Pólitísk rétthugsun og örlög Peters Connelly

Hræðíleg örlög sveinbarnsins Peters Connelly hafa snert marga Íslendinga undanfarið einfaldlega vegna þess að Pressan tók þá réttu ritstjórnarlegu ákvörðun að fjalla mjög ítarlega um málið og á sláandi hátt. Núna þegar staðreyndir þessa ólýsanlega skelfilega máls liggja fyrir þá er erfitt að tjá sig um það á vitrænan hátt án þess að leitast við að setja það í þjóðfélagslegt samhengi.  Ef Peter litli var einungis fórnarlamb einskærrar illmennsku tveggja manneskja þá er lítið meira um málið að segja. Ég held hins vegar að þessi fallegi og saklausi drengur sem þjáðist ólýsanlega og án nokkurrar vonar eða vitneskju um gott líf hafi verið fórnarlamb annars vegar sjúklegrar eigingirni og hins vegar pólitískrar rétthugsunar.

Móðir hans hafði aldrei unnið handtak um ævina en lifað á félagslegum bótum. Líf hennar snerist um ofát, vefráp, kynlíf og reykingar. Eigingirni hennar var svo botnlaus að hún hafði engan áhuga á að hugsa um son sinn og misþyrmti honum þegar hann truflaði ánægjustundir hennar. Í ofanálag fékk hún kynlífsþörf sinni fullnægt með því að taka saman við helsjúkt úrþvætti sem var heltekinn af pyntinga- og barsmíðaáráttu sem hann fékk útrás fyrir á kornungu barninu án þess að móðirin gerði nokkuð því til varnar.

Barnaverndaryfirvöld á staðnum höfðu í sinni þjónustu starfsfólk sem ýtti á undan sér erfiðum málum en sótti sér launahækkanir og aukinn starfsframa með orðagjálfri og veruleikafölsun. - Þegar Peter Connelly litli var fluttur alblóðugur og meðvitundarlaus á spítalann var móður hans mest umhugað um að finna sígaretturnar sínar. - Við dauða hans var barnaverndarfulltrúinn harmi sleginn yfir því að missa starfið sitt.

Þannig varð litla barnið fórnarlamb helsjúkrar eigingirni nútímans: móðurinnar sem var meira umhugað um eigin búklega ánægju og fíknir en barnið sitt, barnaverndarfulltrúans sem vildi hafa djobbið sitt þægilegt og kvalalosta kærastans þar sem fíknin er hástig eigingirni sem orðin er fullkomlega siðblind.

En annað samtímaeinkenni, pólitísk rétthugsun, átti líka sinn þátt í örlögum litla drengsins.

Pólitísk rétthugsun snýst um það að tilteknar skoðanir eru fyrirfram ólíðandi og engin færi eru gefin á rökræðu um þær, á meðan aðrar tilteknar skoðnar eru teknar sem fyrirfram gefin sannindi. Stundum hljómar tal um pólitíska rétthugsun sem nöldur í hægri mönnum og karlrembum. Ef við hefjum okkur yfir alla flokkadrætti og reynum að horfa hlutlaust á þetta málefni þá blasir við að pólitísk rétthugsun er áþreifanlegur veruleiki í nútímanum og hún getur verið afar skaðleg.

Stundum getur pólitísk rétthugsun birst með jákvæðum hætti, t.d. þegar hún líður ekki að fólk sé hrakyrt vegna litarháttar eða kynhneigðar. Heildarskilgreiningar á hópi fólks eftir t.d. litarhætti eða kynhneigð eru í eðli sínu fasískar enda afneita þær einstaklingseðlinu, einstakri tilveru hvers og eins.

Gallinn er sá að pólitísk rétthugsun alhæfir líka um eðli aðstæðna og fólks, afneitar þar með einstaklingseðlinu og í raun hlutgerir. Hér eru nokkur dæmi um viðteknar skoðanir sem flokkast undir pólitíska rétthugsun:

• Konur eru eðli sínu friðsamar og ekki ofbeldishneigðar - ólíkt körlum
• Engin manneskja (og þá allra síst kvenmaður) er í eðli sínu ill, gerist hún sek um illvirki er þjóðfélagsaðstæðum hennar um að kenna
• Heimilisofbeldi snýst um ofbeldi karla gegn konum og stundum börnum
• Vandamál velferðarþjónustu geta aldrei verið á þá lundina að of vel sé veitt; þegar fólk verður fátækt að bráð bregst velferðarkerfið, hinn möguleikinn, að það skammti einhverjum of vel, er ekki til umræðu
• Allar vændiskonur eru fórnarlömb og allir viðskiptavinir þeirra eru að beita þær ofbeldi

Í tengslum við síðasttöldu skoðunina er það harla kaldhæðnislegt að í fyrsta raunverulega mansalsmálinu sem dómtekið er á Íslandi reyndist gerandinn vera kona.

Pólitísk rétthugsun er vel meint en í veruleika getur hún verið fasísk og eyðileggjandi vegna þess að hún afneitar einstökum veruleika hverrar manneskju og sérhverra aðstæðna. Hún beitir einföldum alhæfingum á flókið mannlíf og er því veruleikafirrt.

Ég hef engan áhuga á því að kasta rýrð á kvenkynið né hvarflar annað að mér en karlkynið hafi tölfræðilegan vinning þegar kemur að ofbeldisverkum. En það breytir ekki því að reglulega les ég fréttir um konur sem misþyrma börnum, myrða börn, misnota börn kynferðislega, allt frá kynóðum kennslukonum í unglingaskólum til barnaklámsframleiðenda á leikskólum Að gera ekki ráð fyrir illsku kvenkynsins í nálgun á barnaverndarmál er því fráleitt og nánast glæpsamlegt.

Í hvert skipti sem framferði móður Peters Connelly var tilkynnt til barnaverndar- og félagsmálayfirvalda fékk hún meiri aðstoð, betra húsnæði. Vegna þess að nálgunin er sú að þegar móðir fer illa með barn sitt þá er hún ekki sökudólgurinn heldur kerfið og þjóðfélagið. Hið feminíska félagsmálabákn Vesturlanda elskar konur en því þykir bara vænt um börn sem viðhengi við konur.

Það besta sem hefði getað komið fyrir Peter Connelly og móðir hans hefði hins vegar verið það að hann hefði verið tekinn frá henni, hún hefði verið svipt öllum bótum og fengið öflugt spark í sinn akfeita og húðlata afturenda, beint út á láglaunamarkaðinn þar sem hún hefði haft virkilega gott af því að þrífa salerni eða vinna við færiband í verksmiðju.

Íhaldssamar skoðanir þess efnis að sumt fólk hafi það of gott á bótum og ætti að drullast til að vinna fyrir sér eru taldar óferjandi í heimi hinnar pólitísku rétthugsunar. Mál eins og þetta sýnir hins vegar að slíkar skoðanir eiga fullan rétt á sér.

Móðir Peters Connelly og kærastaúrþvættið hennar eru vissulega í allra besta fallli viðurstyggilegt hyski. En mannúðarstefnan sem segir að þau séu það ekki að upplagi heldur hafi uppeldi og þjóðfélagsaðstæður att þeim fram af brún siðferðis og góðmennsku felur engan veginn í sér að svona fólk eigi að fá að ala upp börn. Ef það fær að gera það verða börnin ofbeldisfólk ef þau á annað borð lifa af hrylling barnæskunnr.

Öll börn eru börnin okkar. Þarna var eitt þeirra kvalið og myrt. Við eigum að snúast til varna.

Ég fordæmi sjúklega eigingirni nútímamannsins!

Ég fordæmi pólitíska rétthugsun!