýðskrumið hins vegar að auka fylgi flokksins.

Helst get ég fundið núverandi ríkisstjórn til foráttu að hún leggur of mikla áherslu á skattahækkanir og of litlar á niðurskurð í þeirra erfiðu stöðu sem ríkisfjármálin eru núna. Um daginn mætti hins vegar varaformaður Sjálfstæðisflokksins, Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir, í Kastljós og vældi hástöfum undan tímabundnum niðurskurði á fæðingarorlofi og beitti þar fyrir sig klassískum vinstri sinnuðum kvenréttindarökum.

Þar með er fokið í öll skjól fyrir hófsama hægrimenn á Íslandi. Hvernig geta þeir kosið þetta framar?

Tækifærismennskan er algjör og gegnheil.