10. sep. 2009 - 09:05Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Ræða Obama í nótt: Mótum framtíðina en óttumst hana ekki

Barack Obama, forseti Bandaríkjanna, ávarpaði báðar deildir Bandaríkjaþings, og bandarísku þjóðina, í nótt að íslenskum tíma. Obama lagði mikið undir í ræðu sinni, sem fjallaði um eitt helsta baráttumál hans – umbætur í heilbrigðisþjónustu og sjúkratryggingum  í Bandaríkjunum. Bandaríkin eru eina þróaða lýðræðisríkið í heiminum, sem ekki tryggir öllum þegnum sínum heilbrigðisþjónustu. Í heila öld hefur staðið pólitísk barátta um þetta risavaxna mál og ræða forsetans í nótt kann að vera mikilvægasta ræða hans á forsetaferlinum.

Bandaríkin eru nokkuð sér á parti meðal þróaðra ríkja þegar kemur að heilbrigðisþjónustu. Þáttur ríkisins er afar takmarkaður og einskorðast nánast við eldri borgara og þá sem eru á framfæri ríkisins. Bandaríska ríkið kemur lítt að sjúkratryggingum og talið er að á bilinu 30-45 milljónir manna í Bandaríkjunum séu að öllu leyti án sjúkratrygginga – eða 10-15 prósent þjóðarinnar. Samt verja Bandaríkin nær helmingi meiru í heilbrigðismál, miðað við höfðatölu, en önnur þróuð ríki.

Í Bandaríkjunum eru margir fremstu spítalar í veröldinni og háskóla- og rannsóknarsjúkrahús þar eru í fremstu röð. Samt er málum svo háttað, að stórir hópar hafa lítinn aðgang að þjónustu heilbrigðiskerfisins. Með lögum er tryggt, að engum er neitað um bráðaaðstoð – bráðadeildir eru skyldugar til að hjúkra þeim, sem þangað leita í neyð, hvort sem þeir eru tryggðir eða ekki – en jafnvel þeir, sem eru með sjúkratryggingar, eiga það á hættu að missa tryggingu sína hvenær sem er.

Ótal mörg dæmi eru um að tryggingafélög setja reglur um hámarksgreiðslur til viðskiptavina, sem valda því að hætta verður t.d. krabbameinsmeðferð vegna þess að kostnaður er kominn yfir leyfileg mörk. Tryggingafélögin hafa getað sett sínar eigin reglur um hámarkskostnað á hverju ári auk þess sem þeim hefur verið heimilt að ógilda tryggingar fólks, þegar heildarkostnaður hefur verið kominn yfir ákveðin mörk. Af þessum sökum hefur það gjarnan verið ávísun á fjárhagslega örbirgð komi upp alvarleg veikindi í fjölskyldunni.

Obama leggur mikið undir

Obama er einhver mesti ræðumaður, sem fram hefur komið í bandarískum stjórnmálum. Þar skipar hann sér í sveit með Bill Clinton, Ronald Reagan og John F. Kennedy. Í nótt talaði hann í 48 mínútur og þurfti 47 sinnum að gera hlé á ræðu sinni vegna klapps og fagnaðarláta. Einu sinni þurfti hann að gera stutt hlé vegna þess að repúblikanar, andstæðingar hans, gerðu köll að honum og hlógu þegar hann viðurkenndi að vissulega ætti eftir að finna endanlega útfærslu á áætlun hans um umbætur í heilbrigðismálum.

Fyrirfram var vitað að ræðan í nótt yrði einhver hin mikilvægasta á forsetaferli Obama. Heilbrigðismál eru eitt helsta baráttumál hans og ljóst að, þegar kreppu og fjármálahruni sleppir, verða það heilbrigðismálin, sem munu skera úr um það hvort hann hefur haft erindi sem erfiði í þessu valdamikla og erfiða embætti. Það þarf engum að koma á óvart þó að Obama setji heilbrigðismál í öndvegi. Svartir íbúar Bandaríkjanna eru ríflega tíu hundraðshlutar þjóðarinnar. Rúmlega helmingur þeirra, sem ekki hafa sjúkratryggingar, eru hins vegar svartir. Umbætur í heilbrigðismálum eru því hluti af réttindabaráttu svartra í Bandaríkjunum.

