Fréttablaðið og lýðskrumið

Hann spurði: Hvernig stendur á því að þegar sífellt fleiri landsmenn átta sig á því að óhjákvæmilegt er að ráðast í aðgerðir til bjargar skuldsettum heimilum, er nánast sami leiðarinn birtur dag eftir í dag í Fréttablaðinu til varnar kröfuhöfum og lánadrottnum?

Og okkar maður hélt áfram: Ólafur Stephensen ritstjóri hefur skrifað hvern leiðarann á fætur öðrum þar sem Lilja Mósesdóttir og nýr flokkur hennar er kenndur við sjónhverfingar og lýðskrum. Hagfræðingar sem reyna að koma með lausnamiðaðar tillögur fá fyrir ferðina hjá ritstjóranum og svo þegar hann mundar pennan ekki sjálfur koma aðrir nánir samstarfsmenn hans, menn á borð við Óla Ármannsson og Þórð Snæ Júlíusson og skrifa með nákvæmlega sama hætti gegn öllum hugmyndum um skuldaniðurfærslu og leiðréttingu lána vegna verðtryggingar eða forsendubrests.

Að þessu sögðu voru teknar fram nokkrar blaðaúrklippur, sem sýna þetta vel, m.a. að á ritstjórnarskrifstofum Fréttablaðsins hefur verið gefin út lína um að afgreiða allt tal um aðgerðir fyrir heimilin sem lýðskrum.

Ólafur Stephensen skrifaði í forystugrein:

Lýðskrumararnir eru í öllum flokkum. Hugsanlega varpar það ryki í augu einhverra kjósenda að sumir þeirra hafa lokið prófi í hagfræði og aðrir meira að segja kennt hana í háskóla. Fólk gæti þess vegna haldið að fyrirheitin um skuldalækkun væru byggð á hagfræðilegri þekkingu. Það eru þau ekki og skírskota ekki heldur til heilbrigðrar skynsemi. Þau eru ósköp venjulegt pólitískt lýðskrum, sveipuð búningi fræðikenninga sem reynast vera bull. Sams konar pólitík hefur komið mörgum ríkjum á vonarvöl.

Og hann bætti við:

Þeim minnihluta heimila sem ráða ekki við skuldir sínar þarf að reyna að hjálpa með þeim sértæku úrræðum sem þegar hafa verið ákveðin. Og sumum verður ekki bjargað frá því að missa eignir sínar. Þetta er hinn kaldi, óvinsæli raunveruleiki sem á svo illa heima í draumaveröld pólitískra lukkuriddara.

Óli Ármannsson skrifaði leiðara á dögunum, þar sem hann sagði m.a.:

Lýðskrum virðist nefnilega vera óhjákvæmilegur fylgifiskur þessarar skuldavanda- og jafnvel efnahagsumræðu allrar, hvort sem það eru yfirlýsingar um töfralausnir á borð við einhliða upptöku erlendrar myntar, flata skuldaniðurfellingu, eða annað ámóta rugl sem með rökum er margbúið að slá út af borðinu.

Í leiðara Fréttablaðsins í dag heggur Þórður Snær Júlíusson enn í sama knérunn og hjólar í Helga Hjörvar fyrir að vilja skoða leiðréttingar:

Helgi fylgir ekki nýmóðins tískustraumum og sleppir því að tala um peningaprentun sem raunhæfa leið í þessum efnum. Hann lýðskrumar heldur ekki um að erlendu kröfuhafarnir sem töpuðu á áttunda þúsund milljörðum króna á bankahruninu eigi að borga niður skuldir annarra.

Og Þórður Snær bætir við:

Þar með er áhrifamaður innan stjórnarflokkanna búinn að stökkva á skuldaafskriftavagninn með fulltrúum annarra stjórnmálaafla. Helgi hefur slegist í för með þingmönnum Hreyfingarinnar, Framsóknarflokks og meira segja Sjálfstæðisflokks, sem eiga í orði að vera mestu varðhundar eignarréttarins á Íslandi, í þeirri vegferð. Þá samþykkti flokksráðsfundur VG ályktun á föstudag um að flokkurinn eigi að hafa „frumkvæði að því að móta leiðir til að draga úr skuldavanda heimila og fyrirtækja. Brýnt er að afnema verðtryggingu og leiðrétta þá okurvaxtabyrði og auknu skuldabyrði sem hún hefur valdið". Þverpólitísk samstaða virðist því vera að myndast um sértæka eignatilfærslu þar sem eignir allra verða teknar og afhentar sumum.

Blaðalesandinn spurði að lokum:Hvernig stendur á því að stærsta dagblað þjóðarinnar tekur svo harða afstöðu í þessu máli? Skoðanakannanir sýna að mikill meirihluti landsmanna telur aðgerða þörf. Pólitíkin er sömu skoðunar; Samfylkingin er að þurrkast út þar sem hún hefur talað fyrir því að ekki sé meira hægt að gera fyrir heimilin í landinu. Helgi Hjörvar, sem veit sínu viti í pólitík, skynjar þetta og er farinn í prívatleiðangur innan stjórnarliðsins til að berjast fyrir leiðréttingu þeirra sem hafa verðtryggð lán. Fleiri Samfylkingarmenn munu fylgja í kjölfarið.

En Fréttablaðið herðist í andstöðu sinni. Hvernig skyldi standa á því?

Af hverju er eins og framkvæmdastjóri Samtaka fjármálafyrirtækja sé settur í að skrifa leiðara Fréttablaðsins dag eftir dag?