Það sem Jón Páll gat látið ofan í sig

Meðfylgjandi mynd sýnir helgarskammtinn hans Jón Páls Sigmarssonar eins og hann sýndi Samúel hann sumarið 1987. Mjólkurhristingur með fiski, kartöflum, próteini, brauðmolum, ávaxtasafa, banönum og hráum eggjum var meðal þess sem kappinn lét ofan í sig á aldeilis skrautlegum íþrótta- og matarferli. Það var Gunnlaugur Rögnvalddson, þáverandi blaðamaður og ljósmyndari hjá Samúel, sem ræddi við Jón Pál og verður gripið niður í fróðlegt spjall þeirra hér á eftir.


Tröllvaxinn, 140 kg að þyngd, vöðvafjall, fita innan við 10% af þyngd líkamans. Vinsæll íþróttamaður. Þannig var meistara vaxtaræktar og kraftmóta í áratug (þegar hér var komið) lýst í inngangi. Slíkur maður hlýtur að þurfa mikið brennsluefni.


Stórt fat undir matarskammtinn hans í stað matardisks

„Ég sprengfylli ekki magann í hverri máltíð, heldur borða lítið 5-6 sinnum á dag. Það er betra að hafa jafna næringu allan daginn,” sagði Jón Páll þegar Gunnlaugur hitti hann að máli í mötuneytinu í JL húsinu við Hringbraut. Þar borðaði hann oft hádegisverð ásamt öðrum kraftlyftingamanni, Hjalta Úrsusi.
   „Þegar ég kem hérna hlaupa stelpurnar í eldhúsinu til og sækja stórt fat undir matinn handa mér. Þeim finnst venjulegur diskur ekki nægja … Síðan eru oft aukadiskar undir kartöflur og grænmeti. Þær fóðra mann vel, blessaðar. Mér finnst skammtarnir í minna lagi á mörgum veitingastöðum. Á meðan leifa sumir tittirnir matnum sínum,” sagði Jón Páll léttur á brá.
   Jón Páll var á þessum tíma nýlega fluttur í nýtt hús við Hringbraut og kvaðst oftast borða heima hjá sér. „Ég borða mikið af kjöti og fiski á hverjum degi. Þegar ég var yngri og bjó í foreldrahúsum, þá fékk ég stundum fisk fimm daga vikunnar og var orðinn ansi leiður á honum. Núna finnst mér nýr fiskur mjög góður, enda er hann mjög hollur. Kartöflur og hrísgrjón borða ég mikið með aðalmáltíðum. Þetta tvennt er mjög kolvetnaríkt og gott fyrir líkamann þegar ég er að lyfta lóðunum á æfingum til að ná upp styrk og vöðvamassa.”


Hrærir saman próteini, brauði, hrökkbrauði og ávaxtasafa

„Ég elda mikið sjálfur og finnst nautakjöt mjög gott. Ég skelli því á pönnu, krydda og borða með kartöflum. Þetta er ágætt saman, án auka krúsindúlla, sósu og þess háttar. Fólk blandar alltof oft óþarfa við matinn, t.d. deigi eða fituleðju á fisk. Ég sker alla fitu burt af kjöti og borða ekki bjúgu og þess háttar. Ég er mjög nýtinn á matinn, nota oft vel úr ísskápnum og öðrum skápum.
   Eitt sinn kom kunningi minn úr sportinu í heimsókn. Ég bauð honum próteindrykk og hófst handa við framleiðsluna. Dró fram fisk, próteinduft, kartöflur, brauðmola, hrá egg, mjólk, ávaxtasafa og banana. Ég blandaði þessu öllu saman og úr varð eðaldrykkur. Kunningi minn kúgaðist, vildi ekki sjá drykkinn! Ég kláraði því báða skammtana … Ég borða ýmislegt sem flestir létu aldrei ofan í sig, m.a. skyr með grjónagraut. Það er mikið af kolvetnum og próteini í þeirri blöndu.
   Talandi um prótein þá kaupi ég mikið af hreinu próteini og blanda því saman við drykki. Eitt af því sem ég drekk á hverjum degi er blanda úr próteni, brauði, muldu hrökkbrauði og epla- eða appelsínusvala. Þessu sulla ég saman og drekk aldrei minna en einn lítra 5-6 sinnum á dag. Ég passa þó að drekka þetta ekki á kvöldin, próteininntaka veldur álagi á nýrun og þau þurfa sitt frí. Síðan tek ég lýsi á hverjum degi, það hjálpar m.a. liðamótunum.”