Obama vék að því í ræðu sinni, að Theodore Roosevelt hefði, fyrstur Bandaríkjaforseta, gert það að stefnumáli sínu að opna aðgang allra Bandaríkjamanna að heilbrigðisþjónustu. Síðan er liðin heil öld. Obama sagði, að þó hann væri ekki fyrsti forsetinn til að gera þetta mikilvæga mál að sínu þá væri hann staðráðinn í að tryggja framgang þess og verða þannig síðasti forsetinn, sem þarf að kljást við þetta erfiða verkefni. Það er því óhætt að segja að hann hafi lagt allt undir í þessu máli.

Obama kom inn á það, að þegar hann tók við embætti síðastliðinn vetur hafi Bandaríkin staðið frammi fyrir mestu fjármálakreppu, sem komið hafi upp frá því í heimskreppunni miklu fyrir tæpum áttatíu árum. Tekist hefði að bjarga bandaríska hagkerfinu frá brún hyldýpisins. Mikill vandi væri samt framundan. Hann minnti þingmenn á að ekki dygði að óttast framtíðina heldur yrðu þeir að taka að sér að móta hana.

Áætlun í þremur liðum – ekkert lendir á skattborgurum

Forsetinn fór yfir áætlun sína í heilbrigðis- og sjúkratryggingamálum. Í stórum dráttum er áætlun forsetans í þremur liðum.

Allar þær milljónir manna, sem þegar eru með sjúkratryggingar, geta verið vissar um að ekki verður hróflað við þeim að öðru leyti en því, að tryggt verður að tryggingarfélög geta ekki fellt niður tryggingar þeirra vegna sjúkdóma, sem fólk þjáðist af áður en það fékk tryggingu, og að tryggingarfélögum yrði bannað að setja hámark á tryggingabætur. Meira en 80 prósent Bandaríkjamanna hafa sjúkratryggingu.

Tryggingafélögum verði gert skylt að bjóða smærri fyrirtækjum og einstaklingum, sem ekki njóta trygginga nú, aðgang að tryggingum á sanngjörnu og viðráðanlegu verði. Á móti komi að öllum verði skylt að kaupa sér tryggingu.

Þeir, sem sannanlega hafa ekki efni á að kaupa sér tryggingu á markaði, fái aðgang að tryggingu hjá tryggingafélagi, hugsanlega ríkisreknu eða samvinnufélagi.

Forsetinn lofaði því að skattborgarar muni ekki lenda í viðbótarkostnaði vegna áætlunar hans, sem hann telur að muni kosta um 900 milljarða dollara á nokkrum árum. Sparnaður annars staðar í hinu geysilega dýra heilbrigðiskerfi Bandaríkjanna muni borga fyrir áætlunina, sem tryggi öllum Bandaríkjamönnum aðgang að heilbrigðisþjónustu.

Andstæðingar forsetans hafa fyrst og fremst tvennt við áætlun hans að athuga. Annars vegar mega repúblikanar ekki til þess hugsa að ríkið komi með neinum hætti inn í sjúkratryggingakerfi landsins auk þess sem þeir segjast ekki trúa því að enginn viðbótarkostnaður lendi á skattborgurum við það að tryggja öllum Bandaríkjamönnum tryggingar. Hins vegar eru það demókratar á vinstri vængnum, sem vilja helst að ríkið taki yfir allar sjúkratryggingar í Bandaríkjunum. Einnig hafa repúblikanar gagnrýnt að áætlun forsetans tekur ekki á því að verulegur munur er á reglum í einstökum fylkjum Bandaríkjanna, sem hindrar samkeppni milli fylkja um tryggingar.

Kennedy andinn sveif yfir vötnum

Obama skoraði á vini Edwards heitins Kennedys í þinginu að fylkja sér um farsælar umbætur í heilbrigðis- og sjúkratryggingamálum. Hann minnti á samstarf Kennedys og Orrins Hatch, öldungadeildarþingmanns repúblikana frá Utah. Hann vék einnig að samstarfi Kennedys við John McCain, öldungadeildarþingmann frá Arizona, sem var frambjóðandi repúblikana í forsetakosningunum síðastliðið haust. Forsetinn vitnaði í bréf, sem Kennedy skrifaði honum í maí síðastliðnum, eftir að honum varð ljóst að heilaæxli hans myndi draga hann til dauða. Í bréfinu sagðist Kennedy trúa því að það myndi falla í hlut Obama að verða forsetinn sem muni skrifa undir lög, sem tryggja öllum Bandaríkjamönnum aðgang að heilbrigðisþjónustu.

