Áætlun djöfulsins

Þegar litið er til hrunsins á Íslandi staldrar maður oft við það hversu margir mismunandi óheppilegir og óskynsamlegir þættir leiddu til hrunsins og þess að afleiðingar bankahrunsins urðu jafn skelfilegar og raun ber vitni. Nánast er eins og Belsebúb sjálfur hafi lagt á ráðin um að koma íslensku þjóðinni á vonarvöl, þó ekki sé verið að draga úr ábyrgð einstaklinganna.

Menn sem gubba í ruslafötur

„Allt fjármálakerfið er á barmi hruns“, lýsti fjármálaráðherrann alvarlega yfir. Bankarnir voru að falla eins og spilaborg. Hann gekk inn á skrifstofuna sína. Í næstum viku hafði hann sofið að meðaltali þrjá tíma á nóttu. Hann svimaði. Fjármálakerfið var að hrynja fyrir framan augun á honum. Hann fór á fjórar fætur og gubbaði í ruslafötuna.

Sturlungaöld hin nýja

Í kjölfar efnahagshrunsins ganga Íslendingar í gegnum nýja Sturlungaöld. Hin fyrri markaði lok þjóðveldisins og þar með sjálfstæðis þjóðarinnar. Þá drógu innbyrðis erjur og sundurþykkja úr þjóðinni allan mátt. Blóðsúthellingar eru nú sem betur fer af skornum skammti enda berjast menn að mestu með orðum og spuna í stað eggvopna og barefla.

Gjaldþrot Seðlabanka Íslands og Toronto Dominion

Undanfarna daga hafa ritdeilur átt sér stað milli nokkurra aðila um endurhverf veðlánaviðskipti Seðlabanka Íslands er leiddu til tæknilegs gjaldþrots hans. Það sem hefur vantað í umræðuna eru ástæður þess hversu há upphæðin sem Seðlabankinn lánaði á þennan hátt varð. Þar koma við sögu jöklabréf, svissneskir hagfræðingar og kanadískir bankar.