Útlendingum á Íslandi send öflug skilaboð – hvað með alla hina?

Ég ætla í upphafi að varpa fram tveimur spurningum:

1. Veldur tilviljun því að útlensk kona, nánar tiltekið suðuramerísk kona,  muni njóta þess vafasama heiðurs í seinni tíð að verða fyrst dæmd fyrir vændi hér á landi, eða ætti ég að segja hórmang?

Hugsjónavoði Vinstri grænna

Ég er hugsi yfir ríkisstjórninni okkar. Hugsi yfir hinni sömu ríkisstjórn og ég studdi og fagnaði eftir fall ríkisstjórnar Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar, hrunstjórnarinnar svonefndu. 

Af sóðaskap, einelti, sannleika og lygum

Margt má segja misgeðfellt um ástandið á Íslandi þessa dagana. Dugar þar að nefna kröpp kjör, atvinnuleysi, verðfall fasteigna, misskiptingu, óréttlæti og móralskt hrun hjá þjóðinni. En ekki er allt alslæmt. Vísbendingar eru um að nú sé að losna um stíflur sem áður tepptu frjálsar sálir. Að klakabönd séu að bresta.

Góðir foreldrar fá aldrei gull

Nú standa yfir ólympíuleikar í Vancouver þar sem milljónir manna fylgjast með afreksfólki keppa í vetraríþróttum. Þrautseiga íþróttamannanna er aðdáunarverð. Þjálfun keppendanna hefur árum saman miðast við að þeir „toppi“ á þessum leikum. Hinir bestu komast á verðlaunapall og hinir albestu hampa gullinu. Það hlýtur að vera stórkoslegt að koma heim með gullmedalíu frá ólympíuleikunum. Gullið segir að maður hafi staðið sig betur en allir aðrir.

Sólon svíkur hina stóru strákana

Það var skelfilegt að hlusta á Sólon Sigurðsson, fyrrum bankastjóra KB-banka, útskýra í samtali við Rúv hvers vegna hann hafði lánað Björgólfunum pening úr bankanum svo Björgólfsfeðgarnir gætu keypt Landsbankann!

Hrikalegt fordæmi Arion-manna

Gerir Arion-banki sér ekki grein fyrir því að þjóðin vill að hreinsað verði til í viðskiptalífinu á Íslandi? Hrun Moggans er dæmi um þetta. Fólk kaupir ekki blaðið vegna tengsla ritstjóranna við viðskiptalífið, tengsla þeirra við viðskiptalíf sem brást. Tengsla þeirra við viðskipta- og stjórnmálalíf sem ekki bara skuldsetti þjóðina upp í rjáfur heldur gerði okkur líka að glæpamönnum í huga umheimsins.

Verður dópsala hluti af ríkisrekstri?

Árið er 2012, segjum 3. febrúar. Ungur ógæfumaður er handtekinn í Leifsstöð með 300 grömm af kókaíni. Hann geymir efnin í rassinum á sér og er söluandvirðið metið á fimm milljónir króna. Hann gæti átt á von á fangelsisdómi en kókaínið verður ekki gert upptækt. Það er nefnilega 2012. Fátækt vex dag frá degi, félagsleg vandamál eru fjölmörg, heilbrigðiskerfið er að liðast í sundur og ríkið munar um sérhverja krónu.

Fréttamenn ríkisins standi sig í stykkinu

Um helgina hafa landsbyggðarmenn bölsótast mikið yfir niðurskurði svæðisstöðva Ríkisútvarpsins sem eðlilegt er þegar dreifbýlið missir þjónustu. Enn eitt höggið er staðreynd og það er hundfúlt. Hitt virðist þó alveg  gleymast á hvers ábyrgð það er að staðan er eins og hún er. Það er ekki bara vondu körlunum fyrir sunnan að kenna. Sökin er líka okkar í héraði.

Uppsagnirnar á Rúv fordæmisgefandi hjá ríkinu?

„Vaninn er eins og múrhúð sem situr utan á okkur, siðirnir halda okkur saman,“ er haft eftir Herbert Spencer heimspekingi. Víst er að vaninn er harður húsbóndi, vaninn segir sem dæmi mörgum sjónvarpsáhorfandanum að það verði  menningarslys að missa þulurnar í Ríkissjónvarpinu. Ríkisútvarpið mun með boðuðum niðurskurðaraðgerðum sínum ekki bara svipta tæpa þrjá tugi starfsmanna sinna atvinnunni heldur einnig svipta landsmenn margskonar þjónustu sem þeir hafa vanist, þulunum, gæðaefni í kastljósinu, landsbyggðarfréttaþjónustu ýmisskonar og er þá fátt eitt talið.