Ekkja Kennedys sat við hlið Michelle Obama, forsetafrúar, og héldust þær í hendur þegar forsetinn talaði um baráttu Kennedys fyrir sjúkratryggingum til handa öllum Bandaríkjamönnum. Synir Kennedys voru líka á pöllunum og hlýddu á þegar Obama lýsti því hvernig faðir þeirra hefði fengið að kynnast því að tvö barna hans greindust með krabbamein og þeirri skelfingu sem slíku fylgir. Kennedy hefði gert sér grein fyrir því hversu hryllilegt það væri fyrir hvern sem er að þurfa að segja fjölskyldu sinni, að vissulega væri til lækning á þeim sjúkdómi, sem barn eða maki hefði, en því miður hefði hann ekki efni á að borga fyrir þá lækningu.

Vel tekið

Obama sagðist ekki myndu eyða tíma í þá, sem teldu það vænlegt til vinsælda að drepa frumvarp hans um umbætur í heilbrigðisþjónustu. Tíminn til að þrasa og kýta um málið væri liðinn. Nú væri runninn upp tími aðgerða.

Eins og við var að búast tóku repúblikanar ræðu forsetans ekki vel. Þingmenn þeirra klöppuðu þó þegar Obama sagðist myndu leggja lið baráttumáli þerra fyrir því að hömlur verði settar á skaðabótamál gegn læknum fyrir mistök í starfi. Slík skaðabótamál eru komin út í hreinar öfgar í Bandaríkjunum og demókratar hafa lengi staðið í vegi fyrir tilraunum repúblikana til að takmarka málshöfðanir gegn læknum og fleirum vegna tjóns, sem fólk telur sig hafa orðið fyrir.

Það vakti þó athygli, að á Fox sjónvarpsstöðinni, sem talin er sérlega hlynnt repúblikönum og þar með andsnúin Obama, sögðu álitsgjafar að þó að þeim hefði ekki þótt mikið koma til boðskaparins hjá forsetanum þá hefði hann sennilega farið langt í að sveigja þjóðina á sitt band í málinu. Hann hefði náð að „selja“ málið. Út á það gengur jú leikurinn.

Obama var þó ekki síður að reyna að ná til eigin flokksmanna en repúblikana. Demókratar hafa meirihluta í báðum deildum Bandaríkjaþings og forsetinn þarf að finna þann gullna meðalveg, sem dregur bæði vinstri sinna og íhaldsmenn í hans eigin flokki til fylgis við áætlun hans. Íhaldssamir demókratar eru jafnvel enn tregari í taumi en repúblikanar í þessum efnum, en það getur verið erfitt að standa gegn forseta úr sama flokki.

Obama lagði mikið undir með því að ávarpa þing og þjóð um þetta eina mál. Hann getur ekki komið aftur og talað um sama mál. Hann verður nú að treysta á að hann hafi náð að vinna máli sínu nægilegt fylgi þannig að það náist í gegn í viðunandi búningi. Hafi það ekki tekist er óhætt að fullyrða að forsetinn hafi skaðað sig mikið. Hafi Obama tekist ætlunarverk sitt með ræðu sinni í nótt er ljóst að hann mun leiða mikla þjóðfélagsbreytingu í Bandaríkjunum, ekki minni en þá, sem varð um miðjan sjöunda áratuginn, er barátta blökkumanna fyrir eðlilegum mannréttindum bar loks árangur í kjölfar morðsins á John F. Kennedy.




01.okt. 2009 - 17:15 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Fjárlagafrumvarp Steingríms J. byggir á óskhyggju

Sérstök orku- umhverfis- og auðlindagjöld eiga að færa ríkissjóði 16 milljarða í tekjur á næsta ári. Þetta eru nýir skattar, sem ekki hafa þekkst hér á landi áður. Algerlega á eftir að skilgreina þessa skattheimtu að öðru leyti en því að hún á að skila umræddum 16 milljörðum á árinu. Ekkert mat er lagt á það hverjar afleiðingar þessarar skattheimtu geta orðið á orku- og auðlindanotendur. Nokkuð ljóst er þó öllum þeim, sem það vilja sjá, að einhvers staðar þarf að taka þessa 16 milljarða. Í fjárlagafrumvarpinu virðist vera gert ráð fyrir því að peningarnir annað hvort vaxi á trjánum eða falli af himnum ofan.
30.sep. 2009 - 18:15 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Icesave bjargaði Ögmundi - ríkisstjórnin líka hólpin

