Hönnuður um Inspired by Iceland: Sorglega líkt ömurleg- ustu landkynningu allra tíma

Það má segja að það sé kraftaverk að svona vel hafi tekist til við vinnslu myndbandsins á svo skömmum tíma eins og þarna var um að ræða. Þess vegna er leiðinlegt að sjá að hugmyndin að því komi ekki frá Íslandi, heldur af vefsíðunni Youtube. Þá er líka sorglegt hversu mikil líkindi eru með því og ömurlegustu landkynningu allra tíma, segir hönnuðurinn Dóra Ísleifsdóttir.

Pressan bar myndband átaksins Inspired by Iceland undir Dóru, sem starfar sem fagstjóri hjá Listaháskóla Íslands, og fékk hennar álit á myndbandinu.

Dóra hrósar framleiðendum myndbandsins fyrir sérlega hraðvirk vinnubrögð. Ekkert grín sé að finna til leikara, móta hugmynd, skrifa handrit og gera allt sem þarf til að gera kvikmyndaða auglýsingu. Í raun eigi ekki að vera hægt að gera auglýsingu á svo skömmum tíma.

Þess vegna þykir hennir jafnframt leiðinlegt að hugmyndin virðist ekki koma frá Íslandi, heldur bara frá vefsíðunni Youtube, og bendir spjallþræði á vefsíðunni þar sem bent er á svipað myndband sem notið hefur gríðarlegra vinsælda.

Mörgum er enn í fersku minni umdeild markaðsherferð Icelandair sem fór í loftið fyrir fyrir nokkrum árum. Dóru þykir myndbandið minna óþægilega mikið á það átak;

Ég velti því líka fyrir mér hvað það væri sorglegt að hugmyndin og myndmálið sé bara hársbreidd frá ömurlegustu landkynningu allra tíma sem var gerð fyrir Icelandair á sínum tíma og birt í London sem var undir yfirskriftinni Fancy a Dirty Weekend in Iceland.  Afhverju þarf að vera berrassað fólk í þessari landkynningu? Það lýsir eitthvað svo mikilli örvæntingu að vera svona ógurlega glöð öll og ekki bara glöð heldur líka gröð.

Dóra veltir líka fyrir sér hver markhópur myndbandsins sé, mikil áhersla sé lögð á hversu gaman er á Íslandi og mikið fjör, en minni áhersla á íslenska náttúru;

Ég velti því líka fyrir mér hvað er vitað um þá ferðamenn sem hingað koma; eru allir ferðamenn jafn „verðmætir“ eða er til dæmis hagstæðara fyrir ferðamannaiðnaðinn að fá hingað fuglaskoðara en partýljón? Ef til vill eru til útreikningar sem sanna að slíkt skipti ekki máli en þá eru það nýjar fréttir varðandi mörkun. Auglýsingafólk og auglýsendur um allan heim leggja mikið að sér til að finna „sinn“ markhóp og skapa sérstöðu sem ekki verður af þeim tekin þó samkeppnisaðilar með svipaða vöru auglýsi líka. Og því spyr ég hver er sérstaða Íslands sem áfangastaðar fyrir ferðamenn? Er hægt að setja fram eina ríkisauglýsingu fyrir þann ferðamannaiðnað sem hér er?

Dóra bendir á að átakinu sé ætlað að standa í stuttan tíma og vonast sé til þess að myndbandinu verði dreift milli vina og kunningja um allan heim. Hæpið sé þó að ætla að venjuleg auglýsing nái þeirri hylli sem að er stefnt;

Sú dreifing sem okkar auglýsing er að fá gæti í grófustu dráttum komið til af tvennu: Vorkunsemi og samhug. Þetta er ljómandi vel gert allt saman en bara ekki nógu spennandi til að fólkið í heiminum sé líklegt til að dreifa þessu vegna þess að efnið sé svo merkilegt í sjálfu sér.