Sverðaglamur innan stjórnarinnar

Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra ræddi í vikunni um að hún hlustaði á hvatningu til samstöðu. En þá væri líka ágætt að sýna að það sé hlustað.

Við sjálfstæðismenn höfum lengi kallað eftir þverpólitískri nálgun og samstöðu til lausnar skuldavanda heimilanna en það verkefni er gríðarlega stórt og varðar fjölbreytta hagsmuni. Gerðum það í síðustu viku, lok janúar og allt síðastliðið haust. Ekkert svar hefur borist frá ríkisstjórninni, sjálfum verkstjórnaraðilanum eins og þau vilja stundum láta kalla sig, ekki frekar en atvinnulífið fær nokkur svör um hvenær og hvernig haldið skuli af stað í uppbygginguna sem allir eru að spyrja um.

Það eina sem heyrist frá ríkisstjórninni er innbyrðis sverðaglamur, litlu er áorkað vegna innbyrðis ágreinings. Meira að segja forseti ASÍ sagði á fjölmennum fundi í Garðinum í síðustu viku um atvinnumál að það ríkti pólitísk kreppa í landinu.

Í þeim fáu málum sem snerta atvinnulífið og ríkisstjórnin kemur frá sér, eru skilaboðin annaðhvort stopp eða óvissa hvort sem litið er til orkunýtingarmála eða til okkar helstu atvinnugreinar, sjávarútvegsins. Vegna þessarar óvissu hafa menn, frá því að ríkisstjórnin komst til valda, haldið að sér höndum innan sjávarútvegsins með þeim afleiðingum m.a. að störfum fækkar og uppbygging stöðvast. Forsætisráðherra vill hlusta eftir samstöðu um stóru málin og fjármálaráðherra hefur sagt að nú séu ekki tímar pólitískra landvinninga. Samt sem áður leggur ríkisstjórnin upp með afdankaða hugmyndafræði sem fer langt með að eyðileggja mikilvægustu atvinnugrein okkar.

Ætlun stjórnarflokkanna er að auka pólitíska úthlutun á fyrndum aflaheimildum sem við vitum að mun kalla á offjárfestingar, minnkandi arðsemi og vinna gegn þeirri uppbyggingu í sjávarútvegi sem litið hefur verið til af hálfu annarra landa. Af orðum þingmanna stjórnarflokkanna og ráðherra má ráða að sú stefna skuli keyrð í gegn hvað sem tautar og raular. Um það verður ekki samstaða svo það sé sagt skýrt.

Vonbrigði verkalýðsfélaga

Að undanförnu hafa dunið yfir okkur yfirlýsingar frá félögum eins og Samiðn en þau lýsa yfir miklum vonbrigðum með þróun efnahagsmála, aðgerðarleysi stjórnvalda og þá stöðnun sem blasir við íslensku samfélagi.

Kristján Gunnarsson, formaður Starfsgreinasambandsins, tekur í gær undir þessi orð Samiðnar og segir ráðaleysið hafa verið viðvarandi allt frá því að stöðugleikasáttmálinn var gerður. Að atvinnuleysið sé fyrir löngu orðið óbærilegt. Það sama segja Samtök atvinnulífsins. Sköpun nýrra starfa verður að vera forgangsmál við uppbyggingu atvinnulífsins.

Verðmæta- og atvinnusköpun kemur hins vegar ekki af sjálfu sér. Til þess þarf verkstjórn en verra er að hafa verkstjóra sem þvælist óendanlega fyrir. Það þýðir ekki lengur að halda fólki upp á snakkinu um að allir í ríkisstjórninni séu svo svakalega uppteknir við að vinna þegar öll þjóðin upplifir annan veruleika. Ríkisstjórnin verður að fara að koma sér að verki.

Að réttlæta aðgerðarleysið með Icesave er fyrir löngu orðin hallærisleg fjarvistarsönnun til að fela getuleysi og ákvörðunarfælni ráðherra fyrstu vinstri ríkisstjórnar Íslands.