Svarið við þessum spurningum er, að afsögn Ögmundar Jónassonar snerist ekki á nokkurn hátt um Icesave. Icesave var hins vegar tilvalin tylliástæða fyrir Ögmund að nota fyrir afsögn sinni. Með þeim hætti getur hann slegið sig til riddara fyrir að hafa fylgt samvisku sinni. Svo fer Ömmi frændi bara í frí eða kallar inn varamann, þegar Icesave málamiðlunin verður tekin til atkvæða á Alþingi. Þannig hleypir hann því máli í gegn. Ögmundur mun svo svara gagnrýni á það að hann hafi hleypt Icesave í gegn með því að benda á að hann hafi nú fórnað heilu ráðherraembætti til að geta fylgt samvisku sinni án þess að fella ríkisstjórnina.
29.sep. 2009 - 15:00 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Bankarnir brjóta eigin reglur - og komast upp með það

Í skjóli íslenska ríkisins er að verða til ný forréttindastétt, sem skákar í skjóli óskilvirkni og ógegnsæis ríkisrekstrar. Í ríkisrekstri er það nefnilega svo að það er enginn eigandi. Stjórnendurnir virðast fara sínu fram og gefa eigendum og eftirlitsaðilum langt nef og jafnvel löngutöng ef því er að skipta.

Hverjir eru svo þessi stjórnendur? Jú, þetta eru að stórum hluta þeir sömu og fleyttu rjómann ofan af þeirri vitleysu og spillingu, sem viðgekkst innan bankakerfisins fyrir hrun að viðbættum nokkrum ríkisbubbum, sem í skjóli pólitískra tengsla hafa náð að olnboga sig að kjötkötlunum.

08.sep. 2009 - 16:30 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Viljum við missa þetta fólk? Megum við missa það?

Það mun á endanum kosta Ísland miklu meira að gera ekkert fyrir heimilin en að viðurkenna vandann og taka myndarlega á honum – jafnvel þó að það þýði að Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn, Bretar og Hollendingar og einhverjir fleiri fari í fýlu út í okkur. Fulltrúar AGS þurfa ekki að búa í þessu landi og deila kjörum með þjóðinni. Ríkisstjórnin hagar sér eins og hún telji sig líka undanþegna því að deila kjörum með þjóðinni.
03.sep. 2009 - 09:40 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Þetta eru andlitin á bak við skuldirnar, kæra Jóhanna

Bankinn þeirra, sem er einn af nýju ríkisbönkunum, bauð þeim upp á þá lausn mála, að hann leysti húsið til sín fyrir 25 milljónir, ef þau gætu komið með góðar tryggingar fyrir afganginum af skuldinni, sem stóð í 70 milljónum. Þá væri örugglega hægt að semja um eitthvað greiðsluplan á 45 milljónunum, sem út af stóðu. Þetta var sama húsið og bankinn hafði metið á 60 milljónir 5 árum fyrr.
27.ágú. 2009 - 14:50 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Ætlum við að drepa okkur?

Við verðum eitthvað að gera til að snúa af þeirri braut, sem við erum á. Það er sérlega óheppilegt að peningar safnist upp í bönkum, þegar þeirra er þörf til að drífa áfram hagkerfið. Þess vegna er mjög mikilvægt að afnema strax verðtrygginguna og lækka vexti niður á það stig, sem tíðkast í nágrannalöndum okkar. Við Íslendingar erum í dýpstu efnahagslægð, sem gengið hefur yfir nokkurt vestrænt ríki í áratugi, en keyrum vaxtastefnu eins og við séum að berjast við ofurþenslu. Þessu verðum við að hætta.
21.ágú. 2009 - 13:44 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Hverjir ættu að biðjast afsökunar - og á hverju?

Úr hópi bankamanna færi sennilega vel á því að eigendur opg stjórnendur Landsbankans færu fremstir í flokki og bæðu íslensku þjóðina afsökunar á framferði sínu. Stjórnendur og ábyrgðarmenn Seðlabankans ættu að gera slíkt hið sama. Það er ekki vitað til þess að einn einasti seðlabanki, annar en Seðlabanki Íslands, hafi orðið tæknilega gjaldþrota vegna erfiðleika á fjármálamörkuðum. Flestir seðlabankar högnuðust á kreppunni vegna þess að þá jukust útlán þeirra og þar með vaxtatekjur. En, vel að merkja, aðrir seðlabankar en sá íslenski tóku tryggingar fyrir útlánum sínum.
13.ágú. 2009 - 14:05 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Fellur ríkisstjórnin? Hverjir yrðu þá ráðherrar?

