Valkyrja Sandra lenti í hrottalegu einelti alla sína skólagöngu: „Þetta gekk það langt að ég varð að hætta í framhaldsskóla líka vegna hótana um kjálkabrot og morðhótun“

Valkyrja Sandra Ásdísardóttir Bjarkadóttir flutti full tilhlökkunar til Borgarness þegar hún var að byrja í fimmta bekk. Því miður átti tilhlökkunin eftir að breytast í martröð þar sem Valkyrja átti eftir að lenda í hrottalegu einelti í mörg ár. 

„Ég byrjaði mína grunnskólagöngu eins og flest önnur börn 6 ára gömul. Spenningurinn var rafmagnaður og gengu fyrstu tvö árin stórslysalaus fyrir sig. Eftir 2. Bekk fluttum við fjölskyldan í Garðinn og þar eignaðist ég margar góðar vinkonur og var lífið ósköp auðvel tog skemmtilegt á þessum tíma,“

segir Valkyrja í einlægri færslu á síðunni sinni Natansmamma.

Eftir að Valkyrja flutti til Borgarness byrjaði hún í fimmta bekk og segir hún að þá fyrst hafi öll vitleysan og eineltið byrjað.

Fyrstu dagana í frímínútum mátti ég ekki vera með í neinu. Stelpurnar görguðu á mig og sögðu mér að hætta að elta þær og strákarnir spörkuðu mig niður í fótbolta. Eftir nokkrar vikur hafði ég eignast þrjár vinkonur sem var æðislegt. En alltaf voru þrjár aðrar stelpur sem voru þær vinsælu í bekknum sem réðu algjörlega ríkjum. Það gerðu allir eins og þær vildu og ef ekki þá var voðinn vís. Ég hef aldrei á ævi minni látið stjórna mér og því gerði ég ekki allt það sem þessi þrenning bað um og þá var ég auðvitað alveg ömurleg og fengu þær alla aðra í bekknum á móti mér.

Valkyrja segir þó að hún hafi átt eina góða vinkonu í bekknum en það var fötluð stúlka og gerðu þær mikið saman.

Þegar ég heyrði talað um hópverkefni þá rölti ég til hennar og við bjuggum til eitthvað algjört meistaraverk enda vorum við flottastar. En auðvitað fannst hinum það ekki, ég var að sjálfsögðu alveg sú hallærislegasta í augum þeirra að vilja vinna með fötluðu stelpunni.

Þetta skólaár skipti bekkur Valkyrju fjórum sinnum um kennara þar sem enginn þeirra réði við börnin.

Það kom þarna einn strákur um þrítugt sem að kenndi okkur í einhvern tíma, hann var fínasti strákur og af því að mér fannst hann ekki asnalegur þá var ég auðvitað skotin í honum.

Eineltið gagnvart Valkyrju ágerðist með árunum og þegar hún var komin í sjöunda bekk lenti hún í fyrsta líkamlega ofbeldinu.

Það var kynjaskiptur leikfimitími 2x í viku og á leiðinni í einn svoleiðis íþróttatíma hjá okkur stelpunum þá setti ég skóna mína í skóhilluna. Þá hafði ég víst sett þá á stað þar sem ein önnur stelpa var vön að setja sína skó og af því að ég svaraði fyrir mig þá réðust þær á mig. Þegar inn í klefa var komið brotnaði ég niður og þær sneru þessu auðvitað á mig, og þar við sat.

Þegar Valkyrja var komin í áttunda bekk eignaðist hún tvær vinkonur.

Þær voru samt frekar með hvorri annarri heldur en mér. Ef önnur þeirra var upptekin þá var hringt í mig.

Valkyrja hóf að æfa fótbolta og segir hún að fótboltaæfingarnar hafi verið skemmtilegustu tímarnir í lífi hennar.

Þá fannst mér ég vera eitthvað í lífinu. Í þessi einu skipti fannst mér ég vera partur af heildinni en ekki þessi ljóta, leiðinlega, hallærislega, í ljótu fötunum, nördinn og hreint út sagt bara ógeðið.

Í níunda bekk eignaðist Valkyrja svo fyrsta kærasta sinn.

Það komu tveir nýir krakkar í bekkinn og náðum við strákurinn vel saman. Einhverra hluta vegna náði hann líka vel við restina af bekknum og gat samt látið það ganga að vera að tala við mig. Við byrjum svo saman og erum saman í einn mánuð, þann tíma var ég hluti af hópnum.

Eitt kvöldið fékk Valkyrja undarleg skilaboð frá kærasta sínum sem fengu hana til þess að hugsa.

Hann skrifar til mín að hann vilji þetta ekki lengur sem mér fannst alveg ótrúlega spes þar sem tveimur klukkutímum áður hafði hann sent skilaboð sem hljómuðu einmitt öfugt. Korteri síðar fæ ég skilaboð frá einni af vinsælu stelpunni og spyr hún mig hvað ég ætli nú að gera. Ég man svo vel að ég svaraði henni : Ég er að spá í að fá mér epli en þú?

Daginn eftir mætti Valkyrja í skólann og segir hún að allar stelpurnar hafi verið virkilega hissa á því að sjá hana.

Þær bjuggust ekki við mér í skólann og hlógu auðvitað að mér fyrir að vera svona mikill aumingi að hafa látið þær ná honum af mér. Daginn eftir var hann síðan byrjaður með einni af þeim og það fannst þeim enn þá fyndnara.

