Siðferðistíðarandinn

Bankastarfsmaður hefur nú gert sig að athlægi heimsbyggðarinnar vegna þess að hann var að skoða mynd af fáklæddri fyrirsætu á tölvuskjánum sínum í beinni sjónvarpsútsendingu.

Málið þykir mikið hneyksli og yfirmenn bankans ætla að grípa til harðra aðgerða. Maðurinn var þó ekki að skoða gróft klám í vinnutímanum heldur viðhengi við tölvupóst sem innihélt myndir af fáklæddri fyrirsætu, ábyggilega ekki grófari myndir en sjá má í slúðurdálkum margra þeirra netmiðla sem keppast við að birta fréttir um málið.

Þessa dagana eru íþróttastjörnur að missa mannorðið og auglýsingasamninga vegna framhjáhalds, jafnvel fyrirliðastöður í landsliði.

Kynlífið er stöðugt viðfang valdabaráttu sem snýst um að ráða mælikvörðunum um hvað telst siðlegt á hverjum tíma.

Í dag er kvenkyninu uppálagt að tjá sig af krafti um blautleg málefni. Það er ágætt enda hafa konur mátt sæta kynferðislegri kúgun öldum saman og sæta henni ennþá víða um heim. Bókin Votlendi var að koma út í íslenskri þýðingu en um er að ræða að sögn ákaflega klámfengna bók eftir unga þýska stúlku, en bókin hefur vegna þessa innihalds slegið í gegn. - Efast má um að karlmaður sem skrifaði klámfengið bókmenntaverk í dag fengi náð fyrir augum bókmenntaheimsins, áður þekktur höfundur kæmist kannski upp með það en ekki væri þetta leiðin fyrir óþekktan karlkynshöfund til að komast á kortið.

Það sem truflar mig við fréttina um bankastarfsmanninn óheppna er að fólk virðist telja sér trú um að hann hafi verið að gera eitthvað rangt og skammarlegt. Hvað er eðlilegra en að skoða myndir af fáklæddri fyrirsætu sem einhver sendir manni í tölvupósti? Enginn á að þurfa að láta duttlungafullt og síbreytilegt almenningsálitið segja sér hvað hann má skoða, ekki einu sinni miðaldra karlmaður.

Í gegnum aldirnar hafa siðapredikarar sífellt verið að segja okkur hvernig við eigum að haga okkur í kynferðisefnum. Í þeim efnum er engin ástæða til að gera greinarmun á kirkjunni og feministum. Allir ættu að reyna að láta sína eigin dómgreind ráða því hvað þeir taka sér fyrir hendur og hvað þeir láta ógert á þessu sviði, en ekki hugmyndastrauma sem predikarar dagsins veita inn í þjóðlífið.