Líklegt verður að telja að forsetinn sé búinn að koma sér upp nafnalista yfir þá, sem hann hefði áhuga á að kalla til ef hann neyðist til að setja á fót utanþingsstjórn. Hér á árum áður var altalað að til væri listi með nöfnum manna, sem kallaðir yrðu til í utanþingsstjórn, en oft munaði litlu að t.d. Kristján Eldjárn neyddist til að grípa til þess úrræðis þegar stjórnmálamenn gátu ekki komið sér saman um stjórnarmynstur.

Efsta nafn á þeim lista var nafn Jóhannesar Nordal, þáverandi seðlabankastjóra. Hann skyldi vera forsætisráðherra. Einnig var nafn Jónasar Haralz á listanum, en honum var ætlað að sjá um efnahags- og fjármál. Báðir eru þessir menn á lífi í dag og við góða heilsu að best er vitað. Þeir eru hins vegar orðnir mjög fullorðnir báðir og þrátt fyrir góða kosti beggja verður ekki leitað til þeirra að þessu sinni.

10.ágú. 2009 - 10:39 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Sjálfseyðingarhvöt Íslendinga

Jóhanna Sigurðardóttir, forsætisráðherra, hefur sagt að það gangi ekki að bankaleynd sé notuð til að fela markaðsmisnotkun og Katrín Jakobsdóttir, menntamálaráðherra, telur rétt að láta hagsmuni bankaleyndar víkja fyrir almannahagsmunum. Þetta er athyglisverð afstaða af hálfu forráðamanna ríkisstjórnar og almannavalds. Halda ráðherrarnir virkilega að bankaleynd skýli lögbrotum? Til hvers halda þeir að FME og efnahagsbrotadeild séu, og til hvers halda þær stöllur að embætti sérstaks saksóknara hafi verið stofnað? Treysta þær kannski ekki „kerfinu“? Vilja þær dómstól götunnar? Er þetta uppbyggilegt framlag til endurreisnar Íslands?
06.ágú. 2009 - 12:04 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Köld eru kvennaráð

Þessari stjórn varð hins vegar á í messunni þegar hún kom aftan að forstjóra bankans og gróf undan honum með bókun sinni. Svona gera stjórnir fyrirtækja ekki! Annað hvort nýtur forstjórinn trausts og fullkomins stuðnings stjórnar eða stjórnin finnur sér annan forstjóra. Svo einfalt er það. Í þessu tilfelli kemur stjórnin í bakið á forstjóranum og fer með rangt mál í bókun sinni. Í því tilviki er það ekki forstjórinn, sem á að víkja, heldur stjórnin í heild sinni eða þeir stjórnarmenn, sem bera ábyrgð á því að hafa blekkt hina.
30.júl. 2009 - 10:57 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Íslendingar borga ekki Icesave...einir!

Ítrekað er hefur verið sýnt fram á að við Íslendingar ráðum ekki við að greiða Icesave. Þeir sem halda öðru fram lifa í einhverjum sýndarheimi þar sem hagvöxtur verður hærri næstu 15 árin en hann hefur verið á nokkru 15 ára tímabili í sögu þjóðarinnar. Þessum mikla hagvexti fylgir, í sýndarheiminum, jákvæður vöruskiptajöfnuður, sem er langt yfir því, sem nokkurn tíma hefur náðst yfir lengra tímabil en eitt ár í senn. Þetta er nauðsynlegt til að afla gjaldeyris til að borga Icesave. Gallinn er sá, að í þessu felst mótsögn. Miklum hagvaxtarskeiðum fylgir gjarnan vöruskiptahalli. Helsta leiðin til að koma í veg fyrir vöruskiptahalla er að hneppa atvinnu- og efnahagslífið í helsi hafta, sem núverandi ríkisstjórn virðist svo sannarlega ætla að gera. Sá galli er hins vegar á gjöf Njarðar, að haftabúskapur hefur reynst máttlaus uppspretta hagvaxtar. Hér stöndum við sennilega frammi fyrir annarri Catch-22 stöðu.
23.júl. 2009 - 10:00 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Hin vanhelgu vé Davíðs, Kjartans og Björgólfsfeðga

Það er ánægjuefni ef erlendir bankar hefja starfsemi hér á landi þó að aðdragandinn hafi því miður þurft að verða algert hrun íslenska efnahags- og bankakerfisins. Landsbankinn verður hins vegar áfram í eigu ríkisins. Staða hans er of hryllileg til að til greina komi að erlendir kröfuhafar taki hann yfir.