Borðaði undanrennuduft sem ætlað var kálfum

Matarvenjur Jóns Páls hafa alltaf verið óvenulegar. Hann hefur ýmist þurft að byggja upp vöðvana fyrir átök í lyftingunum og á kraftamótum, eða rýra sig fyrir vaxtaræktina. Gegnum árin hefur hann því prófað ýmiss konar fæðutegundir, notað fæðu úr ólíklegustu áttum, stundum viljandi, stundum óvart.
   „Þegar ég var að byrja sem strákur í lyftingum var mér sagt að það væri mjög gott fyrir uppbygging líkamans að borða undanrennuduft. Ég fór því á fund sölumanna í Osta- og smjörsölunni inni á skrifstofu. Þar sátu stúlkur og vélrituðu. Ég spurði eina sem var að afgreiða pantanir hvort þau ættu undanrennuduft. Hún spurði á móti hvort ég meinti undanrennuúða. Ég sagði að það hlyti að vera. Þá spurði hún hvort ég væri bóndi, sem ég neitaði. „Í hvað ætlarðu að þá að nota þetta,” spurði hún. „Éta þetta,” svaraði ég. Ritvélarnar þögnuðu og fólkið á skrifstofunni horfði á mig stórum augum. Ég skildi hvers vegna þegar ég fékk duftið. Það var í 25 kg sekk, merktum „Undanrennuduft til kálfaeldis”! Ég kláraði úr sekknum á þremur mánuðum, blandaði duftið út í mjólk. Þetta var ógeðslegur drykkur, gulur á lit og ég þurfti að borða hann með skeið. En ég óx hratt á þessu tímabili.”


Borðaði 30-36 egg á dag

Fleira óvenjulegt hafðist Jón Páll að. „Á tímabili torgaði ég 30-36 eggjum á dag, en þau fóru illa í maga. Núna borða ég ekki nema 3-4 egg á dag. Prótein hef ég líka innbyrt í miklu magni. Á tíu ára tímabili hef ég kyngt um 300 kg af hreinu próteini, en það kaupi ég í 6 kg dunkum. Það veitir ekki af þessu í átökin.
   En ég hef ekki alltaf verið síborðandi, stundum koma kaflar sem maginn fær litla næringu, ekki oft þó. Þegar ég var að vinna í íbúðinni minni þá gaf ég mér engan tíma tll að borða. Ég mjókka óheyrilega þegar ég borða ekki mikið, mittið hverfur – bingó! Fyrir vaxtarræktarmótin, sem ég hef tekið þátt í, mátti ekki borða mikið. Málið var að skera alla fituna af líkamanum. Til að vera fljótur að innbyrða næringuna, sem þurfti náttúrulega að vera einhver hvern dag, þá blandaði ég saman skyri, eplasvala og fiski og drakk. Það var mjög gott.”


Skil ekki væl í fólki sem getur ekki grennt sig

„Svona hef ég ýmist stælt mig eða grennt og skil því ekki þetta væl í fólki sem segist ekki geta grennt sig. Ég tel að það hafi hafi hreinlega ekki nægilegan sjálfsaga, það er of gott við sjálft sig. Ég grennti mig fyrir vaxtaræktarmótin. Þetta var erfitt fyrst, en þegar maður er kominn af stað og sér árangurinn fer þetta að verða gaman. Þegar þú ert kominn á skrið rennur þetta af þér.
   Það er mikilvægt fyrir fólk sem ætlar að megra sig að drekka mikinn vökva, vatn. Það skolar burt eiturefnum úr fituvefjunum, sem oft valda vanlíðan fólks í megrun. Það á að borða mikið af ávöxtum, grænmeti, mögru kjöti og fiski. Til gamans má geta þess að fólk í Japan telur að eftir því sem það borðar meiri þorsk því greindara verði það. Ég borða lítinn þorsk …,” sagði Jón Páll, glettinn. „Með megruninni ætti fólk að hreyfa sig, fara út að ganga eða létta sundæfingu. Það þarf ekki endilega að djöflast, bara að fá hreyfingu. Þá gengur dæmið upp, kílóin fjúka. Ég vil hins vegar ná mér í kíló – ekki af fitu heldur vöðvum … vöðvum …!”