Á þessum tímapunkti var Valkyrju farið að líða virkilega illa í skólanum og stóð hún frammi fyrir því í fyrsta skiptið að geta ekki lært sökum kvíða og ótta um það hvað hún fengi í hausinn næst.

Mér fannst orðin sem þau sögðu við mig mest særandi. Það var alveg sama hvað ég gerði ég var alltaf ógeðið, vond lykt af mér og ég var asnaleg og hallærisleg. Samt var ég ekkert öðruvísi en þau, það var ekkert verri lykt af mér og fötin mín voru ekkert öðruvísi, ég skil ekki enn þann dag í dag hvers vegna þau tóku mig fyrir.

Valkyrja greinir frá því að tíundi bekkur hafi verið hennar mesta martröð þar sem hún var stanslaust tekin fyrir.

Það vildi engin sitja við hliðina á mér, ég gat hvergi labbað öðruvísi en að fá eitthvað á mig, bókunum mínum var stolið, það var hellt kókómjólk í töskuna mína, ég var gýtt með grjóti og ég ætla ekki einu sinni að nefna allt það var svo ljótt. Þarna voru þær orðnar fjórar stelpur í broddi fylkingar og restin á eftir þeim eins og andarungar á eftir mömmu sinni.

Valkyrja kynnist þarna strák og verða þau góðir vinir. Eftir að hafa eytt miklum tíma saman enda þau sem par og hélt eineltið áfram gegn þeim báðum.

Ég man sérstaklega eftir einu atviki þegar við löbbum saman inn í Hyrnuna og mætum þar bekkjarbróður okkar, hann segir við þáverandi kærasta minn: Viltu ekki drífa þig heim og ríða ógeðinu? Í sama mund gengur æskulýðsfulltrúinnfram hjá og heyrir hvað hann segir, hann klappar á öxlina á bekkjarbróður okkar og gengur í burt. Þetta er gott dæmi um að fullorðna fólkið var orðið meðvirkt í því að ég væri bara algjört ógeð. Eitt skipti var haldin foreldrafundur vegna þess hversu slæmt ástandið var orðið og nefnir mamma mín að það þurfi að fara að gera eitthvað í þessu. Þá segir móðir annarrar stelpu að henni finnist allt í lagi að ég skuli vera lögð í einelti því þá fái hennar stelpa frið. Þar við sat, enginn sagði neitt.

Valkyrja segir að einnig hafi kennarar undna pressu frá samnemendum hennar verið farnir að taka þátt í eineltinu sem endaði á því að hún hætti að mæta í skólann, hóf að drekka og reykja og flosnaði upp úr öllu sem henni þótti eðlilegt.


Á þessum tíma var Valkyrja Sandra í mikilli uppreisn 

Í þau skipti sem ég mætti í skólann þá varð ég að sitja við hurðina svo ég væri enga stund að hlaupa út ef einhver ætlaði í mig. Ég sat auðvitað ein, því enginn vildi sitja með mér.

Valkyrja segir að undir lokin hafi hún alveg hætt að mæta í skólann en að hún hafi aldrei fengið frið.

Þetta gekk það langt að ég varð að hætta í framhaldsskóla líka vegna hótana um kjálkabrot og morðhótun.

Árið 2007 var Valkyrja komin á góðan stað í lífi sínu og ákvað að mæta á endurfundi sem haldnir voru meðal bekkjarfélaga hennar.

Þegar ég stend upp úr bílnum stendur stelpa sem hafði verið vinkona mín í níunda bekk fyrir utan hágrátandi, undir áhrifum áfengis. Hún tekur í báðar hendurnar á mér og biður mig afsökunar.

Valkyrja sagði stelpunni að hún skyldi fyrirgefa henni en að hún gæti aldrei gleymt þessu þar sem hún hefði verið hluti af hóp sem eyðilagði fyrir henni skólagönguna og æskuna.

Ég geng svo inn í húsið og þar var restin af fólkinu að taka á móti mér með handabandi, faðmlögum og afsökunarbeiðnum. Ég fer svo bara enda fannst mér ég ekki hafa neitt að gera þarna þetta var fólkið sem rændi mig æskunni og þeim fannst það ekkert stórmál enda búin að segja fyrirgefðu.

Valkyrja segir að það sem hafi fengið hana til þess að enda ekki líf sitt var örvænting móður hennar. Hún hafði samband við Stefán Karl leikara sem stofnaði Regnbogabörn, eineltissamtökin eftir að Valkyrja brotnaði niður og greindi móður sinni frá því að hún sæi enga leið út úr þessu aðra heldur en að láta sig hverfa.

Þann sama morgun og mamma hringir í Stefán Karl synti ung stúlka, jafngömul mér út á haf og kom aldrei aftur til baka. Það var ofsalegt sjokk. Það var þá sem ég áttaði mig á því að ég átti þetta ekki skilið, þetta væri ekki mér að kenna.


Synir Valkyrju 

Valkyrja ákvað að segja frá sinni sögu til þess að opna umræðuna um einelti. Hún segir að hún hafi í gegnum árin gert sér grein fyrir því að vandamálið liggi oft hjá foreldrum barnanna sem þurfa að ræða og fræða börnin sín um afleiðingar eineltis.

Það er aldrei of seint að segja frá sinni sögu. Þó ég hafi ekki hjálpað nema einni manneskju með þessu þá er það sigur fyrir mig.