17.júl. 2009 - 13:57 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Umsóknin samþykkt - hvað nú?

Nú stendur íslenska ríkisstjórnin frammi fyrir nokkrum vanda. Annar stjórnarflokkurinn hefur haft það að sinni stefnu að Ísland gangi í ESB. Þessi stefna Samfylkingarinnar er í grunninn ekki runnin upp úr þörf okkar fyrir nýjan og traustan gjaldmiðil. Samfylkingin skilgreinir sig sem evrópskan jafnaðarmannaflokk og vill sem slík sitja við Evrópuborðið með hinum. Það er sjónarmið út af fyrir sig. Líklegt er að meirihluti þeirra Íslandinga, sem styðja aðild að ESB, geri það á þeim forsendum að það þjóni hagsmunum okkar að komast inn í gjaldmiðilssamstarfið.
03.júl. 2009 - 09:00 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Icesave margfalt verri en Versalasamningurinn

Icesave samningurinn, sem ríkisstjórn Íslands reynir nú að fullvissa þing og þjóð um að sé besti samningur, sem við Íslendingar eigum völ á, leggur mun þyngri byrðar á herðar Íslendinga en Versalasamningurinn að lokinni Fyrri heimsstyrjöldinni lagði á herðar þýsku þjóðarinnar.
26.jún. 2009 - 12:35 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Þarf alltaf að byrja að skera á Grensás?

Á næstu þremur árum þurfum við Íslendingar að loka tæplega 200 milljarða fjárlagagati. Þetta verðum við að gera með því annað hvort að afla nýrra tekna eða að skera niður útgjöld. Í ljósi þeirrar stöðu, sem íslenskt efnahagslíf er nú um mundir, er líklegt að tekjuöflun muni lítið duga. Við okkur blasir því niðurskurður.

Fyrir nokkru var greint frá því að sparnaðurinn í heilbrigðiskerfinu myndi byrja á því að draga úr starfsemi Grensásdeildarinnar, sem hefur skilað ómetanlegu starfi í endurhæfingu þeirra, sem orðið hafa fyrir áföllum vegna slysa og veikinda. Fátt kemur á óvart í þessu. Þegar spara á í heilbrigðiskerfinu er yfirleitt byrjað þar sem síst skyldi. Með þeim hætti tekst stjórnendum heilbrigðiskerfisins gjarnan að búa til samúð með kerfinu úti í þjóðfélaginu og kalla fram kröfu um að ekki verði sparað þar.

19.jún. 2009 - 11:50 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Spron var tekinn af lífi

Laugardaginn 21. mars setti Fjármálaeftirlitið (FME) skilanefnd yfir SPRON. Þetta var lokaleikurinn í tryllingslegri baráttu um líf og dauða vinsælasta viðskiptabanka landsins.

12.jún. 2009 - 14:35 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Trúgirni og átrúnaður Íslendinga

Íslendingar hafa löngum liðið fyrir mikla trúgirni sína. Veröld Íslendinga er gjarnan svart hvít en ekki í gráskala og hvað þá í lit. Menn eru annað hvort góðir eða vondir. Hið sama gildir um málefnin.
05.jún. 2009 - 12:51 Björn Ingi

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Ó vakna þú mín Þyrnirós...

Á Íslandi ríkir sofandaháttur. Seðlabankinn sefur, ríkisstjórnin sefur. Meira að segja þjóðin virðist sofa – eða er hún e.t.v. dofin?
22.maí 2009 - 10:00 Ólafur Arnarson

Pressuúttekt Ólafs Arnarsonar: Hvernig varð Seðlabankinn gjaldþrota?

Á haustdögum horfðum við á stóru bankana þrjá hrynja rétt eins og fúnir spítnakofar hefðu orðið fyrir jarðýtu. Síðan þá höfum við þurft að horfa á eftir þremur öðrum bönkum. Þannig eru fallnir sex íslenskir bankar; Landsbankinn, Glitnir, Kaupþing, Straumur, Sparisjóðabankinn og Spron. Það er mismikil eftirsjá eftir þessum bönkum. Sumir þeirra voru klárlega komnir í þrot og var ekki viðbjargandi. Öðrum virðist hafa verið synjað um fyrirgreiðslu, sem einhvers staðar og einhvern tíma hefði þótt eðlileg. Kaupþing var keyrt í þrot með ofbeldisverknaði breskra stjórnvalda.